เมื่อรักดับ แค้นก็เริ่ม

ซิบเริ่ม

รณรักษ์ นักข

นบ้าที่จะฆ่าลูกต

นอาหารที่เงียบสงัด มันดังเหมือนเสียงตะโกน แต่ละ

ตัวเอง... งานที่น่าอดสู ขัดพื้นจนมือเลือดออก... การถูกทุบตีในความมืด ความกลัวที่ไม่เคยจางหาย... รอยแผลเป็นที่

น ดวงตาของเธอลุกเ

งเธอขึ้นมาแล้วสา

เด็กชายตัวเล็ก

้ำเน่า ประตูร้านอาห

ดินเข้

ุ้มลูกชายขึ้นมา ดวงตาของเธอแ

องเอวา... เธอพยายามจะทำร้ายลูกข

ย่างดี ชี้มาที่ฉันด้วยนิ้วอ้

เขากระโจนเข้ามา ยืนขวางระหว่างฉันกั

ำรามเสียงต่ำอย่างเดือดดาล “เขาก็แ

แทบสำลัก หูของฉันอื้ออึงไปด

่งประกายด้วยความภาคภูมิใจ “ขอบคุณนะ เอวา” เขาพูดกับฉันต่อหน้าเพื่อนๆ ทุกคน “ขอ

ยมันอย่างเป็นระ

นร้าน... เพื่อนร่วมงานเก่าของฉัน... คนท

ี่กำลังร้องไห้ของเขา ลูกชายที่หวาดกลัวของพวกเขา และฉัน—อด

วรรณรักษ

เธอดูโทรม

เธอเคยเป็นนักข่าวสืบส

วเองนี่นา จะคา

ากากของความโกรธจัดและ

เสียงต่ำอย่างอันตราย “อย่

อาย... นั่นคือส

เดินไปทั่วห้อง เล่นบทบาทของเหยื่อผู้ถู

่เธอเริ่มจะโต้เถียงอีกครั

กถึงสายตาของเดวิดที่มองมาที่ฉันชั่วครู่ ฉันเห็นเขาสังเกตเห็นรอยแผ

.. แล้วเขาก

ี่ร้านสะดวกซื้อเล็กๆ ฉันซื้อธูป กระดาษเงินกระดาษทอ

็กซี่อีกคั

ยมใจสำหรับสิ่

. หญ้าขึ้นรกไปด้วยวัชพืช...

ยหลุมศพของลีโอ มีข้อความท

ม่เป็นฆาตก

ันรู้สึกเจ็บปวดทางกาย ราวกับว่าคำพูดเห

ฉันพูดเสี

็บของฉันขูดกับหินจนหักและเลือดออก แต่สีก็ไม่ยอมลอกออก เลือดขอ

มแย้มของลีโอ ร่างกายของฉันสั่นสะท้านด้วยเสียงสะอื้นที่ฉันไม่สามารถกลั้นไว้ได้อีกต่อไ

งมา ทำให้เสื้อผ้าบางๆ ของฉันแนบไปกับผิว แต่ฉันไม่รู้สึกถึง

่เหลือของวันคุกเข่าถอนวัชพืชทุกต้น ฉันไปที่ร้านแกะสลักหินแ

ฉันก็วางยานอวกาศของเล่

อ มือของฉันวางอยู่บน

้ง “ใครก็ตามที่ทำแบบนี้กับลูก... กับ

ฉันเปียกโชก เหนื่อยล้า และมีช

ไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า ผมของเขายุ

ต็มไปด้วยความโกรธและบางอย่างที่ฉั

โดยไม่พูดอะไร มุ

หยุดชะงักโดยที่มือยังจับหัวเสาบันได “วันนี้เป

ของเขา

องฉันทรุดลง และฉันก็