0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปเชลยรักพิทัก์บัลลังก์
บทที่ 11 ลูกแกะของพญาอินทรีย์ขาว
จำนวนคำ:1785
|
อัปเดตเมื่อ：26/05/2025
ที่ถูกพิษพยายามฝืนส่งรอยยิ้มปลอบประโลมไปให้ ทว่ายิ่งเขาฝืนยิ้มมากเท่าไร น้ำตานางก็ยิ่งไหลรินออกมามากเท่านั้น ทั้งสอง
ปลดล็อกบท
/0/12334/coverorgin.jpg?v=24236cf25f480b0da081a2ec9bb2a5c0&imageMogr2/format/webp)
/0/21429/coverorgin.jpg?v=69bba27cf55d7a989b8cf34b83dcdb8e&imageMogr2/format/webp)
/0/30048/coverorgin.jpg?v=7c7016a75d7218f34378fb081c4d5fa4&imageMogr2/format/webp)
/0/4418/coverorgin.jpg?v=d15b38abffcd3ed03e3441cb1c5b9be4&imageMogr2/format/webp)
/0/31691/coverorgin.jpg?v=b1cce3dd085ac2cd8b109c13a8dc91d5&imageMogr2/format/webp)
/0/28877/coverorgin.jpg?v=cfeefa0698386cca6e5a0777468b97c8&imageMogr2/format/webp)
/0/24494/coverbig.jpg?v=7e20dfcf6374450869e73b6081d9e194&imageMogr2/format/webp)
เชลยรักพิทัก์บัลลังก์
“ต่ำศักดิ์ ไร้ค่าแล้วอย่างไร ในสายตาของนาง เขาคือยอดบุรุษผู้สง่างาม ความอัปยศที่เขาเคยได้รับ ความเจ็บช้ำที่เขาเคยต้องอดทน วันนี้นางจะทวงคืนให้เขาเอง "บุรุษของข้า ใครกล้าแตะต้องก็ลองดู"”