ข้าน้อยขอเป็นติ่งพระรอง

3 พิธี

ักครู่เป็นอันขาด...เข้าใจหรือไม่” ภัทราก

รีบพยักหน้ารับปากอย่างแข็งขัน แม้ภายในใจจะรู้สึกวิตกกังวลอยู่มากก็ตาม แต่ในเมื่อเจีย

ร่างเจียงอันเล่อสวมชุดแพรไหมสีชมพูอ่อนปักลวดลายดอกเหมย

โถงใหญ่ หัวใจของเธอเต้นแรงด

ีเกียรติมากมายหลั่งไหลเข้ามาร่วมแสดงความยินดี เสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่ผสมก

งจวนสกุลเจียง ร่างของเธอดูสง่างามจนผู้คนพากันจับจ้

จนเหมือนเทพธิดา” เสียงกระซ

าว่าคงได้เป็นที่โปรดปรานของฝ่

ดดันอันหนักหน่วงเกาะกินเธอจนลมหายใจสะดุด แต่เธอก็พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื

ต่งกายงดงามสมฐานะ เจียงเสิ่นเย่ว ผู้เป็นบิดา มีใบหน้าคมเข้มเคร่งขรึม ผมสีดำสนิทแซมด้วยเส้นเงินเล็กน้อย เขาสวม

์สีชมพูอ่อนปักลายดอกโบตั๋น มือเรียววางอย่างสง่างามบนตัก ใบหน้าแฝงไว้

ข่าลงกับพื้น เธอเอ่ยเสียงเบาแต่หนักแน่น “เ

ที่เจียงหว่านชิงยิ้มอ่อนโยนให้กับนางพร้อมกับยกมือขึ้นลูบศีรษะบุตรสาวอย่างนุ่มนวล “เล่อเอ๋อร์...

องเธอจะสั่นไหวอยู่มาก แต่ภัทราก็ยังคงร

ประกอบกับเสียงพิณที่บรรเลงเบา ๆ เพิ่มความสง่างามให้พิธี ทันใดนั้น

าค่ะ” แม่นมข้างกายเจียงหว่านชิ

ๆ เสียงพูดคุยรอบด้านเงียบลงในทันที ทุกคนต่างจับจ้องไปที่หญิงสาวที่กำลังจะกลายเ

เป็นสาวถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน” เจียงหว่านช

ตื้นภายในใจกับท่าทีรักใคร่ของเจียงหว่านชิง

ิ่นเย่วกล่าวเสริมออกมาในทันทีด้วยน้ำเสียงเอ็นดู แต่ก็อดใจมิได้ที่จะห้ามปรามบุตรส

ึ้นช้า ๆ สัมผัสได้ถึงน้ำหนักของปิ่นที่บัดนี้เป็นเครื่องหมายของควา

วดังขึ้น “พ่อหวังว่าเจ้าจะทำหน้าที

ยงหนักแน่น พร้อมตั้งปณิธานในใจอย่างแน่วแน่ “ตั้งแต่นี้ไป ฉันคือเจ

ารกิจสำคัญในการขัดขวางชะตากรรมอันโหดร้ายที่รออยู่สำหรับหานอี้หลง ชายหนุ่มที่เธอร

วและเจียงหว่านชิงก็พาเจียงอันเล่อมาคำ

เปรียบเปรย ต่อไปท่านโหวคงต

สาวของข้านั้นช่างดื้อรั้นเอาแต่ใจ

ย่วเป็นอันมาก เขายิ้มกว้างออกมาจนแทบจะเห็นฟันทุกซี่ในปาก ผิดกับเจียงอั