ลูน่า อัลฟ่าของเธอตกหลุมรักฉัน

นทั้งคืนและไม่ได

ายไป และหมาป่าของฉันก็ยังคงส่

ันจะกลับบ้าน ความเจ็บปวด

ไมทุกครั้งที่เดนนิสลงโทษเวอร์จ

ยังมีร่องรอ

พวกนั้นทิ้งไว้ แต่ไม่คาดคิดเลยว

านด้วยดวงตาแด

กเปิดออก เป็นเดนนิสในชุดสูทเ

ื่อ เขารีบเดินเข้ามาหาฉันด

คุณรู้ไหมว่าผมเป็นห่วงขนาดไหน” เดนนิสพูดด้วยควา

่ได้โทรหาหรือส่ง

ยู่กับเวอร์จิเนียอย่าง

ารถตัดสินได้ว่าเขารักฉันจริงหรือไม่

ว่าเดนนิสมีแวบห

าๆ เข้ามาจูบที่ติ่

ี่ทำให้กลับดึก ของขวัญ

นิสก็กลับเข้าไปในบ้านโดยไม่

ดันตัวเองไม

ลิ่นช็อกโกแลต...

การแพ้ เดนนิสก็รีบหาหมอทั้งเผ่ามารักษาฉัน เขาจับมือฉ

ณต้องทนทุกข์

็เลิกไม่ให้มีของที่

นช็อกโกแลตอยู่บนตัว

นหายใจอย่างยากลำบา

อกมาจากบ้านพร้อมกับกล

ระกายอยู่ข้างใน เขาให้ฉันสวมพร้อมอวยพร “น

ใกล้ กลิ่นช็อกโกแลตที่ร

่าของฉันในร่างกายก็ส่งเสียงครางอย

พอที่จะผลัก

ด้สังเกตเห็นการต่อต้านของฉัน เขาขมวดค

ไรขึ้นที่รัก” เขาพูดออกมาแล้วทันใดก็ตระหนักได้ว่าฟีโ

ะวิ่งพาฉันไปโรงพ

น่นและขอความช่วยเหลือ “

ีสีหน้ากังว

ปสติกที่ชัดเจนอยู

เหมือนกับกำลังเยาะเย้ยคว

ตอนนี้ฉันก็รู้สึกว่ามั

ุกขึ้นนั่งและจับคอเสื้อของเดนนิสแน่น พูดด้ว