icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย

บทที่ 5 

จำนวนคำ:919    |    อัปเดตเมื่อ:16/10/2025

ี่บาดเจ็บค

บบุหรี่ไว้ในปาก

านี่โชคดีจริงๆ ยังไม่เคยลองกับล

จับคางฉันด้วยนิ้วมือม

วามรังเกียจ และพยา

็นใคร? จ

อรู้สึกด

สามารถควบคุมได้ มือทั้งสองข้างถูกชายคนละคนจับไว้

ี่ดื้อรั้นอีก พ

มแบบนี้

งขึ้นมา ฉีกเสื้อฉันอย่างหยาบคาย ในขณะท

ล้าใหญ่

าอย่างรวดเร็วและมีระเบียบ จัดการกั

เสียงกระดูกหักดั

อยู่บนพื้น

นในอากาศ มีเสื้อสูทที่มีกลิ่นน

แต่พบกับสายตาที่เต็มไปด้ว

เมื่อเห็นมือที่พันด้วยผ้าพันแผลหนาๆ และบิดเบี้ยวของฉัน น

อโทษนะ พ

่ชา

งเขาด้วยความสงสัย ใบหน

ชายของเธอ ในที่สุดเราก็พบเธ

อันธพาลที่ถูกกดไว้กับพ

างเรื่องดีของฉัน! แกรู้

้มีอิทธิ

ส่งสัญญาณให้คนของเขาเข้าใจทันที ยกเท้าเหยียบปากของ

กระจา

สาวฉัน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ต้องทำใ

งเย็นชาและแววตาที่

ย่

สื้อของเขาไว้ด้ว

่ช่วยฉัน แต่เ

จะ ทำ

หมือนเปลี่ยนความเจ็บปวดและความอั

ธอต้องการพักผ่

ูดด้วยคว

มือและขาที่พังทลายของ

ยังบดขยี้ศักดิ์ศรีของฉัน ทำลายความฝั

เล็กซ์ ด้วยส

งจากนี้มารับฉัน ข

จะสนับสนุนการตัดสิ

งฉันลงในรถเข็นอย่างระมัดระวัง

บครัวจะรอเ

มือของเขา พยักห

นกลับมามองหลายครั้ง พาลูกน้องออ

ล้องบันทึกภ

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
หลังเธอทำลายคำโกหก ทุกคนก็คุกเข่าขออภัย
“ตอนเกิดน้ำท่วมบ้าน พี่ชายกับสามีต่างเลือกอลิซ คุณหนูใหญ่ที่เพิ่งถูกครอบครัวตามหาเจอ ขาของฉันหักเพราะแรงกระแทกอย่างตั้งใจของเธอ ตอนที่ถูกช่วยออกมา ฉันเห็นอลิซซบอยู่ในอ้อมแขนของสามีร้องไห้ "เมื่อกี้พี่สาวกดฉันไว้ตลอดเลยค่ะ อยากให้ฉันตายในกระแสน้ำหลาก" เมื่อได้ยิน สามีกับพี่ชายมองฉันที่นอนอยู่บนเปลด้วยสีหน้าบูดบึ้ง "ลิซ่า เธอเอาชีวิตของอลิซไปครอบครองมาหลายปี ตอนนี้ยังคิดจะฆ่าเธอให้ตายอีก! " พี่ชายยิ้มเยอะมองมาที่ฉัน สามีก็ปกป้องอลิซไว้ในอ้อมแขนอย่างเจ็บปวดหัวใจ สองคนพูดอะไรบางอย่างกัน จากนั้นก็หยิบหินที่แตกข้าง ๆ เดินเข้ามาหาฉัน "ดูเหมือนหลายปีที่ผ่านมาเราจะตามใจเธอเกินไปแล้ว ลิซ่า" "ทำให้เธอกลายเป็นคนใจร้ายแบบนี้" "หักขาเธอสักข้าง ให้เธอจำให้ขึ้นใจหน่อย" ใบหน้าโหดร้ายของพวกเขาทำให้ฉันรู้สึกไม่คุ้นเลย ฉันพยายามดิ้นสุดชีวิต แต่กลับถูกจับกดไว้แน่น วินาทีที่เห็นพวกเขายกหินสูงขึ้นและโยนลงมาทางขาของฉัน ฉันหลับตาลงทันที ฉันจะไปจากที่นี่ ฉันจะต้องไปจากที่นี่ให้ได้!”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 1516 บทที่ 1617 บทที่ 1718 บทที่ 1819 บทที่ 1920 บทที่ 2021 บทที่ 2122 บทที่ 2223 บทที่ 2324 บทที่ 2425 บทที่ 2526 บทที่ 2627 บทที่ 2728 บทที่ 28