icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง

บทที่ 9 

จำนวนคำ:111    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

รปวดนะคะ คุณพราว” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนอย่า

รอคอยความชาที่สัญญาไว้ว่าจ

ม่เค

ะบดขยี้กลายเป็นไฟนรกที่โหมกระหน่ำและกลืนกินทุกสิ่ง มันเลวร้ายกว่ากา

อาการกระตุกที่รุนแรงและควบคุมไม่ได้ เสียงร้องที่แ

อบเข็มฉีดยาที่ว่างเปล่า แล้วก็ขวดยาที่มันมาจาก “

อง เธอได้พบวิธีที่จะสร้างความทรมานครั้งสุดท้ายที่แสนสาหัส เธอไม่เพียงแค่ต้อ

รบ เขาได้สิ่งที่เขาต้องการแล้ว ไขกระดูกที่จะช่วยชีวิตจูลี่กำลังเด

ริสุทธิ์และไม่เจือปน ท่าทีที่เธอสะดุ้งถอยจากสัมผัสของเ

อย่างกะทันหันเข้าครอบงำเขา เขาต้องกลับไป เขาต้องไปดูพราว เขาต้องแน่ใจว่ายาแก้ปวดได

ุณภาคินครับ เราต้องการคุณ

าคินตวาด พลาง

ครับ มัน

มันเป็นแค่ความรู้สึกผิด ความต้องการที่จะแน่ใจว่าคนที่เขาเพิ่งจะทำร้ายอย่างโหดเหี้ยมนั้นสบายดี

ห้องเธอเปิดอ

ตียง ร่างกายของเธอบิดเบี้ยวด้วยอาการชัก เสียงครวญครางแห่งความเจ็บป

ะ?” เขาตะคอก พุ่ง

มจับเธอให้นิ่ง “ยาค่ะ! มันถ

รรณนา แต่คำสั่งของเขาที่ต้องการให้เธอได้รับการบรรเทากลับกลายเป็นว่าเธอถูกวางย

เขาไว้แน่น แรงบีบของเธอแข็งแกร่งอย่างน่าประหลาดใจ ดว

ของเขาคำรามอย่างเกรี้ยวกราด “ไปหาตัวคน

พยายามปลอบเธอ กระซิบ

รวจสอบสัญญาณชีพของเธอก็

..เธอ...เธอไ

ามเจ็บปวดใดจะเลวร้ายไปกว่าความรู้สึกผิดที่กำลังกัดกินเข

กของเธอนิ่งสนิท แรงบีบที

เปิดรับโบนัส

เปิด
จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง
จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง
“ฉันเคยรักภาคิน วัฒนากร คู่หมั้นของฉันมาตั้งแต่เรายังเด็ก การแต่งงานของเราควรจะเป็นการผนึกสัญญาที่สมบูรณ์แบบสำหรับการควบรวมกิจการระหว่างสองอาณาจักรธุรกิจของครอบครัวเรา ในชาติที่แล้ว เขายืนอยู่ข้างนอกสตูดิโอศิลปะที่กำลังถูกไฟเผาพร้อมกับจูลี่ น้องสาวต่างแม่ของฉัน และมองดูฉันตาย ฉันกรีดร้องเรียกชื่อเขา ควันไฟทำให้ฉันสำลัก ผิวหนังของฉันร้อนผ่าวจากความร้อน "ภาคิน ได้โปรด! ช่วยฉันด้วย!" จูลี่เกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าของเธอแสดงความหวาดกลัวจอมปลอม "มันอันตรายเกินไป! คุณจะเจ็บตัวนะ! เราต้องไปแล้ว!" และเขาก็เชื่อฟัง เขามองฉันเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสมเพชที่กรีดลึกยิ่งกว่าเปลวไฟใดๆ แล้วเขาก็หันหลังและวิ่งหนีไป ทิ้งให้ฉันถูกเผาจนตาย จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต ฉันก็ยังไม่เข้าใจ เด็กผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉันเสมอ กลับยืนมองฉันถูกเผาทั้งเป็น ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขของฉันคือราคาที่ฉันต้องจ่ายเพื่อให้เขาได้ไปอยู่กับน้องสาวของฉัน เมื่อฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ในอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันมีนัดประชุมคณะกรรมการของครอบครัว ครั้งนี้ ฉันเดินตรงไปที่หัวโต๊ะและพูดว่า "ฉันขอถอนหมั้น"”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 1516 บทที่ 1617 บทที่ 1718 บทที่ 1819 บทที่ 1920 บทที่ 20