ตัวตายตัวแทน เพื่อสนองความหมกมุ่นของเขา

าเศรษฐีผู้รักสันโดษ คิน มิลเลอร์ ฉันตกหลุมร

่อใช้เทคโนโลยีดีปเฟกสวมใบหน้าของคาร่า น้องสาวต่างแม่ของฉันลงไปแทน ฉั

อ เขายังยืนมองดูการ์ดของเขาทุบตีฉัน ต่อมา เขาส่งนักเลงมาทุ

นของเธอ เขาจับฉันโยนเข้าห้องขัง เรียกฉันอ

ัวใจของฉัน ทั้งหมดก็เพื่อผ

ยขับไล่ฉันออกจากบ้าน เขาต้องการให้ฉันแต่งงานกับคีแกน มาร์ค ทาย

ว้เบื้องหลัง และบินไปแต่งงานกับคนแปลกหน้า เพ

ที

วนที่เขาเคยนอนอยู่ท

้ามและเส้นสายคมกริบราวกับภาพวาด เขาเคลื่อนไหวด้วยท่วงท่าสง่างามแต่ห่าง

ที่แนบชิด น้ำหนักตัวของเขา และสัมผัสหยาบกร้านของตอหนวดที่เสียดสีกับลำคอข

วทัศน์เบื้องล่าง สายตาของเขาล่องลอยไปไกลแสนไกล ที่ไหนสักแห่งที่ฉันไม่อาจติดตามไปได้ มันเกิดขึ้นทุกค

ลื่อนไหวของฉันดึงความสนใจของเขาได้ในที่สุด ดวงตาสีเทาเข้มของเขาสบเข้

นการตรึงฉันไว้ เขาผลักฉันกลับลงไปบนที่นอน น้ำหนักตัวของเขาเป็นสิ่งที

ยากจะรู้สึกอะไรบางอย่าง อะไรก็ได้ที่จะเชื่อมช่องว่างระหว่างเรา ฉันโอบแ

กับฉันด้วยทักษะที่ฝึกฝนมาอย่างด

กไปทันที พื้นที่ว่างข้างกา

สีเข้มที่เข้ากับความเย็นชาในดวงตาของเขา ไม่มีความรู้สึกอิ่มเอมหลังเสร็จสิ้น ไม่มีช่วงเวลาแห่ง

งอยู่บนพื้นอย่างเป็นกลไก การกระทำของฉันรู้สึกเหม

คลาสสิกที่หุ้มด้วยหนัง ก่อนจะหยุดที่แผงเล็กๆ ที่แทบจะม

ยู่นานครู่หนึ่ง สีห

ายและสับสน เขาบอกว่ามันเป็น "เพื่อความสบายใจ" ของเขา เป็นวิธีที่จะจดจำ ฉันกำลังจนตรอก ฉ

วแห่งนี้ งานของฉันง่ายมาก คือดึงเขาออกมา เป็นเพื่อนของเขา เป็นแรงบันดาลใจของเขา หรืออะไรก็ได้ที่เขาต้องการเพื่อ

ที่ฉันอยากจะไขให้ได้ ฉันวาดภาพเขา ร่างภาพเขา เรียนรู้ทุกส่วนโค้งเว้าบนใ

กันบนเตียง เป็นการปะทะกันระหว่างความหวังของฉันกับความต

นธ์นี้มาพร้อ

มถามเรื่อง

าบันทึก

าเขา ฉันดึงเมมโมรี่การ์ดเ

เสียงเรียบเฉย

แล้วมองกลับมาที่

ูมันกับฉัน เขาจะเอามันไปและหายเข้าไ

ันรู้แล

ห์ก่อน ฉันเอาแฟไปให้เขา เข้าไปในห้องทำงานของเขาโดยไม่ได้เคาะประตูเป็นค

ลื่อนไหวของฉัน ส่วนโค้งของแผ่

านั้นไม่

น พร้อมกับเสียงครางเรียกชื่อของเขา วิดีโอนั้นเป็นหนึ่งในหลายสิบวิดีโอ เป็นแคตตาล็อกช่วงเวลา

ะฉันดูคล้ายเธอในระยะไกล ผมสีเข้มเหมือนกัน รูปร่างเพรียวบาง

ที่ฉันคิดว่าเป็นความก้าวหน้า มันเป็นเพื่

้รู้สึกเหมือนก้อนหินที่ตายด้านในอก ควา

ดึงฉันกลับมาสู่เพนต์เฮาส์ที่หนาวเหน็บ

ม่ใช

างแข็งทื่อ ฉันรินน้ำจากก๊อกแ

มีคำขอบคุณ ดื่

ร์ จะไปหนึ่งสัปดาห์" เขาป

ของฉันสงบ แต่ลึกๆ

าลงเล็กน้อย "ค

นริมฝีปาก "เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ หวังว่าก

วูบผ่าน เขาไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงในตั

แล้วหันหลังเดินออกจากป

ังคลิก ปิดผนึกฉ

ังอยู่ในมือ เสียงหัวเราะแห

ของฉัน

ารให้ฉันดึงลูกชายขอ

้ว แต่ไม่ใ

ยสมบูรณ์ และในการแหลกสลายนั้น ฉ