icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ข้าเก็บสามีได้กลางป่า

บทที่ 4 เป็นสามีของข้าเถิด

จำนวนคำ:2904    |    อัปเดตเมื่อ:26/05/2025

ก เขาแปลกใจเป็นอย่างมาก ครั้นเห็นข้

เสียงทุ้มติดแหบพร่าเอ่ยออกมา แววตา

เกียจว่ามันเก่าเลยนะ ความจริงมันเก่าอยู่บ้างจริง ๆ แต่

ทำให้นางไม่รู้ว่าจะเอามือไปวางไว้ตรงไหนแล้ว ความขุ่นมัวจากที่บ

ยจ เจ้าอย่าได้คิดมา

น พรุ่งนี้ข้าทำงานที่บ้า

ลับสายตา เขาใช้ไม้เท้าค่อย ๆ ค้ำเดินกลับมาในถ้ำเช่นเ

นางในห้อง ทว่าในห้องกลับว่างเปล่า ครั้นเข้าไปในห้องของบุตรชาย ก็เจอเพียงเยี่ยนฟ

ง ค่ำมืดเป็นสตรีส

อละ ให้ข้าได้พักหายใจบ้างได้หรือไม่ ทุกครั้งที่มันมาพวกท่านล้วนต้อง

ไปย่อมต้องปรนนิบัติสามีอยู่ดี สตรีอย่างพวกเราจะมีอันใดเล่า ความจริงเรื่องพวกนี้เจ้าเรี

เยี่ยนหลิงเดินหนีเข้าไปในครัว ได้ยินเสียงท่านพ่อกับท่านแม่เริ่มเถียงกันอีกครั้ง ในใจหญิงสาวพล

ไปเดินเล่นแก้เบื่อ จ้าวเหรินไม่ได้เอ่ยสิ่งใดมากนักเพียงแต่ตำหนินางเหมือนเช่นที่ผ่านมา ทว่าแต่ไหนแต่ไรยามที่เยี่ยนหลิงไม่พอใจนางก็มักจะหลบออกไปข

าชายหนุ่มกำลังนั่งเอนกายพิงกับผนังถ้ำ ยามที่เขากำลังนอนหลับใหลเช่นนี้ เหมือนเช่นเซียนดอ

ขึ้นมา ทว่าอีกใจหนึ่งก็รู้สึกว่าไม่สมควรนัก แต่แล้วอย่างไรเล่า ท่านแม่บอกเองนี่เป็นสตรีเมื่อแต่งออกไปก็ต้องปรนน

หย่

ี่อ่อนโยนแกมเขินอายเล็กน้อย นั่นไม่ใช่เพราะใน

มขึ้น แต่แล้วเขาก็หลับตาลงไปอีกครั้ง อาจเพราะแสงจากด้านน

้วหรือ เหตุใดจึ

สายมากแล้วอาหย่วนท

เดินไปคุกเข่าลงตรงหน้าชายหนุ่ม มือเล็กยกขึ้นมาอังหน้าผากเขาเพื่อวัดดูความร้อน เหมื

วนมิได้แปลกใจแม้แต่น้อย เพราะเขาเองก็รู้

ึ่งคำ กลับเป็นเยี่ยน

หนาวนัก ท่านตกลงมาจากยอดเขาจะไม่เป็นไรได้อย่างไร บอกแล้วว่าใ

กลับกันมันทำให้เขาอบอุ่นยิ่งนัก ที่บ้านเขาล้วนมีแต่บุรุษ พวกเขาไม่มานั่ง

่ใจเขามากถึงเพียงนี้ ทั้งที่เขาและนางไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

ไปต้มยาที่หน้าถ้ำ ครั้นต้มเสร็จแล้วก็รีบเดินเข้า

ระเดี๋ยวข้าจะปรุ

ข้าเกรงใจเจ้า

จนหมด และนั่งลงข้าง ๆ หยิบห่อผ้ามาเปิดออก แผ่น

้าเต็มใจ ท่านร

ุณนางอีกครั้ง และไม่ลืมที่จะหยิบตั๋วเงินใ

รียกร้องเงินทอง ท่านทำเช่นนี้เ

นก็ขอบใจ

ย่างยิ่ง นางเห็นเขาเริ่มตรวจสมุนไพรในกระบุงอันนั้นแล้ว จึง

้ในถ้ำออกมา เทน้ำใส่และนำเนื้อไก่ที่ซื้อมาจากตลาดต้มน้ำแกงไก่ให้เขา หญ

ทำอาหารเช่นนี้ ส่วนมากแล้วคุณหนูในห้องหอหรือแม้แต่บุรุษเช่นเขาก็มักจะไม่

วเลยว่า ตนเองช่างไร้สาระนัก ถึงกับนั่งมองสตรีทำงานได้นานเช่นนี้ ช่วงชีวิตที่ผ่านมาด

ั้งถ้ำ ท้องของชายหนุ่มส่งเสียงประท้

ช่หรือไม่ รอส

ยวชินหย่วนเดินเข้ามาพอดี ความจริงแผ่นแป้งที่เขากินก็อยู่ท้องบ้างแล้ว ทว่าเม

ก ทว่าเพียงแค่คำแรกที่ปลายลิ้นสัมผัส เขาก็หยุดตัวเ

ก การที่เราทำสิ่งใดแล้วได้รับการยอมรับจากใจจริงเช่นนี้ เป็นความรู้สึกที่ไ

ดอาหลิง" ต่อให้หน้าหนาเพียงใด ถูกหญิงง

ึงแม้นางจะกินมาบ้างแล้วก็ตาม ครั้นกินอาหารเสร็จแล

พราะร่างกายเขายังมีไข้ นางจึงอยู่

ำแกงและต้มยาเตรียมไว้ให้เขากินมื้อดึกเสร็จ ก็คิดว่านา

ได้หรือไม่ ขออภัยด้วยเพราะเจ

ให้เขาก็พลันเงยหน้าขึ้นมอง นางเ

ไม่ได้ ข้านอนกับท่าน

้องมองหญิงสาวตรงหน้า ไม่รู้ว่าคำพูดนางเอ่ยเพ

อบ เยี่ยนหลิงก็ก้มหน้าจั

นอีกหลังของข้าแล้ว ข้าไม่กลัวอันตรายใดหรอก

เจ้าก็กลั

ู่ ๆ เซียวชินหย่วนก็เอ่ยรั้งนางเอาไว้เสียก่

ิ่งใ

วานที่กำลังส่งยิ้มให้เขาเหมือนเช่นทุกครั้ง เขา

ต้องกลับมาตอบแทนแน่ ๆ

อมองเซียวชินหย่ว

องเยี่ยนหลิงอย่างไม่เข้าใจ ตอนนี้นอกจากเงินแล้วเขาก็ไม่มีสิ่งใดตอบแทน

นเช่นไรหรือ หรือเจ

ชินหย่วนเอ่ยถามก็หัวเราะเบ

งินของท่าน หากอยากตอบแทนจริง

ินหย่ว

********

เปิดรับโบนัส

เปิด
ข้าเก็บสามีได้กลางป่า
ข้าเก็บสามีได้กลางป่า
“ไม่คิดว่าการช่วยชีวิตบุรุษแปลกหน้ากลางป่าในวันนั้น จะย้อนกลับมาช่วยชีวิตนางในวันนี้ "บุญคุณช่วยชีวิต วันหน้าข้าจะชดใช้ให้" "เช่นนั้นก็ชดใช้เสียวันนี้... มาเป็นสามีของข้าเถิด" ------ เยี่ยนหลิง : หญิงสาวชาวบ้าน นางเกือบถูก บังคับให้แต่งงานกับบุตรชายหัวหน้าหมู่บ้าน เพื่อแลกกับยารักษาร่างกายให้พี่ใหญ่ แต่แล้วที่นางเก็บบุรุษแปลกหน้าได้ที่กลางป่า ชีวิตนางก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เซียวชินหย่วน : ซื่อจื่อจวนเซียวกั๋วกง ขึ้นเขามาเก็บสมุนไพร แต่ถูกลอบทำร้ายจนพลัดตกเขา โชคดีที่ได้เยี่ยนหลิงช่วยชีวิตเอาไว้”
1 บทที่ 1 บังคับแต่งงาน2 บทที่ 2 การช่วยชีวิตคนได้กุศลมากกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น3 บทที่ 3 ถ้ำลับ4 บทที่ 4 เป็นสามีของข้าเถิด5 บทที่ 5 ตอบแทนบุญคุณ6 บทที่ 6 รักษาเยี่ยนฟง7 บทที่ 7 แผนการของเยี่ยนหลิง8 บทที่ 8 ข้าจะรับผิดชอบ9 บทที่ 9 มือสังหาร10 บทที่ 10 ลักพาตัว11 บทที่ 11 ซื่อจื่อ12 บทที่ 12 ไม่คู่ควร13 บทที่ 13 เฝ้าหน้าห้อง14 บทที่ 14 อาหย่วนหายไป15 บทที่ 15 ชาวบ้านปากมาก16 บทที่ 16 กลับมาแล้ว17 บทที่ 17 หลบฝนในถ้ำ18 บทที่ 18 ไม้กลายเป็นเรือ19 บทที่ 19 ข้าอยากกินเจ้าตรงไหนก็ต้องได้20 บทที่ 20 องค์ชายใหญ่ก่อกบฏ21 บทที่ 21 สู่ขอ22 บทที่ 22 ฮูหยิน