เจ้าหญิงน้อยของพี่ๆ ทั้งสาม

อโยนชามและตะเกียบไปที่ข้างเท้าของเธอ ขณะที่กำลังไอออกมาเป็นเลือดสีดำก็ตะโกนด้

ค่ส่วนผสมของยาชนิดนึงหากเฮียดื่มเข้าไปแล้วจะอาเจียนเอ

อดูเจ็บปวด ยาที่เธอทุ่มเทเวลาและเงินทองไปต

งการแพทย์เล่มหนึ่งเอาไว้พลางพูดด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นว่า “พี่ มาถึงตอนนี้แล้วพี่อย่าโกหก

นว่า “ยัยโง่ ขึ้นชื่อว่ายาก็ต้องมีพิษอยู่บ้างเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ยิ่งอาการของเฮียใหญ่ร้า

กมาเป็นเลือดขนาดนี้แล้ว พี่ยังจะโกหกอยู่อีกเหรอ！ พวกเราทุกคนต่างก็เป็นนักศึกษาแพทย์กันทั

้เฮียใหญ่มาแล้ว แถมยังได้ตำรับยาที่สามารถช่วยชีวิตเฮียใหญ่ได้จากเขามาอีกด้วย พี่ยอมรั

่งที่มามาให้ฉันกินเท่านั้น แต่เธอยังดูหมิ่นน้องสาวของตัวเองอีก！ ถ้าเธอมีจิตใจที

ชา “ฉันก็แค่อยากจะช่วยเฮีย แล้วฉันผิดตรงไหนเ

ส้ที่อยู่ข้างมือลุกขึ้นยืน จากนั้นก็จะฟาดไปที่ตัวของซูหลี “รีบไสหัวออกไปให้พ้นหน้าฉันเลยนะ！ ออกไปจาก

ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นบน หลังจากนั้นกร

ล้วฉิงเอ๋อร์ต่างหากที่เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของพวกเรา หลายปีที่ผ่านมาพวกเราปิดบังเรื่องนี้กับเธอมา

็นทางการไปเลยว่าฉิงเอ๋อร์เป็นน้องสาวแท้ ๆ เพียงคนเดียวของพวกเรา แล้วเธอก็จะสูญเสี

มา ตลอดเวลาที่อยู่ในตระกูลซูเธอถูกกดขี่ข่มเหงมามากพอแล้ว อย่างวันนี้พอไ

ัวเองวิจัยมาให้กับคนที่ไร้ซึ่

นาดนี้ แต่ทำไมพี่น้องถึ

ไ

็ว แล้วก็หยิบลูกอมเม็ดหนึ่งบนโต๊ะยัดใส่เข้าปากไป

ธอไป แล้วมุมปากของเธอก็ยก

ปได้สักที เธอจะได้กลายเป็นแก้วตาดวงใจเพียงหนึ่งเ

งจอมปลอมว่า “พี่！ พี่อย่าไปเลยนะ ครอบครัวของฉันยังมีที่สำหรับพ

นะ！ ให้ยัยนั่นไปน่ะดีแล้ว เด็กเมื่อวานซืนที่มาจากชนบท ความคิด

กูลซูไม่มีสมอ

้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ จนสามารถพูดสามารถเดินได

นฟูตามกำหนดของเธอและยาพิเศษที่เธอวิจัย

าว ๆ ที่ปล่อยสยายอยู่ปลิวไปตามลมจนมาโดนริมฝีปากส

..

้านตระกูลลั่ว ณ เมือ

่งอยู่บนโซฟา เขาโยนไม้เท้าชุบทองในมือออกไปพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ไ

พวกเขาคือลูกชายทั้งสามของตระกูลลั่ว ซึ่งทั้งสามคนต่างก็โดดเด่

ที่สี่ของพวกเขาที่หายตัวไปตั้งแต่เด็ก พวกเข

ยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านบนภูเขา แต่ต่อมากลับถูกคนจับไปขาย

ของพวกแกหายตัวไปตั้งสิบแปดปีแล้ว ไม่รู้เลย

าสุดท้ายแล้วเขาเอาเธอไปขายต่อให้กับคุณนายเศรษฐีคนหนึ่งในเมืองจิง ให้เ

กขึ้นยืนและพูดขึ้นด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังว่า “