icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พ่ายรักปัณกรณ์

บทที่ 6 6 คู่แข่งหัวใจ

จำนวนคำ:1425    |    อัปเดตเมื่อ:09/04/2025

ายที่สิงห์บุรี ช่วงนี้ยายไม่ค่อยสบาย พี่

งเรา ร้านขายขนม แล้วก็ช่วยพ่

ื่นใจไม่น้อย มีลูกเป็นเด็กดีตั้งใจช่วยง

” ณิชาพยักหน้าพร้อมกับกอดเจ๊มาลีพลางหอมแก้มผู้เป็นแม่ฟอดใหญ่

วามอยู่บริเวณริมสระว่ายน้ำ เขายิ้มยกมุมปากสูงเพร

่ายขนาดนี้ KanaForestLuxury Project คงเป็นรูปเป็นร่างไ

ม่ช้า เมื่อปราวินพี่ชายคนโตเดินตรงเ

องปราวินที่เอ่ยถามปัณกรณ์ดูเหมือนจ

ยวไง” เขา

วตลาดน้ำ กูไม่เชื่อหรอก

งไปตรงมา ไม่มีอะไรต้องปิดบังเพราะงานนี้สรัน

หาน้องผู้หญิง

เหมือนตัวเองเป็นนักโทษที่กำลังถูกตำรวจสอบสวนอย่างไรชอบ

ำลังทำคือการเล่นกับความรู้สึกคน ระวัง

ค้อม” ปัณกรณ์พ่นควันซิการ์ลอยเหนืออากาศ ก่อนจะวางลงบนแท่

น้องผู้หญิงคนนั้น เธอเสียใจมาก

ว่าโมโหเรื่องอะไรที่แท้ก็เป็น

้วนี่ แต่มึงก็ไม่มีปัญญาเอาชนะใจดรัลพรได้เอง จะมาโวยวายทำไม” นัยน์ตาดำหยิ่งยโสค

รื่องงานมาอ้าง มึงไปแทนกูดิ ถ้าไม่ไปก็ป

่งโคตร

er!” ปัณกรณ์สวนกลับทันควันถึงขนาดพูดจาดู

อน ทว่าเขากลับยิ้มยกสูงปากสูงท้าทาย ไม่สลดสักนิด คนอย่างปัณกรณ์ชกหน้าไปก็เปล

ของเขากับพ่อของเธอเอาแต่จับคู่ให้ตั้งแต่เด็กยันโตซึ่งเขาก็บอกชั

อจนโงหัวไม่ขึ

นั้น เป้าหมายสำคัญคือการขึ้นเป็

กไม่ได้อยู่ในหัว

ิตย์ผ

ิ่มสนิทกันผ่านช่องทางออนไลน์ ความผูกพันผ่านทางตัวอั

ตลาดน้ำให้ดีซึ่งสองพ่อลูกก็ตกปากรับคำเป็นเป็นมั่นเป็นเหมาะ ซึ่งณิชาจะดูแลในส่วนร้านขายขนมที

ที่ณิเล่าให้ฟังได้ไหมจ๊ะ พี่เขาต้องกา

าในขณะที่ตนเองกำลังคัดมะพร้าวส่งให

ำอาหารกับเครื่องดื่มที่บ้า

กินไม่ได้ขึ้นมาจะพานขายขี้หน้าเขาเอานา” บุญชัยแกล้งพูดหยอกล้อลูกสาว

อทำหน้ามุ่ยอย่างนั้นก็ลุกขึ้นมากอดง้อลูกสาวตัวเอง เวลา

กก็แวะมาเอาผักผลไม

คุณจ

ายขนม เธอชะเง้อชะแง้มองริมทางเดินว่าพี่ปัณมาถึงหรือยัง หญิงสาว

เปิดรับโบนัส

เปิด
พ่ายรักปัณกรณ์
พ่ายรักปัณกรณ์
“ปัณกรณ์'ต้องการที่ดินของ'ณิชา' เขาทำทุกอย่างโดยไม่สนวิธีการ วันที่เธอรู้ตัวว่ากำลังท้องและความจริงถูกเปิดเผยว่าเขาเข้ามาเพื่อประโยชน์ทำให้เธอเดินจากเขาไปด้วยความเสียใจ กระทั่งวนมาเจอกันอีกครั้ง! ตัวอย่าง "แม่ครับ โปรดจะได้มีพ่อเหมือนเพื่อนคนอื่นไหมครับ" "น้องโปรดครับ อยู่กับแม่ คุณตา คุณยาย แล้วก็น้าชยานิด มีความสุขไหมครับ" "มีครับ" "ถ้าอย่างนั้นเราอยู่กันแค่นี้ได้ไหมลูก" "ได้ครับ" ลูกชายสุดที่รักพยักหน้าหงึกเพราะรู้ว่ายังไงแม่ก็คงพาพ่อมาหาตัวเองไม่ได้ ภาพหญิงสาวจูงลูกชายที่สะพายกระเป๋าเป้ออกจากโรงเรียนทำให้ปัณกรณ์ที่นั่งสังเกตการณ์ในรถขมวดคิ้วชนกัน ความเคลือบแคลงสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นเรื่อย ๆ หากมองดูดี ๆ เด็กผู้ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนเขาตอนเด็กไม่มีผิด”