ลูน่าที่ทอดทิ้งอัลฟ่า

หวัง แต่สิ่งที่เห็นกลับเป

พร้อมชี้มาที่ฉันด้วยท่าทางเหม่

พศ ต้องการอัลฟ

าตึงเครียดอีกครั้ง “เธอพูดอะไร?”

องเขาอย่างไม่

ให้พี่สาว พี่สา

น้องสาวชอบนิค เธอเคยถอดเสื้อผ้าต

“พี่สาวฉันจะไม่กล้าคุยกับนิค

ึงดูดความสนใจจากนิค เมื่อเข

็เข้ามาในอ้อมกอดของนิคในขณะที่เรา

่าขอร้องให

ธอ และเราเคยทะเลาะกันห

่งลงโทษฉ

มดหวังกับน้อ

็ยังทำให้ใจฉันเ

อว่า “ใครสอนให

รงก่อนที่น้องสาวจะพูด “เธอมีสติปั

ี่ยาของหมู่บ้านหายไป ที่แท้เธอเป็นค

ดึงพลังทั้งหมดออกไป ต้องพึ่

ูดอะไร ทุกคนก

้เรื่องคนนี้ไม่ค

้เธอได้ขึ้น มันสมควรไ

ค่อยๆ คุกเข่าลง จับฉันด้วยดวงตาที

” ฉันมองเขาด้วยสายตาเย็นชาและเ

ง่ที่ไม่มี

นาวเหน็บ “ฉันเป็นคนโง่

เธอได้สิ่งที่ต้องการ!” เขาพูดจบ

าหรือเปล่า? ถ้าเธอปล่อยให้พวกเขา

วยเลือด แสดงให้เห็นว่

มื่อเธอต่ำช้า ไม่ว่าอัลฟ่าหรือเ

่งทหารที่อยู่ข

คนคิดว่าเขาเป็นอัลฟ่าท

เข้ามาฉีกเสื้อผ้าฉัน ฉันพยา

่กัดมือพวกเขาจนเลือดไหล

รน น้องสาวและแอนดี้เ

่บนตัวฉัน “พวกคุณผิดแล้ว พี่สาวชอบถู

บต้องการฆ่าฉันด้วยสายตา “เธอก

ทบตาย สายตาที่ไม่ปิดบังรอบๆ ตัว

ถึงผิวที่สั

สาวของผู้ปกครองมนุษย์หมาป่า ถ้าพวกเธอ

ลายครั้ง ฉันปวดหัวแทบระเบิด

ธอเป็น?” เพื่อนๆ ของนิคก็หัวเราะออกมา “โง่จนขำ! ไม่มีหมาป่าตัวไ

็ถูกตบอย่างแ

เขามองฉันอย่างเย็นชาเหม

วดเหมือนที่ฉันเจ็บ” พูดจบ เขาสั่งผู้ช่วยอีกครั้ง

องสว่าง ฉันหมด

มีคนเตะหมาป่าที่อยู่บนตัวฉันออก