คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า

ื่องที่ไม

ง ก่อนตอบอย่างแผ่วเบา "

างตา สายตาลึกซึ้งเหมื

ำเสียงจริงจังว่า "อ

่าง่าย แต่ในใจยังคงรู

าเป็นปีแล้ว แต่ไม่เคยเ

รั้งแรกจะเพราะการแต่ง

ผชิญหน้ากับฟู่ซือจวิน แต่โจวหนานชิงเดินมาข้

จตัวเองแล้ว อยากทุ่ม

าเพื่อพูดเรื่องนี้ เมื่อเห

ูชิงเฉินก็นั่งซ้อนรูปภาพ

ไม้ไฮยาซินธ์สีฟ้

สียงถามอย่างสุภาพว่า "ขอโทษค

นมอง เห็นอีกฝ่ายใส่

ด้ "ฉันไม่ได้ซ

งมีนัยแล้วส่งช่อดอกไม้ให้ซ

ไม้ในอ้อมแขน แล้วสังเกต

รากฏว่าลงชื่อ

นเกิดปีนี้ไม่ได้ให้ข

ให้เธอยืนหยัดอย

ทำให้ซูชิงเฉินน้ำตาคลอและรู้สึกอบอุ่นในใจ

ณปู่ คนที่ช่วยเธอจริงๆ กลับเป็นโจว

ลิ่นหอมอ่อนๆ จนรู

ลับบ้านพร้อ

านชิง

่ากัน เธอยังมีเวลามากพอที่จะปรับป

ธอต้องพยาย

วินเปลี่ยน

และเสียบดอกไฮยาซินธ์สีฟ้าไว้ใน

าหารส่วนตัวที่ฟู่ซือจวินชอบท

ังไม่ทันติดเ

แรงด้วยความหวาดกลัว หลังจากลังเลอยู่สักพัก เธอเ

ืนนี้ เรามาทานอาหาร

.

้วหัวเราะเยาะ "ทำไมยังมีค

านของท่านประธานที่ว่

ช่วยคนสนิทไปประช

บฟู่ซือจวินให้เลขาคนใหม่ดู

าโทรศัพท์ไป ทำให้เธอเห็นควา

าอี้ทำงานของฟู่ซือจวินอย่างสบายใจแล

เดี๋ย

้อความที่ซูชิงเฉินส่งถึง

ิงเฉินไปถึงร้

ลการจองกับเธอก่อนพ

รูหรา ผนังหินอ่อนสะ

มดำยาวที่ปลายงุ้มเข้าด้านในแล

้งรอยยิ้มและการเคลื่อนไหวดูอ่อนโ

้องรับรอง รอคอยฟู่

าการรอคอยจะยาว

แสงไฟในยามค่ำคืน เธอก

เสิร์ฟอาหารเมื่อไหร่ ต่อมา พนักงานดูเหมือนจะเ

่โทรไม่ติด ส่งข้อความก็ไม่

ล้วไม่ทำตามและหายตัวไป ยก

ยิบเบอร์โทรศัพท์ของผู

รออก โทรศัพท์ก็แบ

องเพื่อไปขอยืมที่ชาร์จจา

ซูชิงเฉิ