icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
หลังจากแต่งงานแล้ว ฉันจึงรู้ว่าฉันคือแสงจันทร์สีขาวของเจ้านาย

หลังจากแต่งงานแล้ว ฉันจึงรู้ว่าฉันคือแสงจันทร์สีขาวของเจ้านาย

ผู้เขียน: Luna
icon

บทที่ 1 : โดนตบ

จำนวนคำ:1090    |    อัปเดตเมื่อ:18/09/2025

นคืนที่มืดมิดหิมะตกจนปกคลุมไปทั่ว เวินเซียนเล่

ถูกดึงอย่างแรงและใบหน้าถูกตบจนรู้

บบ้านหลังเลิกงาน

พบว่าตัวเอ

้ว่า ยาที่ทำให้

มีพิษต่ำที่ส่งผลให้เกิ

ดบนใบหน้า วิ่งไปที่ห

้ามาพร้อมกั

้นเอง เธอได้ยินเสียงหัวเราะของ

น มีผู้หญิงแต่งตัวส

เธอมีชายร่างยั

ยนเล่อเริ่มเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย "

องไปที่เวินเซียนเล่อ "หนึ่งวันก่อน ค

ช่นนี้ แต่เวินเซียนเล่อก็พยักหน

้ำ และยังมี..." "อะไรล่ะ?" ผู้หญิงผมยาวลอนใหญ่ปล่อยผมลงอย่างสบาย

ธอพบสารคัดหลั่งของผู้ชายห

ื่อ เมิ่งอวี่ พวกเขาเรียกฉันว่า พี่เ

นใบหน้าห

่อไปนี้ ตอบคำถามของฉันให้ดี มิ

" "สวรรค์บนดิน" เวินเซียนเล่อชะงัก สวรรค์บนดิน?

หญิงสาวที

บิดขึ้นในหัวของเวินเซียนเล่อ เธอร้องออกมาด้วยค

เมิ่งอวี่

ทำให้เธอมีโอกาสหาเงินเท่านั้น" เมิ่งอวี่ถาม

เซียนเล

จนว่าเป็นการตกจากที่สู

วี่ไม่

ที่ไหน?" "ห้องเก็บศพของตำรวจ" "ฉันต้องการให้คุณไปเอาการ์ดบ

มอันตรายที่ไม่ส

นเล่อคิด

แน่นอนว่าเป็นหลักฐานก

กระโดดตึก หรื

น้า "ตกลง" การที่เธอตอบตกลงอย่างรว

ม เมิ่งอวี่

ายสองคนด้านหลังเดิ

ำแพงอย่างสบายๆ หมุนกล้องในมืออย่างไม่ใส่ใจ "คุณกับฉันไม่มีความเกี่ยวข้องกั

งมีอะไรบางอย่างที่ทำให้มั่นใจว่าคุณจะทำตามคำพูด" พอเมิ่งอวี่

สองก้าวก็ถูกจับตัวและ

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลังจากแต่งงานแล้ว ฉันจึงรู้ว่าฉันคือแสงจันทร์สีขาวของเจ้านาย
หลังจากแต่งงานแล้ว ฉันจึงรู้ว่าฉันคือแสงจันทร์สีขาวของเจ้านาย
“แปดปีก่อน วินเซียนเล่อเป็นคุณหนูจากตระกูลร่ำรวยที่ไม่เคยต้องทำงานบ้าน หยิ่งยโสและเอาแต่ใจ; ส่วนซางซือซวี่เป็นหนุ่มจากครอบครัวยากจนที่ถูกคุณหนูเลี้ยงดู ชีวิตลำบากแต่มีความเย็นชาและสง่างาม แปดปีต่อมา วินเซียนเล่อกลับกลายเป็นคุณหนูที่สูญเสียทุกสิ่ง ชีวิตถูกคนอื่นควบคุมและต้องทนทุกข์อย่างโดดเดี่ยว; ในขณะที่ซางซือซวี่กลายเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการธุรกิจที่ไม่มีใครกล้าหาเรื่อง เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เขามองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธที่ข้างหูของเธอ พูดด้วยความโกรธว่า "เพราะความเกลียดชังที่มีต่อคุณวินเท่านั้นที่ทำให้มีซางซือซวี่ในวันนี้" เธออดกลั้นน้ำตาและยิ้มอย่างไม่หวั่นไหว "ถ้าเช่นนั้นฉันก็คงเป็นผู้ที่ทำให้คุณประสบความสำเร็จ คุณจะตอบแทนฉันอย่างไรดี ?" ในคืนฝนตกต่อมา เขากลับมาดันเธอที่ประตูห้องน้ำด้วยความโกรธและโมโห "วินเซียนเล่อ คุณห้ามแต่งงานและมีลูกกับคนอื่น! คุณเป็นของฉันคนเดียว!"”