icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ความรักคือ กรงขังของฉัน ไม่ใช่ ความรอด

บทที่ 4 

จำนวนคำ:205    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

ซ P

ี แต่ฉันกลับยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นในความมืดที่คืบคลานเข้าม

มาอีก ฉันรู้สึกได้ว่าเขากำลังจะเอื้อมมือมาจับไหล่ฉัน เพื่อท

าเถอะค่ะ ยุงจะเข้าบ้านหมดแล้

ยู่กลางอากาศห่างจากไหล่ฉันเพียงนิดเดี

่นหลังของฉัน เขาคงตัดสินใจว่าความไม่สบายใจของเขาเป็นเพียงค

งๆ เขาหันความสนใจกลับมาที่ฉัน เงาไร้หน้าที่ยืนอยู่ใ

ลกหน้า แต่คำพูดนั้นกลับทิ่มแทงฉันราวกับเป็นคำพิพ

ห็นเขาหยุดชะงักเพื่อขยับแผ่นหินปูทางเดินที่เผยอขึ้นเล็กน้อยให้เข้าที่ มันเป็นการกระทำที่เป็นไปโ

ี่ไม่สำคัญนั้นเอง ชิ้นส่วน

น ตอนนั้นฉันเปี่ยมไปด้วยความหวัง ตื่นเต้นกับอนาคตของเรา “เมื

นดวงตาของเขา “ยังก่อนนะเกรซ” เขาพูดเบาๆ “บ

แล้ว เวลามันจะไม่

างจงใจและเงียบเชียบ กลับเข้าไปในที่กำบังของป่า การถอยกลับครั้งนี้ไ

หายไป ถูกแทนที่ด้วยความสงบนิ่งที่เยือกเย็นและเด็ดเดี่ยว ความโศกเศร้ายังคงอยู่

้ไว้ใจและเปี่ยมรัก ได้

าชีวิตรอดในโลกอันโหดร้ายของบ้า

อนเก่าแก่ที่สุดของฉันซึ่งเป็นทนายความของฉันด้วย ฉันโทรหาเขาจาก

นห้องประชุมของเขาทันทีโดยไม่ถามอะไรสักคำ ฉันวางโทรศัพ

ไร้อารมณ์ “ฉันต้องการหายตัวไป ฉันต้องการเซ็นสละทุกอย่าง

ด เมื่อฉันพูดจบ ฉันก็เลื่อนโทรศัพท์ไปให้เขา “และฉันต้องการให

ชนทร์ก็มาถึงแล้ว เขากำล

เป็นห่วงแทบแย่” เขาพูด

่นไส้ ฉันเล่นไปตามบท ปล่อยให้เขาวุ่นวายกับฉัน ตลอดเวลาที่จิตใจขอ

ทั้งหมดในฐานะทายาทสิริวัฒนาอย่างสมบูรณ์และเพิกถอนไม่ได้ ขณะท

ปีของมูลนิธิครอบครัวสิริวัฒนา จะจั

ฉันจำได้ว่าเขาพยายามจะจองระเบียงดาดฟ้าสุดพิเศษ แต่พ่อแม่ของฉันคัดค้าน “ม

ราบ ปีนี้ครอบครัวจะรับปร

น้อยๆ ที่ไม่ใส่ใจ

่งขรึม “พวกเขากำลังวางแผนสำหรับ ‘การเปิดเผยที่หลีกเลี่ยงไม่ได้’ พวกเขาจะแนะนำให้คุณไปพบนักจิตบำบัด ให้คุณกินยาคลายกังวล.

่ใช่แค่จะทิ้งฉันไป พวกเขาจะทำลายฉัน ปิดปากฉัน และป้ายส

ำนักงานของวิทย์ มือของฉันนิ่งสนิทขณะที่จรดปากกาเซ็นชื่อ ‘เกรซ สิ

ต็มไปด้วยความตึงเครียดที่มองไม่เห็น พวกเขากำลังเฝ้าดูฉ

เสียงเจือไปด้วยความเห็นใจจอมปลอม

คาดหวังริบหรี่ที่พวกเขามีร่วมกัน นี่คือขั้นแรกของแผนการของพวกเขา ในไวน์มียาอยู่ โทรศั

องช้าและเย็นชาซึ่งส่งไปไม่

ตาทุกคน แล้วดื่มรวดเ

ล้ว แต่เกมของฉัน.

เปิดรับโบนัส

เปิด
ความรักคือ กรงขังของฉัน ไม่ใช่ ความรอด
ความรักคือ กรงขังของฉัน ไม่ใช่ ความรอด
“เป็นเวลาห้าปีเต็ม ที่ฉันใช้ชีวิตในฐานะ 'เกรซ สิริวัฒนา' ทายาทที่หายสาบสูญของอาณาจักรเกษตรกรรมยักษ์ใหญ่ ฉันได้กลับมาสู่อ้อมอกของพ่อแม่ผู้เป็นที่รัก และได้แต่งงานกับ 'คเชนทร์' สามีที่แสนดีเลิศเลอ พวกเขาคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน เป็นครอบครัวที่ฉันโหยหามาทั้งชีวิต แต่ทั้งหมดนั้น... คือเรื่องโกหก การเลี้ยวรถผิดเพียงครั้งเดียว นำพาฉันไปสู่ฟาร์มลับแห่งหนึ่ง ที่นั่นฉันได้พบสามีของตัวเองกำลังเล่นอยู่กับเด็กชายตัวน้อย และ 'พลอย'... น้องสาวบุญธรรมที่พวกเขาเคยบอกฉันว่าเสียชีวิตไปแล้วในอุบัติเหตุทางรถยนต์ พ่อแม่ของฉันก็ร่วมรู้เห็นเป็นใจด้วย พวกเขาสนับสนุนชีวิตลับๆ ของคนทั้งคู่ และหลานชาย 'ตัวจริง' ของพวกเขา ไม่ใช่แค่ซุกซ่อนครอบครัวลับๆ ไว้เท่านั้น แต่พวกเขากำลังวางแผนที่จะกำจัดฉันทิ้ง คลิปเสียงในคอมพิวเตอร์ของคเชนทร์เปิดโปงแผนการทั้งหมด พวกเขาวางแผนจะมอมยาคลายกังวลให้ฉัน และป้ายสีว่าฉันเป็นโรคประสาท ถ้าหากฉันสร้างปัญหาให้กับบริษัท ความรักที่ฉันเคยคิดว่าเป็นดั่งแสงสว่าง กลับกลายเป็นกรงขังที่จองจำฉันไว้ เด็กสาวผู้ใสซื่อที่เคยเชื่อในความรักจอมปลอมของพวกเขาได้ตายลงในวันนั้นแล้ว เหลือเพียงความแค้นที่เย็นเยียบและรอวันชำระ ไม่กี่คืนต่อมา ในมื้อค่ำของครอบครัว คุณแม่เลื่อนแก้วไวน์มาตรงหน้าฉัน "หน้าซีดจังเลยนะลูก" ท่านพูด "ดื่มนี่สิ จะได้รู้สึกผ่อนคลาย" ฉันรู้ดีว่านี่คือขั้นแรกของแผนการชั่วร้ายนั่น ในไวน์แก้วนั้นมียาอยู่ ฉันยิ้ม... สบตาทุกคน... แล้วยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด เกมของพวกเขาจบลงแล้ว แต่เกมของฉัน... เพิ่งจะเริ่มต้น”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10