icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก

บทที่ 5 4

จำนวนคำ:1577    |    อัปเดตเมื่อ:10/04/2025

งค่อยนึกได้ว่าหลังจากเก็บกระเป๋าให้สามีแล้ว เธอออกมาเตร

เห็นเขานอนอยู่ในนั้น ค่อยปิดประตูให้แบบเบามือ แล้วเดินหันหลังกลับไปที่ห้องของเธอ ขึ้นนอนท

ว ค่อยลุกไปล้างหน้า ออกไปทำงานบ้าน มองที่โต๊ะแล้วก็คิ

นแล้วที่เธอไม่ได้มองหาแสงแรกของวันใหม่ ความรู้สึกขณะมอง

งทำงานอยู่ที่นั่น แม้ไม่ได้เงินมากมายนัก แต่สบายใจที่ได้ทำงานที่ตัวเองชอบ ช่วงนี้เด็ก ๆ ปิดเทอม ครูคนอื่นยังต้องไปดูแลความเรียบร้อยที่นั่น แต่พี่จี๋ ญาติ

สะท้อนตรงกระจก ก้มลงมองที่แก้วในมือ ก่อนเงยหน้าขึ้นให

่อนกลับม

ง” เขาตอบแล้วเดินเ

็นปลุกเ

บทุกทีก็ค่อยเดินเลยไปยังเคาน์เตอร์ เว้นช่วงให้กับ

าเราอยากนอ

ใครกันจะอยากนอนฟุบกับโต๊ะกินข้าว เลยบอกเขากลับไปด้วยน้ำ

ยรอพ

ำเสียงเหมือนรำคาญ เขาลงมือเตรียมเครื่องชงกาแฟให้ตัวเขาเ

ำนองว่าทำไมไม่เข้ามาทำให้ พอเห็นสายต

้น แล้วทำทีเป็นถามเรื่องที่เขาจะไปต่า

็นนาน กว่าที่

ระบ

นนี้เล

ฟขึ้น แล้วยืนจ้องเธอนิ่ง บอกเสียงเรียบ “เรื่องของเราที่เกิดข

นในทันที ภาวรีกลืนก้อนบางอย่างลงค

นไม่เคยรัก

เรามันเกิดขึ้นเพรา

งานของเรามันเกิดขึ้นเพราะอะไรก็ช่างมันเถอะ แต่สองปีมานี้ สองปีกับอีกสิบเดือน

งขรึมทั้งยังเน้นคำกับชื่อของเธออีกด้วย “เชยอยากแต่งงานกับพี่ เพื่อแลกกับอะไรล่ะ แลกกับช

งไหม พี่รักเชยบ้างหรือยัง” เสียงของเธอเบาลงเรื่อยเหมือนไม่มีคว

คนกำลังจะจมน้ำและไร้ซึ่งขอ

มายาว ๆ หนัก ๆ แล้วพูดถึงเรื่องคืนนั้น “

ู่ในนั้นแล้ว หากว่าเธอยอมรับความจริงสักหน่อย เธอก็น่าจะเลิกน

่ได้นำมาซึ

ิง ในชีวิตจริง ๆ และเซ็กซ์ไม่ได้ทำให้เขา

ธวิทย์มีหัวใจบ้างไหม นึกอยากเอามีดมากรีดออกดูให้รู้

เข้าใ

ต่อจากนั้น “พี่จะไปต่างจังหวัดหลายวันเลย เชยจะออกไปแฮงก์เอาท์

ปเที่ยวไปดื่มกับผ

พูดตอบเขาไปว่าอะไร ลัพธวิทย์มองเธอแล้ว

เรื่อง

ขา “เชยเข้าใจแ

ง ไม่นานเขาออกมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางที่เธอจัดการให้ ลัพธวิทย์ออกจากบ้านไปโดยไม่ได้พูดอะไรอีก เขาทิ้งเธอไว

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก
เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก
“ภาวรีแหงนหน้าขึ้นแล้วยิ้มกวนโมโหใส่หน้าเขา "มาขวางทำไม เชยไม่สนพี่เขื่อนแล้วนะรู้ไหม ให้หย่าก็ได้เลย ไปเลย เพราะไรรู้มะ เพราะพี่เขื่อนสู้หนุ่ม ๆ ในร้านไม่ได้เลยสักคน ในนั้นถึงใจกว่าพี่เขื่อนตั้งเยอะ" ลัพธวิทย์หรี่ตามอง ถามเสียงเรียบ "ถึงใจแบบไหน" "ใหญ่กว่า อึด แล้วก็เอาเก่งกว่าพี่เขื่อน" ได้ยินเสียงตัวเองพูดจาก๋ากั่นออกไปแบบนั้นแล้วก็ให้ตกใจไม่น้อย พอได้ยินคำตอบของเธอที่หลับตาฟังก็รู้ว่าจงใจพูดจายั่วยุเขา ลัพธวิทย์ก็ค่อยหัวเราะออกมาลั่น พร้อมค่อนแคะกลับไป "น้ำหน้าอย่างเราเนี่ยหรือ กล้านอนกับผู้ชายตามบาร์" ภาวรีหน้าชาเมื่อถูกจับไต๋ได้ว่าโกหก เธอลอยหน้าลอยตาแล้วตอบเขากลับ "ทำไมจะไม่กล้า แม่เปิดห้องให้เชยลองแล้วด้วย หนุ่ม ๆ ในบาร์โฮสต์ทำให้เชยรู้แล้วล่ะว่าของพี่เขื่อนนี่เทียบชั้นกันไม่ติด แบบนั้นน่ะ..." ภาวรีพูดแล้วกวาดตาลงมองอย่างหยามเหยียด บอกต่อจนจบประโยค "น่าจะเอาไว้แค่ฉี่มากกว่านะ"”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 13 บทที่ 3 24 บทที่ 4 35 บทที่ 5 46 บทที่ 6 57 บทที่ 7 68 บทที่ 8 79 บทที่ 9 810 บทที่ 10 911 บทที่ 11 1012 บทที่ 12 1113 บทที่ 13 1214 บทที่ 14 1315 บทที่ 15 1416 บทที่ 16 1517 บทที่ 17 1618 บทที่ 18 1719 บทที่ 19 1820 บทที่ 20 1921 บทที่ 21 2022 บทที่ 22 2123 บทที่ 23 2224 บทที่ 24 2325 บทที่ 25 2426 บทที่ 26 2527 บทที่ 27 2628 บทที่ 28 2729 บทที่ 29 2830 บทที่ 30 2931 บทที่ 31 3032 บทที่ 32 3133 บทที่ 33 3234 บทที่ 34 3335 บทที่ 35 3436 บทที่ 36 3537 บทที่ 37 3638 บทที่ 38 37