ลูน่าที่เขาช่วงชิง ความเสียใจชั่วนิรันดร์ของเขา

“เป็นเวลาห้าปีเต็มที่ฉันอยู่ในสถานะคู่แห่งโชคชะตาของอัลฟ่าอลัน เป็นลูน่าแห่งฝูงโลหิตจันทรา แต่ตลอดห้าปีนั้น หัวใจของเขากลับเป็นของฟิโอน่า ผู้หญิงอีกคน ในวันเกิดของเราสองคน ความหวังเส้นสุดท้ายของฉันก็ขาดสะบั้นลง ฉันมองดูเธอเดินลงมาจากบันไดใหญ่ในชุดราตรีสีเงินอร่ามตา ชุดที่เขาเคยสัญญาว่าจะเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์ให้ฉัน ต่อหน้าสมาชิกทั้งฝูง เธอเดินเข้าไปหาเขาแล้วจูบแก้ม เขาอ้างเสมอว่าฟิโอน่าเป็นหมาป่าที่เปราะบางและแตกสลาย ต้องการการปกป้องจากเขา หลายปีที่ผ่านมา ฉันหลงเชื่อคำโกหกของเขา ฉันทนกับความเฉยเมยของเขา ในขณะที่เขามอบความฝันของฉันให้กับเธอ เขาแอบฉลองวันเกิดให้เธออย่างลับๆ ทิ้งให้ฉันอยู่กับตำแหน่งลูน่าที่ว่างเปล่า เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขา เขากลับปัดเป่าความเจ็บปวดของฉันทิ้งไป "เธอไม่เข้าใจอะไรเลย" เขาบ่นกับฟิโอน่า เสียงของเขาแทรกซึมเข้ามาในใจฉันผ่านพันธะที่แตกสลายของเรา "คิดว่าตำแหน่งคู่ครองจะล่ามฉันไว้ได้ มันน่าอึดอัด" เขาคิดว่าเขาอึดอัดเหรอ ฉันต่างหากที่กำลังจะจมน้ำตายเพราะความเฉยเมยของเขา เขาไม่ใช่คู่ของฉัน เขาเป็นแค่คนขี้ขลาด และฉันก็เป็นแค่กรงขังที่เทพธิดาบังคับให้เขาอยู่ ฉันจึงเดินออกจากห้องโถง และต่อมา ก็เดินออกจากชีวิตของเขา ฉันปฏิเสธเขาอย่างเป็นทางการ ในวินาทีที่พันธะระหว่างเราแหลกสลาย ในที่สุดเขาก็ตื่นตระหนก อ้อนวอนให้ฉันคิดใหม่ แต่สายเกินไปแล้ว ฉันพอแล้วกับการเป็นกรงขังของเขา”