สามีขอให้ฉันแต่งงานปลอมกับพี่ชายของฉัน และฉันก็ได้ใบทะเบียนสมรสมา

ไม่บอกใครว่า ฉันสามารถ

มองไม่เห็น ฉันจึ

่า ฉันมักจะใส่หูฟังแกล้งทำเป็นฟัง

ะหลินจือเวยกลัวว่าฉันจะไ

้น พวกเขาก็ไ

่เสิ่นซุยว่า "ถ้านายยังอยากกลับไป ก็จงตัดต้นท้อ

จ "นั่นคือสิ่งที่เมี่ย

ยู่กับฉันสิบปี ในสิบปีนี้ทุกอย่างท

อกความจริงกับสือเมี

่าจะเดิน

่เสิ่นซุยตกใจ "อย่

อย่างพอใจและนั

้อสองต้นก็ถูกถอ

างฉัน มองไปด้ว

"ข้างนอกนี่

อาจารย์บอกว่าต้นท้อสองต้นนี้ไม่ดีต่อการจัด

เมี่ยว

วอย่างไม่ใส่ใจ

วยความประหลาดใจ

น เขาจับมือฉันพา

ลินจือเวยก็ใ

ต้นกุหลาบออกจากสวนและ

ันเคยให้อาหาร ก็หายไปไม่ก

อเวยพูดว่าจะมา

ตี้ยๆ และปลอบตัวเองเบาๆ "ไม่เป็นไร ยังไงเมี่ยวเมี

า? ฉันเยาะเย้ยในใจ แล้วเรียกเสิ

ยหล่นลงจากมือ ฉันจงใจมองไปทางน

ดหายใจ แต่ไ

ันและทำให้จูบน

ลิ่นอายแห่งค

ลาเหลือไม่กี่วัน จ

ือการท้าทาย เป็น

น เสิ่นฮวยแทบจะไม่ใกล้ชิดกับฉัน เขาจะ

"นายรังเกียจที่ฉันตาบอดใช

"เมี่ยวเมี่ยว ฉันแค่

ม่อยากทำร้ายพี่ชายของเ

งอดทนและระงั

สองคนน

ซื่อสัตย์เพื่อฉันสิ

ามอย่างไม่ตั้งใจ "อาซุย น้องช

มทำ

วยตัวแ

ยเจอแค่ครั้งเ

้องทั้งสองคงไม่ดีนัก ฉันในฐา

ขาค่อยๆ กำเป็นห

งไม่ได้ยินเขาพูดความจ

นครบเดือน เสิ่นฮวย โอกาสท