icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก

บทที่ 8 7

จำนวนคำ:1433    |    อัปเดตเมื่อ:10/04/2025

ห็นว่าเขายกหลังมือขึ้นบังปากที่กำลังอ้าหาวซ้ำ ๆ ก็ค่อยเอียงหน้า

จากปิดปากลงแล้ว

ปก่อนปูนอีก ทำไม

่าหญิงสาวชอบไปที่ตรงหน้าของเธอ คล้ายจะตัดบทสนทนาซอกแ

คุณน

พธวิทย์ด้วยอาการจงใจ พอเห็นท่าทางนิ่งไปของเข

ุ่มอนาคตไกลหลุดมือไปเสียแล้ว ที่ไหนได้ลัพธวิทย์กลับยอมสนิทสนมด้วย และมันก็ยากนักที่หญิงสาวคนที่ได้ใกล้ชิดกับเขาจะต้า

ดเรื่องงาน และต้องออกไปดื่มกับกลุ่มของผู้บริหารเมื่อคืนนี้พร้อมพรหมภัสสร และการที่เขายังไม่ได้เดินทา

พธวิทย์เก็บของเข้าห้องแล้วค่อยลงไปเก็บบรรยาก

งไว้เลยนะคะ วันมะรืนก็กลับกันได้ถ้า

หัวข้อค่อยวางเรื่องงานลง แล้วเข้าร่ว

หลังจากวางสาย และเขากลับมาที่โต๊ะ ก็ไม่เห็นภาวรีที่โต๊ะนั้นอีก

ที่น้ำตาเปื้อนเปรอะไปทั้งหน้าพาไปยังที่นอน จะหันหลังออกไปอยู่แล้วก็หมุนตัวเดินกลับไปเ

งหมด เขาก็แค่สั

้หรือที่เป็น

ว่าอยากแต่งงานกับเขา เธอก็ได้ตามที่ใจปรารถนา เขาและครอบครัวในตอนนั้นที่ไร้หนทาง มีแต

ีจึงกลายมาเป็นปมที่ขัดอ

ทย์อยา

นลงไปเสียที อยากให้การขายศักดิ์ศรีของเขาในครั้งนั้นจบ

้นจะดำเนินต่อไปอย่า

รหมภัสสรสร้างความตื่นตัวขึ้นเล็กน้อย ลัพธวิทย์มองแล้วยิ้

ระหว่างเขากับพรหมภัสสร หากต้องลึกซึ้งต่อกันจริง ๆ ควรเกิดจากความตั้งใจมากกว่าจะต้องใช้ตัวช่วยอย่างที่หญิงสาวเคยทำ แม

ที่จริงเขาก็ไป ๆ มา ๆ ไม่ค่อยอยู่บ้านอยู่แล้ว แต่คราวนี้ภาวรีรู้สึกต่างออกไป เธอ

ขากลับ

าไปรับเขาแล้วรีบหันหลังไปเอาน้ำดื่มมาให้ ลัพธวิทย์รับมาดื่มจนหมดแก้ว เลี่ยงไ

ย์หน้า คงวันพุธถ้าพี่จ

ส หญิงสาวออกอาการดีใจจนเนื้อเต้น ที่เขาเอ่ยถามวันหยุด

ันพุธ พี่ต้องไปดูงานที่สิงคโปร์ อีกนานเ

เสียงตะกุกตะกักไม่น้อย

ตบต้นแขนของเธอ “คืนนี้

องเขาที่กำลังห่างออกไปทุกที ก

เจอกันที่เขต

องสามีที่เดินตรงไปขึ้

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก
เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก
“ภาวรีแหงนหน้าขึ้นแล้วยิ้มกวนโมโหใส่หน้าเขา "มาขวางทำไม เชยไม่สนพี่เขื่อนแล้วนะรู้ไหม ให้หย่าก็ได้เลย ไปเลย เพราะไรรู้มะ เพราะพี่เขื่อนสู้หนุ่ม ๆ ในร้านไม่ได้เลยสักคน ในนั้นถึงใจกว่าพี่เขื่อนตั้งเยอะ" ลัพธวิทย์หรี่ตามอง ถามเสียงเรียบ "ถึงใจแบบไหน" "ใหญ่กว่า อึด แล้วก็เอาเก่งกว่าพี่เขื่อน" ได้ยินเสียงตัวเองพูดจาก๋ากั่นออกไปแบบนั้นแล้วก็ให้ตกใจไม่น้อย พอได้ยินคำตอบของเธอที่หลับตาฟังก็รู้ว่าจงใจพูดจายั่วยุเขา ลัพธวิทย์ก็ค่อยหัวเราะออกมาลั่น พร้อมค่อนแคะกลับไป "น้ำหน้าอย่างเราเนี่ยหรือ กล้านอนกับผู้ชายตามบาร์" ภาวรีหน้าชาเมื่อถูกจับไต๋ได้ว่าโกหก เธอลอยหน้าลอยตาแล้วตอบเขากลับ "ทำไมจะไม่กล้า แม่เปิดห้องให้เชยลองแล้วด้วย หนุ่ม ๆ ในบาร์โฮสต์ทำให้เชยรู้แล้วล่ะว่าของพี่เขื่อนนี่เทียบชั้นกันไม่ติด แบบนั้นน่ะ..." ภาวรีพูดแล้วกวาดตาลงมองอย่างหยามเหยียด บอกต่อจนจบประโยค "น่าจะเอาไว้แค่ฉี่มากกว่านะ"”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 13 บทที่ 3 24 บทที่ 4 35 บทที่ 5 46 บทที่ 6 57 บทที่ 7 68 บทที่ 8 79 บทที่ 9 810 บทที่ 10 911 บทที่ 11 1012 บทที่ 12 1113 บทที่ 13 1214 บทที่ 14 1315 บทที่ 15 1416 บทที่ 16 1517 บทที่ 17 1618 บทที่ 18 1719 บทที่ 19 1820 บทที่ 20 1921 บทที่ 21 2022 บทที่ 22 2123 บทที่ 23 2224 บทที่ 24 2325 บทที่ 25 2426 บทที่ 26 2527 บทที่ 27 2628 บทที่ 28 2729 บทที่ 29 2830 บทที่ 30 2931 บทที่ 31 3032 บทที่ 32 3133 บทที่ 33 3234 บทที่ 34 3335 บทที่ 35 3436 บทที่ 36 3537 บทที่ 37 3638 บทที่ 38 37