icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เรา ร่วมกัน ผงาด จาก เถ้าถ่าน

บทที่ 2 

จำนวนคำ:176    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

องขอ

็นเหมือนน้ำหนักที่จับต้องได้ มัน

ดหัวใจของแก้ว และเสียงกระซิบที่ปลอดเชื้อของ

กัน เหมือนตุ๊กตาแตกหักสอ

ทนากับครามเมื่อชั่วโมงก่อน มัน

นผ่านการนอนหลับที่ไม่สนิท

วังว

พูดที่ร้ายกาจขนาดนั้น โ

่างเจ็บปวด ฉันพ

ทุกส่วนกรี

กเหมือนผลน้ำเต้าที่แตกร้าว แต่ภาพ

บ วางอยู่อย่างไร้ประโยชน์บนผ้าปู

ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนคำสาป: เส้นประ

ีพข

ตนข

ญญาณข

ไปแ

่าไม่มีอีกแล้ว

งไปที

งเธอดูเด่นชัดเหมือนจุดสีน้

งขมวดด้วยความเจ็บปวด และมือ

่แบนรา

ร้าลูกใหม่ที่รุนแร

ื่

ยที่ฉันจะไม

ุขที่ถูกขโ

ช่ไหม?” ฉันกระ

ก้วกระพริ

วยความเหนื่อย

ูดอะไร แค่

เรื่องจริง” ฉันพูดต่อ เสียงหัว

า... ‘พี่จะปกป้องชบาเสมอ’ ครา

วามเจ็บปวดแบบเดีย

ะโยคเดียวกัน

ความอับอายแผดเผาแก้มของ

แข็งกระด้าง “

ากับฟ้า เขาบอกว่า... เขาบอกว่าการแต่งงานกับฉันคือความผิดพลาดครั้

ู่ระหว่างเรา น่าเกล

ราวกับว่ามันไม่สำคัญ ราวกับว่าหัวใจ

ัน มันไหลรินลงมาเ

วของเธอสัมผัสกับมือ

ธอหนักแน่นอย่างน่าประหลาดใจ แม้จะเจ

ราเดินออกจากที่นี่ได้นะชบา

ุ่งมั่นที่ดิบเถื่อนซึ่

่ฉันไม่ได้เ

วคน

าร ก่อนที่ตระกูลคณารักษ์จะขัดเก

ดออกมาจากฉัน แ

อการป

กรธ และความใจสลายที่ฉันกลั้นไว

อมือของฉัน เพื

อแก้ว เพื่อลูก

าสองคนที่เราเคยเป็น ผู้ที่เชื่อ

อดกันเ

็นไปอย่า

ือนเจ้าชายจากเทพนิยาย ห

องขวัญและความสนใจให้เรา ทำให้เรารู้

รัก อย่าง

ที่ฟ้า อคอสตา น้องสาวต่างมาร

ยลง และเธอก็วิ่งกลับมาหา

รศัพท์ของเรา

นกลางคืน

กับว่าเธอเป็นดวงอาทิตย์

บ้านในตอนเช้ามืดพร้อมกลิ่นวิสกี้และน้ำหอมร

่วงหนึ่ง ที่พวกเขาแค่กำ

เลยว่าความจริงมันน

่ความรัก

แค่หมาก

องฟ้า ซึ่งเป็นคู่แข่งทาง

เป็นที่รักในเมือง เป็นการสร้างภาพลักษณ์ต่อ

ำสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตล

เขาเป็นของฟ

งาของเธอ เป็นผู้ครอบครองชั่วคราว

หมือนก้อนหินที่เย็น

ม่ได้แค

เคยสนใจเร

ฉีกกระชากฉันเป็นชิ้นๆ “มัน... มันใช้การ

เพราะความเสียหายที่เกิดขึ้น... โอกาสที่

วามสูญเสียทั้งหมดที่ท

กอย่างเพื่อผ

เรื่อ

ด้ให้อะไรเราเลย

เปิดรับโบนัส

เปิด
เรา ร่วมกัน ผงาด จาก เถ้าถ่าน
เรา ร่วมกัน ผงาด จาก เถ้าถ่าน
“ฉันกับพี่สาวติดอยู่บนถนนเปลี่ยวร้างผู้คน ฉันท้องแก่แปดเดือน และรถของเราก็ยางแบน ทันใดนั้น แสงไฟหน้ารถบรรทุกก็สาดส่องมาจับจ้องเราจนตาพร่า มันไม่ได้หักหลบเพื่อเลี่ยงเรา แต่มันตั้งใจพุ่งเข้าหาเรา เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวราวกับบทเพลงแห่งความพินาศ ขณะที่ความเจ็บปวดมหาศาลฉีกกระชากผ่านท้องที่อุ้มครรภ์ของฉัน ฉันโทรหาสามี คิน เสียงของฉันแหบพร่าไปด้วยเลือดและความหวาดกลัวสุดขีด "คิน... เกิดอุบัติเหตุ... ลูก... ลูกเป็นอะไรก็ไม่รู้" แต่ฉันไม่ได้ยินเสียงตื่นตระหนกจากเขาเลย ฉันได้ยินเสียงฟ้า น้องสาวต่างมารดาของเขา กำลังครวญครางอยู่ข้างๆ ว่าปวดหัว แล้วเสียงของคินก็ดังขึ้น เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก "เลิกดราม่าซะทีเถอะ ก็น่าจะแค่ขับรถเฉี่ยวขอบทางล่ะสิ ฟ้าต้องการฉัน" เขาวางสาย เขาเลือกผู้หญิงคนนั้นแทนที่จะเป็นฉัน แทนที่จะเป็นพี่ภรรยา และแทนที่จะเป็นลูกในไส้ของตัวเอง ฉันตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลพร้อมกับความจริงสองอย่าง พี่สาวของฉัน ชบา นักเปียโนชื่อดังระดับโลก จะไม่มีวันได้เล่นเปียโนอีกต่อไป และลูกชายของเรา ลูกที่ฉันอุ้มท้องมาแปดเดือนเต็ม... ได้จากไปแล้ว พวกเขาคิดว่าเราเป็นแค่ความเสียหายข้างทางในชีวิตอันสมบูรณ์แบบของพวกเขา แต่พวกเขากำลังจะได้รู้ว่า... เราคือการเอาคืน”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10