เผาเรือนรัก ของสี่คนรักจอมปลอมของฉัน

องเดมอนและคำมั่นสัญญาของฉันเอง พ่อกำลังบอกเขาว่าฉันคือโลก

ี้เปียโนได้ หัวใจของฉันเต้นรัวอยู่ในอก

ินไป ที่จะมองเห็นความอัปย

ห้ฉันในที่สาธารณะอีกเลย ฉันเ

ละยินดีเพื่อผู้หญิงอีกคน เพื่อลูน่า เขามอ

ายที่คมกริบและทนไม่ได้ ฉัน

น ยื่นมือออกมา “ขอผมเต้นรำด้วยได้ไหมครับ

ปล่อยให้ตัวเองหลงไปกับเสียงดนตรี กับการหมุนตัวและลี

งขึ้นทั่วทั้งห้องโถง ฉันเงยหน้าขึ้น โคมไฟระย้าคริสตัลขนาดมหึมาที่อยู่เหนือที่น

่งลงม

กว้าง ในที่สุดก็มีปฏิกิริยา แต่เขาอยู่ไกลเกินไป เขามัวแต่สนใจป

น ผลักฉันออกไปให้พ้นทาง ทันทีที่โคมไฟระย้ากระแทกพื้นต

อน เขากำลังวิ่งมาหาฉันแล้ว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหน

ว เขามัวแ

ยู่บนเตียงในโรงพยาบาลพร้อม

เป็นพยาบาลที่สมบูรณ์แบบ เอาใจใส่และอ่อนโยน เขาเอาอาหารมาให้

ล็กๆ เติบโตขึ้น บางทีเขาอาจจะแคร์ บางทีอุบั

าเยี่ยมพร้อมกับกระติกน้ำซุป รอยยิ้มลับๆ ที่พวกเขามีให้กั

ี่เงียบสงัดและปลอดเชื้อของปีกโรงพยาบาลเอกชน ขณะที่ฉันเด

ียงของเจตน์กระซิบต่ำ “เธออาจจะตายไ

ยบ ฉันแนบตัวกับผนัง

ว้เพื่อซ่อมแซมเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน แผนคือให้มันลื่นหลุดลงมา ทำให้เกิดความตื่นตระหนก ฉันควรจะรีบเข้

ฉัน มันไม่ใช่อุบั

งนายเหรอ” เจตน์ถาม “เล

รื่องทั้งหมดนี้ก็จะจบลง เธอจะไม่เ

่แผ่ซ่านจากหน้าอกไปทั่วร่างกาย เป็นความหนาวเย็นที

ั้งใจ เพื่อ “ขู่” ฉั

ความเจ็บปวดในใจมันยิ่งใหญ่กว่ามาก มันบดบังทุกสิ่งท