icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การหลอกลวงห้าปี การชดใช้ตลอดชีวิต

บทที่ 4 

จำนวนคำ:164    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

งไม่ใช่ตอนนี้ ทันทีที่ไอศูรย์ก้าวเข้ามาใกล้ ผู้จัดการฝ่ายธุรกา

่เป็นพนักงานชั่วคราวค่ะ เธอเป

เป็นความรำคาญ เขาโบกมือไล่อย่

่อน แต่เป็นทนายความฝีมือฉกาจ เป็นคนที่ฉลาดที่สุดที่ฉันรู้จัก เรานัดเจ

าปี ฉันเลื่อนแฟลชไดรฟ์ข้ามโต๊ะไปให้เธอ ใบหน้าของเธอที่เคยสด

ณะกำแก้วกาแฟแน่น “ทุกคนเลย พ่อแม่เธอก็

่า” ฉันพูดเสียงเบา “ฉันแค่อยา

กหน้าช้าๆ “โอเค ถ้าเธอต

รึ่งหนึ่งของไอศูรย์นะ ยังไม่รวมค่าเสี

เงินของพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาใช้ซื้อความเงียบของฉัน ความยิ

ดให้ขาด เราทำได้ เราจะเตรียมเอกสารหย่า โดยอ้างเรื่องการนอกใจ แ

สีหน้าของเธอดูเคร่งขรึม “อลินา ดูนี่สิ ไอศูรย์สั่งซื้

ลับยาวสิบสองชั่วโมงรวด ตื่นมาก็พบว่าไอศูรย์กับพ่อแม่หายไป โดยอ้างว่ามี “เรื่องด่วนของครอ

ันจะทำอีกในวันเกิดเธอใช่ไหม วางยาให้เธอนอนห

เบี้ยวและผิดที่ผิดทางอยู่เบื้องหลังการกระทำของพวกเขาไ

าและแตกสลาย ไม่มีความขบขันใดๆ “แน่นอน” ฉันพ

ันไว้ เธอจับแน่น เป็นการปลอบประ

“ฉันจะปล่อยให้พวกเขาคิดว่าแผนของพวกเขา

า เอกสารสละชื่อและมรดกตระกูลธีรโชติ ทุกครั้งที่จรดปากกา ฉันรู้ส

อใหม่ ชื่อที่ฉันไม่ได้ใช้มาตั้งแต่ยังเป็นเด็กในบ้านอุปถัมภ์ ก่อนที่พวกเขาจะเจอฉัน ชื่อที่เป็นของฉันอย่างแท้จริง อรุณา ใ

อมพิวเตอร์ เขาพับหน้าจอลงอย่างรวดเร็วเมื่อฉันเดินเข้าไป แต่ฉันเหลือบไ

างวาบขึ้นบนโต๊ะข้างหลังฉัน ข้อความจากแม่ของฉัน: “ทุกอย

ืมวันเกิดของฉันเพื่อไปฉลอ

จให้ลูกค้าน่ะ” เ

กผ่อนนะ” ฉั

แก้มอย่างรวดเร็วและไม่ใ

นตอบ คำพูดน

มเหงาไม่ทำให้เจ็บปวด มันรู้สึกเหมือนอิสรภาพ ฉันไม่ใช่ อลินา ธีรโชติ ลูกสาวที่หายสาบสูญ ภรรยาผู

เปิดรับโบนัส

เปิด
การหลอกลวงห้าปี การชดใช้ตลอดชีวิต
การหลอกลวงห้าปี การชดใช้ตลอดชีวิต
“ฉันคืออลินา ธีรโชติ ทายาทที่หายสาบสูญไปนานของตระกูลดัง ในที่สุดก็ได้กลับบ้านหลังจากต้องระหกระเหินในบ้านเด็กกำพร้ามาทั้งชีวิต พ่อแม่รักและเอ็นดูฉัน สามีทะนุถนอมฉัน ส่วนผู้หญิงที่พยายามทำลายชีวิตฉันอย่างคีรติก็ถูกขังอยู่ในโรงพยาบาลบ้า ฉันปลอดภัย ฉันเป็นที่รัก ในวันเกิดของฉัน ฉันตัดสินใจจะไปเซอร์ไพรส์ไอศูรย์ สามีของฉันที่ออฟฟิศ แต่เขาไม่อยู่ที่นั่น ฉันตามไปเจอเขาที่แกลเลอรี่ส่วนตัวแห่งหนึ่งอีกฟากของกรุงเทพฯ เขายืนอยู่กับคีรติ เธอไม่ได้อยู่ในโรงพยาบาลบ้า เธอดูสดใสเปล่งปลั่ง กำลังหัวเราะอย่างมีความสุขขณะยืนอยู่ข้างๆ สามีของฉันและลูกชายวัยห้าขวบของพวกเขา ฉันมองผ่านกระจกใส เห็นไอศูรย์ก้มลงจูบเธอ เป็นจูบที่แสนคุ้นเคยและเต็มไปด้วยความรักแบบเดียวกับที่เขาเพิ่งจูบฉันเมื่อเช้านี้ ฉันแอบเข้าไปใกล้ขึ้นและได้ยินบทสนทนาของพวกเขา คำขอของฉันที่อยากไปเที่ยวสวนสนุกในวันเกิดถูกปฏิเสธ เพราะเขาสัญญาไว้แล้วว่าจะเหมาสวนสนุกทั้งสวนให้กับลูกชายของพวกเขา ซึ่งเกิดวันเดียวกับฉัน "ยัยนั่นซาบซึ้งที่มีครอบครัวจนเราพูดอะไรก็เชื่อไปหมด" ไอศูรย์พูด น้ำเสียงของเขาเจือความเหยียดหยามที่โหดร้ายจนฉันแทบหยุดหายใจ "น่าสมเพชชะมัด" โลกทั้งใบของฉัน-พ่อแม่ที่แสนดีซึ่งคอยให้เงินทุนสนับสนุนชีวิตลับๆ นี้ สามีผู้ทุ่มเท-เป็นเพียงเรื่องโกหกที่ดำเนินมานานถึงห้าปี ฉันเป็นแค่ตัวตลกที่พวกเขาจับมาเล่นละครตบตา โทรศัพท์ของฉันสั่น เป็นข้อความจากไอศูรย์ที่ส่งมาขณะที่เขายืนอยู่กับครอบครัวที่แท้จริงของเขา "เพิ่งประชุมเสร็จ เหนื่อยมากเลย คิดถึงนะ" คำโกหกง่ายๆ นั่นคือฟางเส้นสุดท้าย พวกเขาคิดว่าฉันเป็นแค่เด็กกำพร้าผู้น่าสงสารที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อแลกกับความรัก และจะควบคุมยังไงก็ได้ พวกเขาคิดผิด และกำลังจะได้รู้ว่าผิดมหันต์แค่ไหน”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10