ความรักคือ กรงขังของฉัน ไม่ใช่ ความรอด

ษตรกรรมยักษ์ใหญ่ ฉันได้กลับมาสู่อ้อมอกของพ่อแม่ผู้เป็นที่รัก และได้แต่งงานกับ ‘คเชนทร์

นั้น... คื

ันได้พบสามีของตัวเองกำลังเล่นอยู่กับเด็กชายตัวน้อย และ ‘พลอย’... น้อ

ของคนทั้งคู่ และหลานชาย ‘ตัวจริง’ ของพวกเขา ไม่ใช่แค่ซุกซ่อน

หมด พวกเขาวางแผนจะมอมยาคลายกังวลให้ฉัน และป้ายสีว

งจำฉันไว้ เด็กสาวผู้ใสซื่อที่เคยเชื่อในความรักจอมปลอมของพวกเขา

่ำของครอบครัว คุณแม่เล

ท่านพูด “ดื่มนี่สิ

รกของแผนการชั่วร้ายนั่

น... แล้วยกแก้วไวน์

พวกเขา

ัน... เพิ่

ที

ซ P

นวินาทีที่ฉันได้เห็นภาพคร

า ทายาทที่หายสาบสูญของอาณาจักรสิริวัฒนาเกษตร ที่ได้กลับคืนสู่ครอบครัวอีกครั้ง ฉันมีพ่อแม่ที่รั

มอเรือที่ช่วยยึดชีวิตอันไร้ทิศทางของฉันเอาไว้ หลังจากที่ต้องระหกระเหินอยู่ในบ้

เศร้า งานศพถูกจัดขึ้นอย่างเงียบๆ โดยที่โลงศพถูกปิดตาย ฉันถึงกับหลั่งน้ำตาให้กับเด็กสาวที่เคยเกลียดชังฉั

นบทที่มืดมนได้ปิดฉากลง และเปิดทาง

วว่าแสงสว่างนั้นเป็

บมองไม่เห็นติดโลโก้ของกลุ่มสิริวัฒนาอยู่ ความสงสัยใคร่รู้ที่โง่เขลาและเป็นเวรเป็นกรรม ดึงดูดให้ฉันขับตา

ล้ด้วยแสงแดดอบอุ่น ฉันเห็น ‘ผี’

อย

ชีวิตชีวา... มากๆ และข้างๆ เธอ คนที่กำลังอุ้มเด็กชาย

ูปถ่ายในชีวิตของคนแปลกหน้า แต่ผู้ชายคนนั้นคือคเชนทร์อย่างไม่ต้องสงสัย และผู้หญิงคนนั้นก็คือพลอย

ตัวขึ้นในช่องท้องของฉัน มันหนักหน

่องยนต์ไม่ได้ ฉันค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ ซ่อนตัวอยู่ห

ยงของพวกเขาแล้ว มั

ูงอีก!” เด็กชายร

นี้บาดลึกเข

ือไปด้วยความรักใคร่ที่ทำให้เลือดในกายฉันเย็นเฉีย

ดิน?” คเชนทร์กดจูบลงบนหน้าผากขอ

ีบรัดจนหายใจไม่ออก “ขอบคุณสำหรับเรื่องนี้นะคะคเชน

ละปลอบประโลมแบบเดียวกับที่เขาใช้กับฉั

รัวขอ

ยที่หัวเราะร่า... ทั้งหมดกลายเป็นละครโรงใหญ่แห่งการหลอกลวงที่น่าขยะแขยง การแต่งงานของฉัน ครอบครัวของฉั

เคยทะนุถนอม ครอบครัวที่ฉันโหยหามาทั้งชีวิต... ทั้งหมดเป็นเพียงเคร

วไปเองเหมือนหุ่นยนต์ ขณะที่ฉันกำลังคลำหากุญแ

ะลูกรัก ทุกอ

ัว ฉันจ้องมองหน้าจอ ภาพเบื้องหน้าพร่ามัว พวกเขาทุกคนร่วมมือกัน พ่อแม่ของฉันที่เค

ความตอบกลับ มันเป็นการลองใจที่บ้าบิ่นและสิ้นหวัง เหม

ระหว่างทางกลับบ้านเจออะไรแปล

นก

ฉันปล่อยให้มันตัดเข้าวอยซ์เมล วินาทีต่อมา โทรศัพท์ของคเชนทร์ซึ่งฉันมองเห็นจากที

เชนทร์ หน้าจอโชว์รูปคู่ของเราในวันแต่งงานท

ำคอแห้งผาก

งใยที่เสแสร้งได้อย่างสมบูรณ์แบบ “คุณพ่อโทรหาพี่ บอกว่าเกรซส่งข้

ามเจ็บปวดเล็กๆ น้อยๆ นี้เป็นเหมือนสมอที่ช่วยยึดเหนี่ยวจิตใ

้สั่น “พี่พูดถูก เกรซแค่เหนื่อย คงเป็นแค่คนที่ห

ินเสียงลมพัดใบไม้ และเสียงหัวเ

ก เขาเชื่อฉัน “ฟังนะ พี่ใกล้จะเสร็จธุระที่นี่แล้ว เดี๋ยวจะรี

ฉันตอบกลับ

รอบครัวที่แท้จริงของเขา คงจะรู้สึกเ

ายที่ฉันแต่งงานด้วยไม่ใช่แค่คนโกหก เขาคือคนแปลกหน้า และความรัก