เรือนนี้ผีไม่หลอก

ีเสียงตะโกน หรือเสียงกรีดร้องของฝูงชนจากด้านบน

ับตัวอีกครั้ง คราวนี้นางพยายามคลานออกไปอย่างระวัง มือซ้ายพยุงตัว ส่วนมือขวาเจ็บเกิ

าาาา

มทรงจำของใครคนหนึ่งแล่นพ่านเข้ามาในโสตประสาทของนางโดยไม่ท

เรียกให้ไปกินข้าว บิดาใส่ชุดผ้าแพรนั่งจดบัญชีอยู่บนโต๊ะไม้ตัวใหญ่ เสียงลมพัด

ภาพทุกอย่างกลับ

กำลังกอดศพมารดาด้วยน้ำตาเต็มหน้า บิดาถูกลากออกไปยังตรอกแคบ ๆ ท

าดกลัว บางวันหญิงสาวคนนั้นก็ต้องซ่อนตัวอยู่ใ

ก่อนที่หญิงสาวจากยุคโบราณในภาพจะสะดุดหิน

วว่านางมีบาดแผลอยู่บริเวณไรผมบนหน้าผากจริงๆ

ความทรงจำพวกนี

จริง นางไม่ใช่แค่เห็น แต่รู้สึกราว

ีจากแคว้นหลัวซานซึ่งสมคบคิดกับขุนนางกบฏนามจ้าวเยียน กำแพงเมืองถูกท

..ตายใต้ต้น

วามคิดนี้กระแทกเข้าใส่จิต

งที่ไม่มีใครสักคนที่รู้ว่านางมีตัวตนอยู่ตรงนี้ ไม่มีมือถือ ไม่มีโลกออนไลน์ ไม่มี

ูดกับอากาศด้วยเสียงสั่นเครือ ร

น้ำจากรากไม้ด้านบนที่ดังเป็นจ

..เบาเกินจะเป็นแค่ลมแต่มันคล้ายกั

รัวอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เพ

สักคนอยู่เป็นเ

้านที่มีเสียง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความระแ

ม” นางเปล่งเ

ๆ พยายามรวบรวมความกล้าถามออกไปอ

ใจแผ่วเบาที่ก้องกังวานในโพรงมืด ยื

พรงดินที่กว้างขึ้น ใต้แสงจันทร์เลือนรางนางเห็นร่างของบุรุษ

้าไปใกล้ร่างนั้น ก่อนจะกัดฟันเอื้อมมื

สายตา ลำคิ้วเข้มได้รูปขมวดแน่นราวกับยังตกอยู่ในห้ว

บพื้นดิน แม้ดวงตาจะปิดสนิท หากบรรยากาศ

ยจากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม นางก็รู้ได้ทันทีว

ด้ยินฉันไหม?”

้นจากลำคอชายหนุ่ม เปล

็บหนัก” อู่หลิงเยว่พูดด้

งสิ่งที่วางอยู่ใกล้ร่างให

ปลายนิ้วสะบัดเชือกเส้นเล็กที่ผูกปากถุงไว้แน่นแล

ยหนุ่มก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

งจากที่นี่ไม่ถึงสองล

ที่ปลอดภัย?” นางถามซ้ำราวกั

่มพูดติดขัดก่อนจะไอแรงๆ

ของเขา ทหารหนุ่มผู้นี้น่าจะได้รับบาดเจ็บในช่วงเวลา

้งกรังจนเปลี่ยนสี และที่กำลังไหลซึมอ

บหยุด หากนางปล่อยชายหนุ่มผ

่นย้อนกลับไปยังเหตุก

ห้นางกินบ่อยๆ ถูกเพดานยุบตัวลงมาทับร่างต่อ

เช่นกัน รู้เพียงว่าเลือดสดของพี่เหม่ยลี่และของตนเองไหลนองเต็มพื้น นางได้แ

ช่วยคนได้” นางกัดฟ

อนนะ ฉันจะช

ที่ต้นขาของอีกฝ่ายเพื่อห้ามเลือด ส่วนบาดแผลบริเวณ

ี่มีไม้แห้งวางระเกะระกะอยู่ข้าง ๆ นาง

นะคะ ฉันจะช

เสียงครางต่ำดังขึ้นอีกครั้

างเปื้อนเลือดจนมองไม่เห็นผิวเนื้อเดิม ร่างกายสั่นเทาและแทบ

็นเนินลาดต่ำ นางก็หยุดชะงัก

นนิ่งไร้แขนซ้าย ส่วนชายหนุ่มอีกคนมีบาดแผลที่ศีรษ

หวั่น แขนขาสั่นจนควบคุมไม่ได้

ผู้นั้นกล่าวด้

คืนมา นี่มันชีวิตจริงที่นางและเขายัง

รั้ง ใช้แรงจากทั้งแขนและขา แม้ตัวนางเองก็บาดเจ็บแต่ด้วยควา