ความรักก็เหมือนสัตว์ร้าย ความเกลียดก็เหมือนกรงขัง

“สามีของฉันเป็นนักฝึกสัตว์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก และบริหารสวนสัตว์สัตว์หายากที่มีชื่อเสียงระดับโลก ไม่ว่าสัตว์ป่าจะดุร้ายแค่ไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาก็เชื่องเหมือนแมว แต่ในวันที่เขาพาลูกชายไปชมสวนสัตว์ สิงโตที่เขารักมากที่สุดกลับพุ่งออกจากกรงแล้วกลืนลูกชายของเราเข้าไปทั้งตัว ในห้องเก็บศพโรงพยาบาล ฉันกอดร่างที่ไม่สมบูรณ์ของลูกชายร้องไห้จนหมดสติ แต่เขากลับรีบกลับไปที่สวนสัตว์ในคืนนั้นเพื่อปลอบสิงโตที่ตกใจ "เจ้าสิงโตตัวเล็กของเราปกติมันเชื่องมาก นี่เป็นเพียงอุบัติเหตุ" "ชีวิตเรามีทางเลือก ฉันก็เสียใจเช่นกัน แต่คนที่จากไปแล้ว เราต้องมองไปข้างหน้า" จนกระทั่งฉันเห็นในกล้องวงจรปิดว่า เขากอดผู้ดูแลสวนสัตว์คนใหม่อย่างเบาๆ แล้วปลอบว่า " ไม่ใช่ความผิดของเธอที่ไม่ได้ซ่อมกรงเสียทันเวลา ทุกคนในสวนสัตว์มีความเสี่ยงจะได้รับบาดเจ็บ แค่โชคร้ายเท่านั้นเอง" ในตอนนั้น เลือดในร่างกายของฉันแข็งตัว มันกลับกลายเป็นว่า คนที่ทำให้ลูกชายตายคือพ่อที่เขาชื่นชมที่สุด ฉันปิดกล้องวงจรปิดและบริจาคสิงโตตัวเล็กที่เขารักและภูมิใจให้กับสวนสัตว์แห่งชาติฟรี จากนั้น ฉันส่งรูปภาพศพของลูกชายให้กับพี่ชายทั้ง 108 คนที่เกี่ยวข้องกับแก๊งค์มาเฟีย "ให้พวกเขาหนี้เลือดชดใช้แทนลูกฉัน"”