จุมพิตอสรพิษ: แค้นภรรยา

าล พี่ชายที่แสนดีพร้อมสรรพทั้งสามคนของฉันทุ่มเทความรักให้ฉันอย่า

ือคำโกห

สน์ พวกเขายืนอยู่บนสนามห

วเราะของพวกเขาดั

ูด “แกล้งทำเป็นรักมันมาตั

ณอากรินทร์ สิริวัฒนไพศาล... คุณอาผู้เย

คาพังถล่มลงมา พร้อมกระซิบว่า “อ

รักของพวกเขา มันคือคำโกหก

กลับมาอยู่ที่สำนักงานทนายความ

ูลค่าหลายหมื่นล้านบาท ฉันต้องแต่งงานกั

ความถามถึงตัวเลือ

ากรินทร์ สิริ

ที

ณจะเห็นภาพชีวิตทั้งชีวิ

ัน มันค

นของคฤหาสน์เก่าแก่ขณะที่มั

งสามคนของฉัน เจต ภัทร และเอิ

ได้พยายาม

อให้ฉันมอดไห

ยู่ในห้องทำงานที่เงียบเชียบและปลอดเชื้อของ

ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “พินัยกรรมฉบั

รบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีขนา

ิวัฒนไพศาล ทรัพย์สินทั้งหมดซึ่งมีมูล

ะไร ฉันรู้เรื

ะกูลสิริวัฒนไพศาล” เขาพูดต่อ ดวงตาของเขาเต็มไปด้ว

ะสับสน เขาไม่รู้เลยว่าฉันคือวิญญาณอาฆาตที่ได

ในพินัยกรรมระบุให้เป็นหนึ่งในพี่ชายทั้ง

ป็นเรื่องตลกของครอบครัวที่ไม่มีใครหน้าตาเหมือนคุณพ่อเลยสักค

นขณะที่พวกเขาว

ฉันตอบด้วยน้ำ

้มเล็กน้อย

ว คุณกับคุณเจตตัวติดกันมาตั้งแต่เด็ก ดูเหมือนจะเป

มโรแมนติ

งเขาได้ ฉันจำได้ว่าเคยตอบ “ตกลงค่ะ” ในช

อีกคน มือของแก้ว ขณะที่บอกหล่อนว่า

ูดนั้นคมและเย็นเยีย

ของทนาย

เหรอ

่แต่งงาน

เป็นคุณภัทร เขาเป็นคนหนุ่มที่มั่นคง หรือค

ี้นำเด็กหญิงกำพร้าผู้น่าส

ับคุณภัทรหรือคุณเ

ี่ยนเป็นความสับสนอย่างแท้จริง

คุณไม่เลือกคนใดคนหนึ่งในสามคนนี้ ทรัพย์สมบัติทั้งหมดของสิริวัฒนไพศาลจะถูกข

ไขดีค่ะ” ฉันพูดต

งไปที่ดว

ัดสิน

งเขาจ่ออยู่เห

ลื่อนไหวครั้งแรกในสงครามที่พวกเขายั

อากรินทร์ สิ

ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ความสงบนิ่ง

ระซิบราวกับว่าการเอ่ยชื่อนั้นเป็นอ

ัน ฉันทราบค่ะ” ฉันพูดต่อให้จบ “คุณอาข

ย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก ไม่ใช่ในฐานะเด็ก

ฉันพูด สายตาไม่สั่นไหว น้ำเส

ำบาก ค่อยๆ รวบรวมเอกสา

อกสารเพื่อสะท้อนถ

นยืน เตรี

ู “การสนทนานี้ให้เป็นเรื่องระหว่างเร

ยังคงดูมึนงง

มือของเขาวางอย

บ คุณอากรินทร์เป็นคนเดียวที่คัดค้านการรับเลี้ยง

ขนของเก้าอี้แน่นขึ้น

น แทบจะไม่ทนต่อการมีอยู่ของฉันในครอบครัว นักธุรกิจผู

นรู้ค

งที่เคยมีชีวิตและ

ร้าที่ถูกรับเลี้ยงโดยตระกูลสิริวัฒนไพศาล

ัน เจตคือรักแรกของฉัน

ือคำโกห

ยผู้เย็นชาและเงียบขรึมที่ไม่เคยยิ้มให

ุด เป็นคนเดียวที่วิ่

วฉัน ร่างกายของเขาที่กำบังฉันจาก

เขาพูดออกมาอย่างยากลำบาก เสี

นน้ำตาที่แท้จริงหยดแรกที่ฉันห

ษาสัญญานั้นได้

าย เขากอดฉันแน่น กระซิบว่า

้อมกับฉั

นจะไม่ยอมให้

พวกมันทุกค

หัวฉันก็กะพริบวูบวาบ และฉันได้ยินเสียงครืดคราดเบาๆ จากเพดาน แม่บ้านเคยพูดถึงเรื่องสายไฟที่เก่าแก่ ฉันเก

วลและเต็มไปด้วยความอบอุ่น เขาลุกขึ้นยืน ใบหน้าหล่อเ

หรือเปล่า” ภัทรถาม

ลปินของเขา “ไม่ต้องกังวลนะ บรูค ไม่ว่าจะ

ทั้งห

ค่ะ” ฉันพูด น้ำเสียงขอ

จได้หรือยัง ไม่เป็นไรนะถ้าเธอต้องการเ

ัยเด็กของเขา เด็กสาวที่เคยบูชาเขามานา

ครั้งท

ี่คาดหวังของพวกเขา “พวกพี่ทุกคนจะรู้พร้อ

ด ทิ้งให้พวกเขาอยู่กับควา

งสัป

ที่ฉันจะเผาโลกข