icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา

บทที่ 4 

จำนวนคำ:170    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

ของศรั

กลิ่นดินของฝูงหมาป่า หมอที่ดูเหนื่อยล้าเย็บแผลที่หน้าผากของฉัน การสัมผัสของ

รแจ้งเตือนจาก ‘แพ็คเน็ต’ เครือข่ายข่าวลับสำหรั

ธอัลฟ่าหลังถูกเปิดโปงว่าคบชู้กับหมาป่าเร่ร

้ พวกเขาบิดเบือนการกระทำเพื่ออิสรภาพของฉันให้

หนกแก้มแหลมและดวงตาสีฟ้าเย็นชาเหมือนคีรินบุกเข้ามา มันคือแม่ของเขา คุณเอมอร ผู้อาวุโสหญิงที่น่าเกรงขามของฝูง ฉันจำเธ

ันได้ตอบโต้ แรงตบทำให้ศีรษะของฉ

ไรมาเลยนอกจากความอัปยศอดสูมาสู่ลูกชายของฉันและฝูงนี้ แกกล้าดียังไงถึงท้อง

ด้วยประสิทธิภาพที่น่าขนลุกของหมาป่าท่ามกลางฝูงแกะ เสียงคำรามต่ำๆ และแววตาที่วาวโรจน์ก็เพียงพอที่จะทำใ

ู่ลึกลงไปใต้บ้านของอัลฟ่า ผนังไม่ใช่หินเปล่าๆ แต่

อหนังและทำลายความสามารถในการรักษาของเรา อากาศเองก็รู้สึกกัดกร่อน ทำให้หายใจลำบาก พวกเขาบังคับให้ฉันค

วามคิดของเธอเป็นกระแสแห่งความโกรธเกรี้ยว “แม่จับนังโอเมก้าสารเ

เองไป เพื่อบอกความจริงกับคีริน “คีรินคะ

หรับฉันคนเดียว ความคิดของเขาว้าวุ่นและสับสนในขณะที่เขารับมือกับผลกระทบจากงานเลี้ยง

เกิดขึ้นในที่สาธารณะ เขาไม่รู้เลย เขาไม่เ

าเข่า มือ และทุกที่ที่ผิวของฉันสัมผัสกับพื้น ความร้อนในห้องนั้นทนไม่ได

ัน มันเป็นความเจ็บปวดที่เลวร้ายกว่าเงินมาก ฉันมองลงไป

ลืนหายไปในกำแพงหิน “ไม่

อกปอกเปิก “ช่วยด้วย! ได้โปรด ช่วย

ข็ง “ลูกในท้องของแกมันก็แค่ลูกหมาป่าเร่ร่อน สู้ให้ม

งียบ เธ

องฉัน ฉันดิ้นรนอยู่บนพื้น เงินแผดเผาผิวหนังของฉันในขณะที่ฉันเลือดออก ชีวิตที่ฉันต่อสู้เพื่อปกป้องอย่างหนักกำลังหลุดลอยไป ฉ

นี่ หมออุดมยืนอยู่เหนือฉัน ใบหน้าของเขาเป็นหน้ากากแห่งความสิ้นหวัง

่าอยู่ข้างใน ความว่างเปล่าที่ซึ่งประกายไ

สุดท้ายสัมผัสจิตใจ

ัติอย่างรุนแรง เธอผ่านอ

ื้อที่ถูกลงโทษ เขาไม่รู้เลยว่าแม่ของเขา ฝูงของเข

ไหลลงมาตามแก้มของฉัน ความรักหมดไปแล้ว ความ

ญาณนั้น สิ่งใหม่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้

องสายเลือดโบราณของฉัน ฉันอ้าปากและเปล่งเสียงที่ไม่ได

ือเส

ขอบเขตของอาณาเขตจันทราโลหิต มันคือเสียงร่ำไห้ของหมาป่าขาว การเรียกขานอัน

องฉัน การเรียกหาตระกูลของ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา
ลูน่าผู้ถูกอัลฟ่าปฏิเสธ — อุ้มท้องลูกของศัตรูเขา
“คีริน อัลฟ่าผู้เป็นคู่แท้ของฉัน... เขาควรจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน แต่ในสายตาของเขา ฉันเป็นได้แค่ตัวแทนของผู้หญิงอีกคนในชีวิตของเขา... ลลิล เมื่อลลิลอ้างว่าเธอถูกพวกหมาป่าเร่ร่อนทำร้ายและกำลังตั้งท้องลูกนอกคอก คีรินก็ตัดสินใจเลือก เขาสั่งให้ฉันไปบอกกับสภาผู้อาวุโสของฝูงว่า ฉันคือคนที่ถูกย่ำยี เขาสั่งให้ฉันรับเป็นแม่ของลูกในท้องลลิล และเมื่อฉันพบว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของเรา เขาก็ออกคำสั่งสุดท้าย... ไปหาหมอ แล้วเอามันออกซะ เขาบอกว่าลูกของเราจะทำให้ลลิลต้องเครียดเกินไป เขาปลอบโยนหล่อนอย่างอ่อนหวานผ่านกระแสจิตส่วนตัว ขณะที่สั่งให้ฉันฆ่าลูกของเราเอง ฉันเป็นแค่เครื่องมือให้เขาใช้แล้วทิ้ง ส่วนหล่อนคือสมบัติล้ำค่าที่ต้องปกป้อง แต่เมื่อแม่ของเขาขังฉันไว้ในห้องขังที่บุด้วยแร่เงิน ปล่อยให้ฉันแท้งลูกจมกองเลือดของตัวเอง ความรักสุดท้ายที่ฉันมีให้เขาก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ขณะที่นอนอยู่ตรงนั้น ร่างกายแหลกสลายและหัวใจว่างเปล่า ฉันรวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้ายและเปล่งเสียงหอนที่ไม่ได้ใช้มาตั้งแต่เด็ก มันคือเสียงเรียกศักดิ์สิทธิ์ถึงครอบครัวของฉัน... ราชวงศ์แห่งตระกูลเขี้ยวขาว... ให้มารับเจ้าหญิงของพวกเขากลับคืน”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 9