icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จากเถ้าถ่าน สู่ฟีนิกซ์: รักที่ฟื้นคืน

บทที่ 8 

จำนวนคำ:170    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

หน้าของเขาดำทะมึนราวกับเมฆพายุ เขาพบเอม

ปด้วยความโกรธ "จำเป็นต้องลากพ่อผมเข้ามาเกี่ยวด้วยเหรอ? ตอนนี้จีน่าถู

ุด่าฉันเหรอคะ จิณณ์? เพราะน้องสาวคุณทำร้ายฉ

เธอร์เป็นเพื่อ

อย่างน่ากลัว "แบบที่จูบกันในห้องโรงพยาบาล? แบบที่ทิ้งคู่

ู้ว่าเธอรู้ "เธอ... เธอเป็นแค

สั้นๆ ที่ไร้ความขบขัน "

งิดที่เหนื่อยล้า เขาพยายามเปลี่ยนท่าทีให้ดูอ่อนล

างจากสัม

ค่ะ"

เรื่องมันยากไปกว่านี้เลย ผมสัญญา ผมจะส่งเอสเธอร์กลั

งเอสเธอร์ แม้

วามดูถูกเหยียดหยามในด

ี่ห้องของเอสเธอร์ เธอได้ยินเสียงก

ัก เอสเธอร์สวมชุดแต่งงานของเอมิกา โพสท่าอย่างยั่วยวนหน้

่าย: "มันดูเข้ากับฉั

งามนั้น ชุดของวีรา แวง ที่สั่งตัดพิเศษซึ่งเธอใฝ่ฝันถึงตั

่เหลืออยู่คือความแน่วแน่ที่เย็นชาและ

ู้สึกอะไร เธอนั่งอยู่หลังรถลีมูซีน ชุดสีขาวของเธอเป็นเหมือนผ้าห่อศพที่บริสุทธิ์ เ

ุมท้องของเธอทันที "โอ๊ย! เจ็บ!" เธอครวญคราง ใบหน้าขอ

ห้คนขับรถจอดทันที เขาออกจากรถใ

ขาถาม ความสนใจทั้งหม

เจ็บมาก! แต่... แต่เราจะไปงานแต

พูดอย่างหนักแน่น "ผมจะพาคุณ

"ลงจากรถไป เอมิกา เดี๋ยวผมจะให้รถกลับมารั

หลวง ในวันแต่งงานของพวกเข

บที่สุด การทำให้อับอายในที่สาธารณะที่

เขา เธอไม่ได้รู้สึกเจ็บปวด เธอรู้สึกโล่งใจอย่

วของเธอเสียดสีรอบตัวเธอ

รอคุณหรอก

กินกว่าจะได้ยินเธอ "เมื่อกี้คุ

้อยอย่างมีความล

งเธอไว้บนไหล่ทางหลวงท่

ครั้งแรกในรอบสี่ปีที่เธอร

ถกชุดแต่งงานราคาแพงขอ

เธอพูด "แล้วเหย

ชัชวาลเป็นครั้งสุดท้าย "เรียบร้อยแล

ยชราตอบกลับมา "ลาก่

พท์ และหักมันเป็นสองท่อน เธอโยนช

ลงไปยังเมืองที่เล็กลงเบื้องล่าง เธอกำลังทิ้งชีวิตแห่งความเจ็บปวดแล

อนึกในใจ ลาก่อน และข

เปิดรับโบนัส

เปิด
จากเถ้าถ่าน สู่ฟีนิกซ์: รักที่ฟื้นคืน
จากเถ้าถ่าน สู่ฟีนิกซ์: รักที่ฟื้นคืน
“ฉันดึงคู่หมั้นของฉันออกจากซากรถเพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่มันจะระเบิด ไฟไหม้ทิ้งรอยแผลเป็นน่าเกลียดไว้เต็มหลัง แต่ฉันก็ช่วยชีวิตเขาไว้ได้ ตลอดสี่ปีที่เขาอยู่ในอาการโคม่า ฉันยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อมาดูแลเขา หกเดือนหลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา เขายืนอยู่บนเวทีในงานแถลงข่าวการกลับมาของเขา เขาควรจะขอบคุณฉัน แต่เขากลับประกาศความรักอันยิ่งใหญ่และโรแมนติกต่อเอสเธอร์ รักแรกในวัยเด็กของเขา ซึ่งกำลังยิ้มมาจากกลุ่มผู้ฟัง จากนั้นครอบครัวของเขาและเอสเธอร์ก็ทำให้ชีวิตฉันตกนรกทั้งเป็น พวกเขาทำให้ฉันอับอายในงานเลี้ยง ฉีกชุดของฉันเพื่อเปิดเผยรอยแผลเป็น เมื่อฉันถูกอันธพาลที่เอสเธอร์จ้างมารุมทำร้ายในตรอก จิณณ์กลับกล่าวหาว่าฉันกุเรื่องขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจ ฉันนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลในสภาพบอบช้ำและแตกสลาย ในขณะที่เขารีบไปอยู่เคียงข้างเอสเธอร์เพราะเธอ "กลัว" ฉันบังเอิญได้ยินเขาบอกรักเธอและบอกว่าฉัน ซึ่งเป็นคู่หมั้นของเขา ไม่มีความหมายอะไรเลย ความเสียสละ ความเจ็บปวด ความรักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงของฉัน...มันไม่มีความหมายอะไรเลย สำหรับเขา ฉันเป็นแค่หนี้ที่เขาต้องชดใช้ด้วยความสงสาร ในวันแต่งงานของเรา เขาไล่ฉันลงจากรถลีมูซีนและทิ้งฉันไว้ข้างทางหลวง ทั้งที่ยังอยู่ในชุดเจ้าสาว เพราะเอสเธอร์แกล้งทำเป็นปวดท้อง ฉันมองรถของเขาหายลับไป จากนั้นฉันก็โบกแท็กซี่ "ไปสนามบินค่ะ" ฉันบอก "แล้วเหยียบให้มิดเลยนะคะ"”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 1516 บทที่ 1617 บทที่ 1718 บทที่ 1819 บทที่ 19