ชะตาร้ายชะตารัก

ด้นั่งมองชุดแต่งงานแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อยู่อย่างนี้ ความสุข

นจะก้มหน้าลงยิ้มเขินอาย ใบหน้าหวานก็พลันแดงซ่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ นางนึกขุ่น

กเลยเจ้าค่ะ" เสียงหวา

ว"หยางฮูหยินยกมือขึ้นบีบ

่างนางย่อมเป็นสุข ทว่าความสุขก็ถูกแทนที่ด้วยความกระดากอา

นแรก ถึงแม้การพูดคุยในเรื่องนี้จะน่าอายนัก ทว่าก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะเมื่อครั้งที่นางแต่งเข้าสกุลหยาง นางเองก็ถูกมารดาสั่งสอ

วเจ้าก็โตจนจะออกเรือนแล้ว

ะ ตำหนักบูรพาอยู่ใกล้แค่นี้ หากท่านแม่คิ

อย่าว่าแต่มารดานางใจหายเลย นางเองก็ใจหายเช่นกัน ต่อจากนี้ไป นางจะไม่ได้นอนที่ห้องนี้อีกแล้ว ห้องที่นางอาศัยมาตั้งแต่เล็ก คิด

เกิดมามีบุญบารมีถึงเพียงนี้ ต่อไปก็จงดูแลเรื่องภายในตำหนักบูรพาให้ดี พี่น้องที่อยู่ข้างในนั้นก็ปกครองดี ๆ อย่าได้มีจิตคิดริษยาผู้ใด แต

ฮูหยินยิ้มออกมา นางยกมือขึ้

ะบุตรีไปพลาง เอ่ยสอนเรื่องที่ควรรู้ไปพลาง ยิ่งนางพูดมาเท่าไร บุตรีนางก็ยิ่งมุดใบหน้าลงไปที่หน้าอกนางมากเท่านั้น หยางฮูหยินอดจะเอ็นดูไม่ได้ ทว่านางเ

นเรียบร้อย

นแม่ ลูกตรวจดูหลายรอ

้านอนเถิด พรุ่งนี้เช้ายังต้องตื่

่านแม่ลูก

ปล่อยให้หยางหลิงเซียงได้นอนพัก การแต่งงานครั้งนี้นางหาได้ห่วงสิ่งใดไม่ บุ

นไปยังชุดแต่งงานสีแดงสดอีกครั้ง มือเล็กยกขึ้นไปลูบบน

มเลือน หลังจากที่พระองค์ช่วยหม่อมฉันออกมาจากที่มืดมิด พระองค์ก็เป็นดังแสง

ั้งคู่ได้พบหน้ากัน หลังจากวันนั้น สหายนางที่เป็นหลานของสนมในวัง ถูกลงโทษห

ค์รัชทายาทในอนาคต นางเพียรพยายามเรียนรู้ทุกอย่างจากอาจารย์ที่ฮองเฮาส่งมา เพื่อหวังว่าวันหนึ่งนางจะเพียบพร้อมเคียงข้างพระองค์อย่างสมเกียรติ และวั