ในดอกทานตะวัน เบ่งบานและร่วงโรย

แล้วกลับบ้าน วันนั้นเวินซุ่

ชื่อห

อกสารอะไร แต่โทรศ

เขา ขณะที่เขาตอบสนองทาง

ยวฉันจะไปหาแล้วจัดก

ต้องคิดเลย ก็รู

สื้อสูทขึ้นมา ก่อนออ

ให้เธอมาหาฉันเพื่อเซ็นเอ

เดิมว่าเป็นเอกสารด่วนจากผ

ยห่าวเปิดเอกสารหน้าแรก สั

ารขอ

เป็นรอยยิ้ม

ั้นเช้าตรู่กลุ่มคนใหญ่โตพากันย้ายของเข้ามา

าขึ้นมองเห็นเขา

บอกว่ามาอยู่ที่นี่จะสะดวกในกา

วแต่

้งสองคำเบาๆ ฟู่ซื

ยิบภาพวาดอ

ที่ฉันสะสมไว้ก่อนหน้านี้ ฉั

ตอนนี้แขวนภาพถ่ายงานแ

อบทันที เขาหยุดนิ่ง

็นหน้าที่ของพี่ส

นใจ ไม่ต

่ยห่าวทำให้เขา

อะไรบางอย่างดึง แต่เขาไม่ร

หวงแหน ถูกคนงานย้ายบ้านโยนทิ้งไป ภาพรอ

พียงแค่เดินลงบั

บ้านทั้งหลังดูครึกครื้นขึ

อกำลังนั่งเงียบๆ ที่โต๊ะทำงานอ่านข้อมูลอ

อมาย้ายเข้ามา แต่เ

ห่าวปิดข

ของคุณ คุณจะ

านที่เราอย

าวลุกขึ้นย

งคุณพาผู้หญิงอื

อดลูก ฉันจะให

วมองใบหน้าห

ือเปล่า พูดเรื่องนี้กับฉันทำไม

ขาพูดต่อ หันหลั

ง โทรศัพท์ก

ียงของชายอีกคน

จสอบเกือบเสร็จแล้ว ถึงเวลาฉั

ขอบ

ะอ่อนโยนดัง

ม่ไปประเทศตะวันออกก

ของพ่อฉันและของฉันด้วย ช

งเธอ เงียบไปไม่กี

ระเทศตะวั

จใหญ่ของคุณเพื่อไปกับฉัน

ุยกันแล้วทั

ู่ซือเหนียนกับเย่ชิงซินนั่

ขนาดนี้ ไป

มองเขาแวบหนึ

วอะไรก

เธอถือมันเผา แ

ีสถานะอะไร ยังจะกิ

ก้มหน้ามองดูมันเผาในมือเ

้นบันไดกลับห้อง ฟู่

งานประมูล ค

ับคุณก็ได้

แก้วกาแฟในมือหน

ฉัน ถ้าคุณไม่ไป

่อยากให้มีปัญหาเกิดขึ้น หลั