icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย

บทที่ 3 

จำนวนคำ:874    |    อัปเดตเมื่อ:16/10/2025

เขากำลังขนเปียโนเข

บซ้ำสอง ยากที่จะกลับมาเป็นปกติ อาจจะทำให้การใช้ชีวิตประจำวันมีคว

หายอีกล่ะ? หรือว่าต้องการดึงดูดความสนใจของโรเบิร์ตแกล้งทำเป็นป่วยหรือเปล

ันจ้องมองทั้งสามคนต

นเปียโนเก่งมาก ฉันเองก็อยากฟังบ้าง พี่ส

้งแต่เด็ก ไม่เหมือนพี่สาวที่เพอร์เฟ็คท์ ขอนิดเดียวพ

์ พี่ชายและสามีของฉันเห็นอลิซน้ำตาไหลก

่ไม่ชอบฉันหรือไง ทำไมคิดแบบนั้น?” อลิซเข้ามาใกล้ฉันและกระซิบเบาๆ ข้างหูที่มีเพียงเราสองคนได้ยิ

องอลิซบ้าง!” จอห์นโกรธกับท่าทีเย็นชาขอ

ย่างรุนแรงแล้วโยน

เลือดหยดลงพื้น ฉ

ไม่หายดีถูกฉ

่ถูกพันด้วยผ้ากอซ และเปีย

ิมฝีปากซีด “ฉันเล่นไม่ได้แล้ว! ฉันไม่สามา

กรธ น้ำตาไหลลงแก้มไม่หยุด “พี

ายฉันได้เลย ขอแค

งเธอกลับและปลอบเธอ “ไม่ใช่ความผิดของเธอ ในเมื่อเธออยา

ะหมดสติ กระดูกและเนื้อที่แตกกระแทกกับของแข็ง อ

เสียงหัวเราะของเธอแหลมและน่ากลัว จอห์นขมวด

็ไม่พูดอะไร ฉันร้องด้วย

ย น้ำตา เหงื่อ และเลือดผสมกันหยดลงบนเสื้อคนไข้ที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาและเลือด “แกร๊ก” ในทำนองที่สับสน ฉันได้ย

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
“ตอนเกิดน้ำท่วมบ้าน พี่ชายกับสามีต่างเลือกอลิซ คุณหนูใหญ่ที่เพิ่งถูกครอบครัวตามหาเจอ ขาของฉันหักเพราะแรงกระแทกอย่างตั้งใจของเธอ ตอนที่ถูกช่วยออกมา ฉันเห็นอลิซซบอยู่ในอ้อมแขนของสามีร้องไห้ "เมื่อกี้พี่สาวกดฉันไว้ตลอดเลยค่ะ อยากให้ฉันตายในกระแสน้ำหลาก" เมื่อได้ยิน สามีกับพี่ชายมองฉันที่นอนอยู่บนเปลด้วยสีหน้าบูดบึ้ง "ลิซ่า เธอเอาชีวิตของอลิซไปครอบครองมาหลายปี ตอนนี้ยังคิดจะฆ่าเธอให้ตายอีก! " พี่ชายยิ้มเยอะมองมาที่ฉัน สามีก็ปกป้องอลิซไว้ในอ้อมแขนอย่างเจ็บปวดหัวใจ สองคนพูดอะไรบางอย่างกัน จากนั้นก็หยิบหินที่แตกข้าง ๆ เดินเข้ามาหาฉัน "ดูเหมือนหลายปีที่ผ่านมาเราจะตามใจเธอเกินไปแล้ว ลิซ่า" "ทำให้เธอกลายเป็นคนใจร้ายแบบนี้" "หักขาเธอสักข้าง ให้เธอจำให้ขึ้นใจหน่อย" ใบหน้าโหดร้ายของพวกเขาทำให้ฉันรู้สึกไม่คุ้นเลย ฉันพยายามดิ้นสุดชีวิต แต่กลับถูกจับกดไว้แน่น วินาทีที่เห็นพวกเขายกหินสูงขึ้นและโยนลงมาทางขาของฉัน ฉันหลับตาลงทันที ฉันจะไปจากที่นี่ ฉันจะต้องไปจากที่นี่ให้ได้!”