icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คู่ปลอมของอัลฟ่า สงครามเงียบของโอเมก้า

บทที่ 4 

จำนวนคำ:134    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

ารา

่าของฉันทรุดลง ทุกสัญชาตญาณกรีดร้องให้ฉันเชื่อฟัง ให้ยกจอกขึ้นดื่ม แต่ไฟที่ลุกโชนอย

น “ลูก… หมอรักษาบอกว่าไวน์ไม่ดีต

ญฉายวาบในดวงตาของเขา เขาไม่สนใจสุขภาพของลูกหมา แต่เขาไม่อ

มบูรณ์แบบของความห่วงใยอันแสนหวาน “โอ้ คีรินทร์ อย่าใจร้ายนักเลย” นางพู

นที่ด้วยจอกอีกใบ ใบนี้บรรจุ

ไปถึงดวงตา “ดื่มนี่แทนนะ น้ำแร่จากภูเขาธรร

แรงขึ้นเรื่อยๆ เป็นความเจ็บปวดที่ฉีกกระชากจนแทบจะทำให้ฉันล้มลงกับพื้น ฉันต้อง

ยา” ฉันพึมพำ แล้วดื่ม

นที่ผิดธรรมชาติแผ่ซ่านในแกนกลางลำตัว ลามไปทั่วเส้นเลือดราวกับไฟป่า แขนขาข

ตัวฉันไว้ แขนของเขารวบรอบตัวฉัน มือของเขาเริ่มลูบไล้ นิ้วของเขา

นั่น?” ฉันพูดเสียงอู

จากดินแดนตะวันออกน่ะ” นางพูด เสียงของนางเต็มไปด้วยความอาฆาต “พวกเขาเรียกมันว่ายาเชิดหุ่น

วมพลังใจทั้งหมดที่เหลืออยู่ เอื้อมออกไปผ่านพันธะคู่แท้อันศักดิ์สิ

ของฉันเป็นเสียงร้องไห้ที่สิ้นหวังและหวา

เขาได้ยินฉัน แต่แล้วใบหน้าของเขาก็แข็งกระด้างเป็นหน้ากา

ความรู้สึกโดยสิ้นเชิง “อย่าทำร้ายลูกนอกคอก

ะคู่แท้ซึ่งควรจะเป็นสื่อกลางของความรักและการปกป้อ

ดใช้” ฉันพูดเสียงข choked out, the words barely audib

ี่ไม่ได้เอ่ยออกมาของครุฑา ฉันถูกบังคับให้คุกเข่าลงกลางห้อง

ปทั่วอากาศ ภาพของฉันพร่ามัว แสงคบเพ

ดจะกลืนกินฉันคือใบหน้าที่ยิ้มแย้มข

็บปวดที่แผดเผาและทำให้ตาพร่าระหว่างขาของฉัน และความเจ็บปวดที่ลึกกว่า

ยู่ค

นอนจมกองเลื

เปิดรับโบนัส

เปิด
คู่ปลอมของอัลฟ่า สงครามเงียบของโอเมก้า
คู่ปลอมของอัลฟ่า สงครามเงียบของโอเมก้า
“ฉันเคยเป็นแค่โอเมก้าชั้นต่ำ แต่จันทราเทวีกลับลิขิตให้ฉันเป็นคู่แท้ของอัลฟ่าคีรินทร์ ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ฉันหลงเชื่อว่าความรักของเราคือตำนาน และตลอดแปดเดือนหลังสุด ฉันอุ้มท้องสิ่งที่ฉันคิดว่าเป็นลูกชายและทายาทของเขา จนกระทั่งฉันพบคัมภีร์ม้วนนั้น หนึ่งปีก่อนที่เขาจะเจอฉันด้วยซ้ำ เขาทำพิธีโลหิตเพื่อทำให้ตัวเองเป็นหมัน เขาทำทั้งหมดนั่นเพื่อผู้หญิงอีกคน เรื่องราวความรักที่ฉันเคยเทิดทูนเป็นแค่เรื่องโกหก เขากับนักรบของเขายังตั้งวงพนันกันด้วยซ้ำว่าใครกันแน่ที่เป็นพ่อของลูกนอกคอกในท้องฉัน พวกมันหัวเราะเยาะขณะที่ใช้ร่างกายของฉันในคืนที่เหน็บหนาว เขาโปะยาฉันแล้วปล่อยให้ศิรินยา คู่รักตัวจริงของเขา เตะท้องที่นูนใหญ่ของฉันเพื่อความสนุกสนาน จากนั้นก็โยนร่างที่ไร้สติของฉันให้ลูกน้องเป็นรางวัล ความรักแห่งโชคชะตาของฉัน อนาคตที่เคยถูกสัญญาไว้ ไม่ได้เป็นอะไรเลยนอกจากเกมวิปริตปั่นหัวที่พวกมันเล่นเพื่อความสำรานของตัวเอง ขณะที่ฉันนอนอยู่ตรงนั้น ถูกย่ำยีจนแหลกสลาย หัวใจของฉันไม่ได้แค่แตกสลาย แต่มันกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้ว ดังนั้นฉันจึงกลืนสมุนไพรต้องห้ามเพื่อจบชีวิตที่อยู่ในกายฉัน นี่ไม่ใช่การกระทำที่เกิดจากความสิ้นหวัง แต่มันคือปฐมบทแห่งสงครามของฉัน”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 9