สายเกินไป สำหรับการอภัยของเขา

“ชายที่ฉันรัก ชายที่ฉันกำลังจะแต่งงานด้วย ขอให้ฉันช่วยชีวิตน้องสาวฝาแฝดของฉัน เขาไม่มองหน้าฉันเลย ตอนที่อธิบายว่าไตของอัญชันกำลังวายลงอย่างสิ้นเชิง แล้วเขาก็เลื่อนเอกสารถอนหมั้นมาให้บนโต๊ะ สิ่งที่พวกเขาต้องการไม่ใช่แค่ไตของฉัน แต่มันคือคู่หมั้นของฉันด้วย เขาบอกว่าคำขอสุดท้ายก่อนตายของอัญชันคือการได้แต่งงานกับเขา แม้จะแค่วันเดียวก็ตาม ปฏิกิริยาของครอบครัวฉันมันโหดร้ายเหลือแสน "หลังจากทุกอย่างที่เราทำให้แกน่ะเหรอ!" แม่กรีดร้อง "อัญชันช่วยชีวิตพ่อแกไว้นะ! เธอยอมสละอวัยวะของตัวเอง! แล้วแกทำแบบเดียวกันให้เธอบ้างไม่ได้หรือไง!" พ่อของฉันยืนอยู่ข้างๆ ท่าน ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ท่านบอกว่าถ้าฉันไม่ยอมเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ฉันก็ไม่มีสิทธิ์อยู่ในบ้านหลังนี้ ฉันกำลังจะถูกขับไล่อีกครั้ง พวกเขาไม่เคยรู้ความจริง พวกเขาไม่รู้ว่าเมื่อห้าปีก่อน อัญชันวางยาในกาแฟของฉัน ทำให้ฉันไปผ่าตัดปลูกถ่ายไตให้พ่อไม่ทัน เธอสวมรอยเป็นฉันแทน กลายเป็นวีรสตรีพร้อมกับแผลเป็นปลอมๆ ในขณะที่ฉันตื่นขึ้นมาในโรงแรมม่านรูดราคาถูก ถูกตราหน้าว่าเป็นคนขี้ขลาด ไตที่ทำงานอยู่ในร่างกายของพ่อคือไตของฉัน พวกเขาไม่รู้ว่าฉันเหลือไตแค่ข้างเดียว และแน่นอนว่าพวกเขาไม่รู้ว่าโรคร้ายที่หายากกำลังกัดกินร่างกายของฉันอย่างช้าๆ ทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่เดือน อาทิตย์มาหาฉันทีหลัง เสียงของเขาแหบพร่า "เลือกมา อรุณา... ระหว่างเธอกับน้อง" ความสงบเยือกเย็นอย่างประหลาดแผ่ซ่านเข้ามาในใจฉัน มันจะมีความหมายอะไรอีกล่ะ ฉันมองหน้าชายที่เคยสัญญาว่าจะรักฉันตลอดไป แล้วตกลงที่จะเซ็นสัญญาสละชีวิตตัวเอง "ก็ได้" ฉันพูด "ฉันจะทำ"”