icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลังจากออกจากงานก็โดนเจ้านายเก่ารังควาน

บทที่ 4 คุณหยาน ฉันลาออก

จำนวนคำ:907    |    อัปเดตเมื่อ:08/09/2025

รถด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ณเห

บซ้อน ไม่ได้ห้ามเธอขึ้นรถ สายตาย

ะไร ราวกับว่าเหตุการณ์ที่

เลยเหรอ?” เสียงเย

หยียนลี่หานด้วยสายตาเยาะเย้ย “คุณ

ตรวจสอบจู่ๆ ก็ถอนกลับ หัวเราะเบา

มือหน

งหน้า โดยไม่รู้ตัวก้มหน้า ใบห

คุณเหยียนหลายปี ฉันไ

ีปาก สายตาเต็มไปด้วยการตรวจสอ

ามารถเห็น

ก็ยังคงไม่มีข้อบกพร่องใดๆ ยังคงสมบูรณ์แบบเหมือนห

ที่คอของผู้หญิงป

เปลี่ยนไปทา

อด

เร็ว จอดรถบนถนนข้างท

ามโกรธได้ ใช้โอกาสห

ู มีมือของผู้ชายเพิ่มเข้ามาท

ี่กว้าง กลิ่นหอมของดอก

จากด้านหลัง คางวา

ลักออก “คุณเหยียน

นลี่หานหัวเราะเบาๆ พลิกผ

ักได้ แต่ไม่สามารถ

เข้ารอบไปด้านหลังของ

หน้านี้จู่ๆ ก็กลับมา 宋襄ก

สาร

ฝีปากบางแนบกับติ่งหูของเธอ สายตาจับอยู่ที่ด้านข้างใบหน้

เขาจนเต็มที่ แต่เพราะมื

โดยไม่รู้ตัว ลดแรงกดทับเธอลง ก

?” 宋襄ใช้โอ

ม่หยุด จูบละเอียดแนบแน่นบ

อย่างชัดเจน พูดด้วยเสียงเ

คิ้วเล็กน้อย กา

ยู่กับหลุยส์ข้างในยี่สิบน

าง ขากรรไกรตึง สายตาเ

มกอดของชายหนุ่ม จัดเสื้

ารเคลื่อนไหว 宋襄สัมผัสไ

หยิบกระเป๋า ยื่

้งให้ทราบ ฉัน

เขาจะมีสีหน้าแบบ

ยง เดินมาหาอย่

าพ แต่เสียงโกรธของ

้เธ

ยใจ จะห้ามก็ไม่ได

สุภาพ แล้วหันหลังเดินไปที่ข

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลังจากออกจากงานก็โดนเจ้านายเก่ารังควาน
หลังจากออกจากงานก็โดนเจ้านายเก่ารังควาน
“ซ่งเซียงทำสิ่งที่น่าอายที่สุดในชีวิต คือการเป็น "เลขานุการส่วนตัว" ให้กับเหยียนลี่หานนานถึงห้าปี เธอมอบทุกสิ่งให้เขา แต่ผู้ชายที่น่ารังเกียจกลับบอกว่าเบื่อ แล้วส่งเธอไปอยู่ในที่ที่ห่างไกลไม่มีใครสนใจ ชีวิตที่ถูกส่งไปอยู่ที่ห่างไกลนั้นไม่ง่าย แต่โชคดีที่เคราะห์ร้ายได้ผ่านพ้นไป เมื่อซ่งเซียงมาถึงระดับล่าง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ปวดหลังปวดขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง เธอจึงอดทนทำงานหนักจนประสบความสำเร็จ มีหนุ่มน้อยมาไล่ตาม ผู้ใหญ่ใจดีมอบผลงานให้ พ่อที่ไม่เคยพบหน้าเป็นมหาเศรษฐีใกล้ตาย พยักหน้าก็ได้รับมรดก ชีวิตมีขึ้นมีลงอยู่เสมอ เหยียนลี่หานคนโชคร้ายแน่ๆ! ในงานเลี้ยงเหยียนลี่หานถือแก้วไวน์ มองไปที่อดีตเลขานุการที่ไม่ได้เจอหลายวันด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย "ยังคิดถึงฉันจนต้องมาที่งานเลี้ยงนี้ใช่ไหม?" ซ่งเซียงยิ้มเยาะ "คุณเหยียน ฉันไม่ได้เชิญคุณนะ" เหยียนลี่หานตอบ "เธอคิดอะไรอยู่?"”