เมียเก่าที่เขาไม่เคยรัก

พราะเมื่อกี้นี้คุยกันแล้วทางนั้นโทร.บอกว่าออกมาแล้วจากที่นัดหมายกัน แถมยังฝากบอกแกมประชดภาวรีด้วยว่าไม่

เธอนึกว่าจี๋จะบอกให้เธออย่าไปยอม อย่าไปหย่าแบบง่าย ๆ

ตลอด เธอกลัวว่าลัพธวิทย์จะต้องรอเพื่อถามว่าทำไมถึงไม่ยอ

ีมองเข้าไปข้างใน เห็นมีคนนั่งอยู่ในน

้าของชื่อ ‘หลิน’ คนนั้น แม่เคยบอกว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของท่าน ถ้าเธอเดาไม่ผิด คิดว่าน่าจะเป็นคนที่ไ

ือแบล็กกับพ

ระโปรงอัดพีทสั้นสีดำ เกาะอกสีชมพู ภาวรีมองเห็นแม่แต่งตัวแล้วก็ยืนนิ่ง ไม่เห็นรู้มาก่อนว่าแม่

องวี้ด ๆ ตรงรี่เข้ามากอดเธอไว้ แสดง

บ้านก็ไ

พราะฉุนกลิ่นน้ำหอมของแม่ บ

ข้าว และเธอเพิ่งสังเกตว่าตรงนั้นมีโหลบรรจุขอ

งสัยเพียงเล็กน้อยของเธอ ด้วยการชวน

เอาเ

ยเดินร้องเพลงอย่างมีความสุขกลับเข้าห้องไปใหม่ ผ่านไปสักพักเมื่

ม่ของเธอ แล้วทำท่าเหมือนนึกอะไรได้

คนก็แผดดังขึ้น หลินยิ้มแล้วคว้ากระเป๋าของตัวเอง ล้วงแล้วหยิบข

ได้รีบร้อนอะไร ภาวรีที่มาบ้านเพื่อหลบเลี่ยงไม่ต้องเจอ

ยกแม่ด้วยน้ำเส

อีกทีว่าสมควรบอกแม่ดีไหม เพราะกลัวว่าแม่จะเกลียดเขาอีกคน แต่สุดท้ายก็ตั

องหย่าแล้วแม่ เขานัดเ

แต่งเพราะอยากให้พวกตนช่วยเรื่องหนี้สิน แต่พอ

งหนี้แล้วสิ ไม่ได้ แบบนี้ยอมให้หย่าไม่

ก่อนไม่ใช่หรือ นี

ือนเองแม่” เธอบอกแ

เร่งให้หย่าได้ไง จะโกงกันหรือ ตกลงกันไว้สามปีก็ต

ื้น สุดท้ายบัวเรียนบอกแกมกล่อมว่าให้ไปปลดปล่อยและผ่อนคลายด้วยกัน และจะช่วย