icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แรงแค้นจิตรกร : รักที่ได้รับการไถ่ถอน

บทที่ 2 

จำนวนคำ:208    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

งตาของเธอเบิกกว้างด้วยคว

มพำ “อลิน ลูกแน่ใจนะว่า

าจะอธิบาย ฉันยังไม่ได้บอกแผนท

ูห้องพักในโรงพ

น พร้อมช่อดอกลิลลี

วเย็นเยียบแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เ

เข้าใจทันที ใบหน้าของเธอแข็งกร้าวขณะท

าจะไม่มีวันยอมให้ฉันไป เขาจะขังฉันไว้ ผูกมั

ง ดวงตาของเขาเต็มไปด

ด เสียงนุ่มนวลและอ้อนวอน

เขา ร่างกา

เรากำลังจะแต่งง

บฉันเหมือนโดน

ป็นวิธีที่จะทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยเพื่อที่เธอจะได้หายดีในที่สุด จากนั้น ผมจะหย่า

เข้าใจ “ผมอยากให้คุณไปร่วมงานด้วยน

า เพื่อนเจ้าสาวของฉัน ในงานแต่งงานของคู่หมั้นฉันกับผู้

แหลกสลายเป็นผุยผงไปแล้ว กลับ

สัตว์เลี้ยงที่เขาสามารถทารุณกรรมแล้วป

ว่า “อลิน คุณคือโลกทั้งใบของผม ค

ิ์พุ่งพล่านในตัวฉัน ฉันคว้าแก้วน

อก

ะจายกระทบผนังด้านหลังเขา ห้องทั

ุผลสิ” เขาพูดเสี

ราวกับว่าฉันไม่ได้เพิ่งขว้างแก้ว

ังล่ามฉันไว้ เขาต้องการให้โลกเห็นฉัน คู่หมั้นตัวจริงของเขา

เสียงสั่นด้วยความโกรธ “คุณกับเธอ พวกคุ

หลังศีรษะแล้วข

มอนกระเด็นออกจากอกขอ

คุณนะ” เขาพูดอย่างไม่สะทกสะท้

จากเรื่องทั้งหมดนี้จบลง

อกจากลำคอของฉัน แหบแห้งและสิ้นหวัง

ของพวกเขา เดมอนและไอรินมาเยี่ยมตลอดเวลา พวกเขาจะนั่งข้างเตียงฉัน จับ

ดของเธอ ดวงตาของเธอเบิกกว้

“มันมีความหมายกับฉันมากจริงๆ ฉันกลัวมาก ก

หายใจตื้นๆ ร่างกายของเธอ

ียจ “ผู้หญิงคนนั้นน่าสงสารจัง” พวกเขาจะกระซ

ตัวร้ายในเร

หว่างการมาเยี่ยมครั้งหนึ่งของพวกเ

ฉันพูดเสียงต่ำแ

นทำไม่ได้ เดมอน! ฉันแต่งงานกับคุณไม่ได้ถ้าเ

ไป ร้องไห้สะอึกสะ

น้าของเขาเป็นหน้ากา

้วย?” เขาคำราม พลางคว้าไหล่ฉัน

อเธอดีขึ้น ทุกอย่างจะกลับเป็นปกติ! ผมสัญญา!

คยดีขึ้นล่ะ?” ฉ

นึ่ง “เธอต้องดี

ิ เดมอน” ฉันพูดอย่างอ่อนล้า “ก่อนที่เธอจะวิ่งไปให้

เขาปล่อยฉันแล้ววิ่งออ

จของฉันหนักอึ้งและเย็นชา ฉันทนอยู

ันเก็บกระเป๋าใบเล็กของฉัน มือของฉันเ

นล็อบบี้ของโรงพย

มีรอยยิ้มกว้างและมีความสุข เขากำลังแจกกล่องขอ

ดมอน!” พยาบาลคนหนึ

็นเฉียบ ฉันควาน

มใหม่

วนางของพวกเขามีแหวนแต่งงานคู่กันอยู่ ใต้รูปนั้

ดพรุ่งนี้ มันคือวั

เปิดรับโบนัส

เปิด
แรงแค้นจิตรกร : รักที่ได้รับการไถ่ถอน
แรงแค้นจิตรกร : รักที่ได้รับการไถ่ถอน
“นี่คืองานแต่งงานครั้งที่สามของฉัน หรือที่จริงมันควรจะเป็นอย่างนั้น ชุดแต่งงานสีขาวให้ความรู้สึกเหมือนเป็นแค่ชุดประกอบฉากในละครโศกนาฏกรรมเรื่องหนึ่งที่ฉันถูกบังคับให้ต้องแสดงซ้ำแล้วซ้ำเล่า คู่หมั้นของฉัน เดมอน อัศวโยธิน ยืนอยู่ข้างๆ แต่ในมือของเขากลับกำลังกุมแขนของไอริน พรหมพิริยะ เพื่อนสาวผู้ "บอบบาง" ของเขาเอาไว้แน่น ทันใดนั้น เดมอนก็พาไอรินเดินออกจากแท่นพิธี ออกไปจากสายตาของแขกเหรื่อ และออกไปจากชีวิตของฉัน แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เขากลับมา ลากฉันขึ้นรถของเขา แล้วขับพาไปยังที่เปลี่ยวห่างไกลผู้คน ที่นั่น เขาจับฉันมัดไว้กับต้นไม้ และไอรินที่ไม่ได้มีท่าทีซีดเซียวอีกต่อไป ก็ตรงเข้ามาตบหน้าฉัน จากนั้นเดมอน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉัน ก็ลงมือทุบตีฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงเพราะฉันทำให้ไอรินอารมณ์เสีย เขาทิ้งฉันที่ถูกมัดไว้กับต้นไม้ในสภาพเลือดอาบและเดียวดาย ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำลงมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรก เมื่อหนึ่งปีก่อน ไอรินเคยทำร้ายฉันในงานแต่งงานของเรา และเดมอนก็เอาแต่ปลอบประโลมเธอในขณะที่ฉันเลือดไหลไม่หยุด หกเดือนต่อมา เธอ "บังเอิญ" ทำน้ำร้อนลวกฉันกับเพื่อนสนิท และเดมอนก็หักข้อมือเพื่อนของฉัน จากนั้นก็ทำร้ายมือข้างที่ฉันใช้สำหรับวาดภาพจนแหลกละเอียด เพียงเพื่อเอาใจไอริน อาชีพของฉันจบสิ้นลงแล้ว ฉันถูกทิ้งไว้ในป่า ร่างกายสั่นเทาและกำลังจะหมดสติ ไม่นะ ฉันจะมาตายตรงนี้ไม่ได้ ฉันกัดริมฝีปากตัวเอง พยายามฝืนให้ตื่น พ่อแม่ของฉัน ธุรกิจของครอบครัวเรา มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันยังยึดมั่นที่จะมีชีวิตอยู่ ฉันตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล โดยมีแม่นั่งอยู่ข้างๆ ลำคอของฉันแหบแห้ง แต่ฉันต้องโทรออก ฉันกดเบอร์โทรต่างประเทศที่ท่องจำขึ้นใจมานานแล้ว "อลิน วงศ์วิวัฒน์พูดค่ะ" ฉันพูดเสียงแหบพร่า "ฉันตกลงเรื่องแต่งงาน ทรัพย์สินทั้งหมดของครอบครัวฉันจะถูกโอนไปยังบัญชีของคุณเพื่อความปลอดภัย และคุณต้องพาเราออกจากประเทศนี้"”