ถูกเมทปฏิเสธ ถูกอัลฟ่าศัตรูครอบครอง

“สิบปีที่ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับคู่ของฉัน อัลฟ่าสิงหา วันนี้ควรจะเป็นวันสถาปนาฉันขึ้นเป็นลูน่าแห่งฝูงจันทราเงิน เป็นการเฉลิมฉลองความภักดีที่ไม่เคยสั่นคลอนของฉัน แต่ก่อนพิธีจะเริ่ม ฉันบังเอิญได้ยินเขาคุยกับเบต้าของเขา เขาเรียกฉันว่า "นาแล้ง" และเยาะเย้ยว่าเขากำลังจะแทนที่ฉันด้วยเดียร์ ชู้รักที่กำลังตั้งท้องของเขา เขายังพนันขันต่ออีกว่าฉันจะซมซานกลับมาหาเขาภายในสามวัน ต่อหน้าสมาชิกทั้งฝูง เขาประกาศให้เดียร์เป็นลูน่าคนใหม่ พร้อมชูใบรับรองแพทย์ปลอมๆ ขึ้นเป็นหลักฐานยืนยันความล้มเหลวของฉัน เมื่อฉันพยายามจะเดินจากไป ฉันกลับถูกกล่าวหาว่าทำร้ายเธอ อำนาจแห่งอัลฟ่าของสิงหากระแทกเข้าใส่ฉันอย่างจัง บังคับให้ฉันทรุดลงกับพื้น "นางทำร้ายลูน่าในอนาคตของพวกเจ้า" เขาประกาศก้อง ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ คำสั่งสุดท้ายของเขาคือแส้ แส้ที่ถักทอด้วยเส้นเงินฟาดลงบนแผ่นหลังของฉันจนเปิดเป็นแผลเหวอะหวะ ก่อนที่นักรบของเขาจะโยนฉันทิ้งราวกับขยะ ปล่อยให้ฉันไปตายในป่า ฉันหมดสติไปเพราะความเจ็บปวดและพิษร้าย ก่อนจะตื่นขึ้นมาในฐานะนักโทษอีกครั้ง คนที่กำลังจ้องมองฉันอยู่คืออัลฟ่าที่น่าเกรงขามแห่งฝูงคู่แข่ง คิรากร เมฆินทร์ เขามองเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งและบาดแผลที่เลือดไหลไม่หยุดของฉัน แล้วเสียงทุ้มเย็นเยียบของเขาก็เอ่ยถามขึ้น เป็นการทวนคำพูดที่หลอกหลอนฉันมานานหลายปี "หมาป่าไร้ค่า?"”