icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลิขิตรักข้ามกาลเวลา

บทที่ 121 121

จำนวนคำ:1335    |    อัปเดตเมื่อ:06/12/2025

ลั้นขำไม่อยู่ ได้แต่ตีหน้าขร

งทำให้นางลืมอาย ลืมไปว่าตอนนี้มีแค่เสื

าพราวระยับจ้องเข้าไปในดวงตา

ใช้ยารักษา

ักษาด้วยอะ

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา
“เขาเหลือบสายตามองแก้มบางที่อยู่ไม่ห่างจากปาก จมูกน้อย ๆ ของนางคลอเคลียอยู่ที่ลำคอของเขาเมื่อก้าวเดิน เขาไม่คิดให้เสียเวลา ลดฝีเท้าในการเดินให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วคิดกำไรด้วยการจูบมุมปากและหอมแก้มของเธออย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็แผ่วเบานุ่มนวล เพราะไม่อยากทำให้นางตื่นจนเสียโอกาส มือไม้ก็ลูบไล้ความนุ่มเนียนจนลื่นมือของผิวแท้ ที่มีเพียงผ้าผืนน้อยปิดกั้นไว้ "สตรีขี้เมามันไม่งาม แต่ข้าก็ชอบถ้าเป็นเจ้า" เขาพึมพำชิดริมฝีปากอวบอิ่ม ประทับจูบลงไปแนบแน่นเมื่อวางร่างของนางลงบนเตียงเรียบร้อยแล้ว...”