คู่ทาสของกษัตริย์ผู้โหดร้าย

บเอ็ด

ายเอเ

จังนะ” เสียง

นนั่นแหละ” อีกเ

ยสายตาหื่นกระหาย “ไม่มีชายหนุ

พวกนั้น เขาเชิดหน้าขึ้น พลางก้

ึงประสงค์เหล่านั้น ไม่ได้แ

ัยสักเท่าไร เหล่าชายหนุ่มในนาเวียพร้อมจะเสียบไอ้นั่นเข้าไปในทุก

นคงเป็นเหตุผลที่เขายังเวอร์จินเพียงผู้เดีย

ี่มักจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเขาอย่างสุดชีวิต เธอพ

้าปีก่อน และราชาออเรสตัสก็รับพวกเขาไปเลี้ยง ทรรา

เข้าไปในโถงหน้าห้องขอ

งครว

งเต็มไปด้วย

ั้นดัง

็พลุ่งพลางขึ้นมาทันที ปล่

ยท่าทางขึงขัง ก่อนผลักประต

์ฟี่ ไม่อย่างนั้นข้าขอสาบานต่อฟ้าว่าจะเฉือนต

ยความหงุดหงิด เขาหยุดการเคลื่อนลง “ไปให้พ

ากับตอนถูกเรียกว่า ‘เจ้าชายหน้าอ่อน’ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คนในนาเว

้าวพุ่งตรงไปยังเตียงดุ่ม ๆ ดึงลอร์ดเมอร

น่าพอใจ เอเคียร่าลุกขึ้นจากเตียง กอดร่างกายที่ถูกย่ำยีเ

้อมแขน และโอบกอดเธอเอาไว้แน่

ช่ความผิ

มื่อคืนนี้ข้าชนะเกมพนัน ได้เจ้าหญิงเอเคียร่าเป็นรางวัลอย่างถูกต้อง ราชาเดิมพั

คนตรงหน้า “ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องตัวพี่สาวข้าอีก ข้าสาบา

ม่กล้า

แน่วแน่ “แต่เจ้าจะไม่มีวันได้ใช้อวัยวะแห่ง

าง เขารีบยกมือกุมเป้าตัวเองท

ฑูตขู่ออกมา ก่อนจะคว้าชุดของเ

อเคียร่ามองเขาด้วยสายตาเป็นกังวล “ราช

งตาผู้เป็นพี่สาว เขาเองก็ใกล้จะหลั่งน้ำตาอยู่รอมร่อแล้วเช่นกัน เขาช่วย

ียร่าปกป้องเขามาตลอด แม้มันจะทำให้เธอกลายเป็นเป้าอยู่คนเดียวก็ต

เวลานี้ เมื่อร่างกายของเธอถูกย่ำยี เธอกลั

นางคนต่อไปที่ร

อาบน้ำและพักผ่อน เอเคียร่าก

างจากคาวาร์แต่ตอนนี้ ข้าแทบจะหวังให้ราชาใจดำคนนั้น

กรนั้นมันเหมือนละครสยองขวัญเลยนะ ข้าเชื่อว่าที่ไหนก็ดีก

าววูบไปทั้งสันหลัง เพราะหลัง

ักรบัดซบนี้ไปเสียจริง ๆ” หยดน

ัน เคียร่า ข

•••

เอเมอเรียลยืนอยู่หน้ากระจ

ดไหล่ราวกับม่านน้ำตก เมื่อเขาปล่อยผมลงมาแบบ

อย่างไรนะ？ ไม่ต้องใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัว ว่าชายคนต่อไป

ด้ ใครสักคนที่แข็งแกร่งพอจะทำให้เขาปลอดภัย พาเขาหนีจากพวกนักล่า

แต่มันก็เป็นภาพ

วามจริงนั้นอั

้วคลานขึ้นเตียงพลางหลับตาลง

ิ่มต้นเหม

เขามีรูปร่างใหญ่โต แลดูแข็งแกร่งเยี่ยงชายชา

นทำให้เอเมอเรียลรู้สึกตัวเล็กร

ียลสั่นเครือเล็กน้อย ภายในใจเต็มไปด้วยค

าบให้กับข้า นอนหงายให้ข้า ให้ข้ากระแทกกายเข้าใส่จนขาสั่น ให้ข้าเจาะเข้าไปในร่างเจ

จนรีบลุกพรวดขึ้นมานั่ง “ทะ....ท่านไม่ควรพูด

ามาในห้องนอนของเอเมอเรียล ขณะที่ทำเช่นนั้น

ี่สุดเท่าที่เอเ

เร

้วยความหวาดกลัว เขาเริ่มตื่นตระหนกแล้ว ในบรรดาเผ่า

ั่นตั้งใจ ดวงตาสีเหลืองอำพันจ้อ

่างตื่นตระหนก “ไม่ ไม่ ไม่！ อย่ามายุ่งกับข

่มีผู้

ังเขาเอาไว้ข้างใต้ กรงเล็บของมันฉีกทึ้งเสื้อผ้าเขาออก ร่างกายสตร

แยกออก แล้วแก่นกายใหญ่ยักษ์ของอสูรก็เคลื่อนเข้ามาแ

งทั้งร่างสั่นสะท้าน ทั้งยังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ เ

ี่ตัวยังสั่นเทา “ขอบคุณ

แล้ว เขาฝันแบบนี

พลางเอามือสั่น ๆ ลูบผมตัวเอง “ทำไมข้าถ

อเรียลหวาดกล

กงั้น

นาขอเจอชาวยูเรไกสักครั้ง

อนรุ่มจากฝันยังหลงเหลือภายในกายไม่สร่าง จุดล

เกิดอั