icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เขาคือความฝันของโลกมนุษย์

บทที่ 4 ครอบครัวบนถนนชุนหยาง

จำนวนคำ:1334    |    อัปเดตเมื่อ:16/10/2025

เริ่มสังเกตเห็นบ้า

พบว่ามีเอกสารโฉนดบ้านเพ

านเหล่านั้นล้วนมีเอกลักษณ์หรือมีค่าอย่างมาก เพราะด้วยสถานะของเขา บ้าน

่งห้องนั่งเล่น ใกล้สถานีรถไฟฟ้า ใกล้ซุปเปอร์มาร์เก็ตและตลาด เต็มไปด้วยบรรยากาศของบ้านที่อ

ย่างมาก วันนั้นตอนเย็นบังเอิญผ

โค้ทยาวลงจากเบาะหลัง ตอนที่ประตูรถยังไม่ปิด เด็กชายอายุสามสี่ขวบก็วิ

บอุ่นยืนยิ้มให้กับพวกเขา ชายคนนั้นอุ้มเด็กเดินไปหาเธอ ใต้แสงโคมไฟที่ระเบียงเผยให้เห็

.

ห้องน้ำขนาดใหญ่สะท้อนร่างกายขาวผ่องและสวยงามของเธอ เธอเอื้อมมือไปหยิบเสื้

็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เธอนอนอยู่บนเ

่ว่าหยวน เย่รู้สึกว่าพึ่งหลับตาไปไม่นานฟ้า

ศัพท์บนโต๊ะข้างเตีย

ของดีมาหลายชิ้น จะมาไหม?” เ

้า จริงๆ แล้วเป็นกู่จิ่ว เธอพูดอย่างหมดคำว่า “เช้า

บาๆ “ไม่ดีกว่าหรือ

าใช่ เลยถีบผ้

เธอ

ขึ้นไปล้างหน้าแปรง

ี่อยู่อาศัยของหัวหน้าครอบครัวเว่ยคนแรกที่มาที่จินเฉิงเพื่อพัฒนา หลั

ทักทาย แม่บ้านเข้ามาหาแล้วพูดว่า “

่า “ยูจิกลับ

คารพว่า “คุณหนุ่มน่

่าไม่ไ

ชุมสำคัญ ลืมเอกสารไว้ที่คฤหา

ยนรองเท้าส้นสูง แล้วขับรถไปที่สถานที่

างสนุกสนานนั้นมาจากการเล่นคำว่า "销金窟

ว ตอนที่หยวน เย่มาถึง กู่จิ่วก็นั่งอยู่ในมุมส่วนตัว ดื่มเหล้าไปดูผู้หญิงเต้นบนเวทีไป ตอนน

จากบนโต๊ะให้ตัวเองแก้วหนึ่ง ดื่มรวดเดีย

ผู้ชายที่มี

รู้ว่าเธอหาแฟนใหม่อีกเขาคง...” กู่จิ่วทำท่าปาดคอ

มีภรรยาและลูกอยู่บ้าน ฉันหาใค

ข้าใจ หยวน เย่มองเขาอย่างเย็นชา ทั้งสองจ้องกันอยู่ครู่หน

อ

ีลูกแ

อ

วามรู้สึกเอนเอียงไปทางเธออยู่แล้ว แต่ด้วยสถานะของพวกเขา

ไหนจะยอมรับลูกแบบนี้?

อะไรเข้าใจผิ

ะไรเข้าใจผิด?” หยวน เย่กลั้วไวน์ไว้ในปาก แล้วค่อยๆ กลืนล

ุยกับผู้หญิ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เขาคือความฝันของโลกมนุษย์
เขาคือความฝันของโลกมนุษย์
“นางเอกสาวพราวเสน่ห์ของโลกมนุษย์ VS พระเอกอ่อนโยนแสนร้ายกาจ สามปีต่อมา เธอกลับมาที่เมืองจินเฉิงอีกครั้ง ก็มีชาติตระกูลโด่งดัง มีคนรักที่รักใคร่กลมเกลียวกับลูกแฝดน่ารักคู่หนึ่ง เดินถือแก้วไวน์ไปในงานเลี้ยง เธอยิ้มสดใสเหมือนดอกไม้แรกแย้ม แต่เมื่อหันหลังกลับ กลับถูกเขาจับตัวกดไว้กับด้านหลังเสาที่ไม่มีคน เขาคือดวงดาวริบหรี่บนท้องฟ้ายามราตรี เป็นความฝันที่เคยไกลเกินเอื้อมของเธอในอดีต แต่ตอนนี้กลับพูดเสียงเข้มข้นข้างหูว่า "ในที่สุดเธอก็กลับมาแล้ว! " ริมฝีปากของเธอถูกกัดจนเป็นแผล แววตาเต็มไปด้วยความดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ "คุณเว่ย ต้องให้ฉันเตือนคุณไหม? เราหย่ากันไปนานแล้วนะคะ"”