ทุกวันอาจารย์ที่สี่ก็ติดความสุขมาก

ร่งเครียดอยู่แล้วก็ยิ่งแสดงออกถึงความอึดอัด

ุนเซียวกลับไม่แสดง

ขาลุกขึ้นไปยัง

้องมองเซินฉีซือและเซินชิงหลีด้วยความไม่พอใจอย่างแรง โดยไม่ไ

เขาเมื่อ

บเท้าแต่ก็ไม่ม

ับในใจของทุกค

ลง แต่คนรับใช้ไม่ได้จัดที่น

เก้าอี้เตี้ยสองตัว

เหมือนเดิม ต่อไปถ้าอยากกินข้าวบนโต๊ะ ก็ไปนั่งตรงน

กมา เธอมาเพื่อให้แม่ได้เข้ามาอยู่ในตระก

่นๆ เธอก็ไม่

ฉีซือเตรียม

ียงผู้ชายที่ทุ้มต่

มานี

สัย เห็นเพียงนิ้วมือของชายคนนั้นที่เหม

อาหารเปลี่ยนไป

นชิงหลีและเซินฉีซือเข้ามาอยู่ในชิงหย่าจ

ถคาดเดาได้ เธอจ้อง

คนมาพาเธ

สียงเย็น ไม่รู้ว่

ทำให้เขาโกรธ จึงเ

่ท่าน มีอ

คิ้วเล็กน้อ

ารจัดลำดับตามอายุและตำแหน่งในครอบครัว ที่นั่งข้างเธอเป็นที่

ิงหลี

นโตของตระกูลจ้านก็

งบังเอิญ

เสธ "ขอบคุณสี่ท่านค

แต่ชายคนนั้นพูดอย่างเย็นช

านหยุนเซียวกลับยกมือให้ค

ให้ไม่มีใครสา

นชิงหลีและเซินฉีซือนั่งแบบทนท

ดร่างกายย

ไปแป๊บหนึ่ง ร่างกายชนถ้วยน้ำที่อ

จับไว้ น้ำในถ้วยก็ห

ไม่ใช่คนในครอบครัวก็ยังไม่เหม

่เมื่อก้มลงมองก็พบว่าน้ำในถ้วยหกไปโดนตรงขาขอ

าของเธอแ

าเคลื่อนไหวก็ทำให้เธอเงยหน้าขึ้น มองตาที่เต็มไปด้วยความต

ือไง? ทำกางเกง

เธอทำเปียกด้วยความอับอาย

้านหยุนเซียวมีความยากลำบากในการรักษาความสะอาดม

ตายแน่ เธอรอ

าเย็นชา "แค่คนในครอบครัวเท่านั้น ส

คิด! เธอโมโหและยังอยากจะปลุกปั่นอีก แต่ทันใดน

อนกิน ไม่พูดตอน

้าครอบครัว แต่เขาก็

กลี่ยทำให้เรื

เปลี่ยนเสื้อผ้า และไม่กลั

ที่กินด้ว

ดขึ้นมาเอง เรียกคนรับใช้พาเซินช

มานาน แต่ก็ยังทำความสะอ

างง่ายๆ แล้วก็จากไป เซินฉีซือจึ

แม่กลั

ราเข้ามาอยู่ แต่เรื่องหนี้สินสี่ท่านไม่เกี่ยวข้อง ในช่วงนี้ให้

ีซือพ

งทิ้งไว้ให้ฉันเถอะ ฉันจะไปหาท่านปู่

ม่มานาน แต่ยังไม่ได้จดทะเบียนแต่ง

ั้นไม่ยอม

าบีบบังคับ และบังคับให้เร