ในดอกทานตะวัน เบ่งบานและร่วงโรย

าวดึงกล่องกระดาษใต้เตียงออก

่และเสื้อยืดที่ซื้อด้วยกัน สร้อย

สวน คนที่กลับมาพร้อมกัน

แล้วจู่ๆ นึกถึงบางอย่าง ร

ออกจากกระเป๋าแล้วจุดไฟเผาของเหล่านั้น ฟู่ซือเ

อนไหว ทุกอย่างในกล่องกลายเป็นเถ้าถ

เล่มนั้นเป็นสิ่งที่ส

น้าที่ดูเสียท่าหน่อยๆ เธอยิ้มอย่างเย้

านนั้นครั้งสุดท

มทรงจำในอดีตของพวกเขา กลางดึก ฟู่ซือเหนียน

ควรผลักคุณ มันเป็นความใจร้อนของฉัน” “แต่คุณไม่ควรผ

ไลของนักออกแบบคนนี้ม

ถอะ” การเคลื่อนไหวของชายหนุ่มหยุดลง เขาพูดอย่างช้าๆ “เวินซุ่ยห่าว ขอโทษ” เธอหัวเราะออกมาอย่างเ

่ยห่าวผล

ืนอยู่หน้าประ

ยกเขา เขาจึงกลับมาได้

กำลังสูญเสีย

ามจากฟู่ซือเหนียน “พรุ่งนี้ไปทิเบตกับฉัน ชิงซินบ

ก็ต้องไปตะวันออกแล้ว คุณเตรียมตัวพร้อมหรือยัง” “หัวหน้

า ถ้าต้องจากไป ก็อยากไปเที่ยวกับเขาอีกครั้ง ฟ

ินซุ่ยห่าวเปลี่ยนไป แต่เขาก็พูดไม่ออก บนเครื่

เหมือนสามีที่ดี แต่เสียดาย