สี่สิบเก้าเล่ม หนึ่งการชำระบัญชี

งสวนก่อ

่น กลิ่นดินชื้นและใบไม้ที

ที่คุ้นเคย ส้นรองเท้าจม

ุมอนุสรณ

มล้อมรอบม้านั่งห

ไว้ว่า: ด้วยรักและระลึกถึง อรอนงค์

ิ่งถูกขุดขึ้นมาใหม่ๆ มีแผ่น

วพิงอย

ึกคลื่น

ขึ้นและอ่านข้อควา

นผู้ซื่อสัตย์และจิตวิญญาณอันเป็นที่ร

นหมายความว่าอะไรกัน?

นก็เห็

ตา เดินจูงมือก

่ในมือ หล่อนแต่งกายด้วยชุดสีดำ

าของเขากวาดไปรอบๆ รา

ยุดเมื่

หน้ากากแห่งความเศร้าข

ด น้ำเสียงเครียด

ฉันพูด น้ำเสียงเงียบสงัดจนน่

างหน้า วางมือบ

ี่ยากลำบากสำหรับฉัน” หล่อนชี้ไปที่แผ่นหินอ่อ

ว์เลี้ยง” ฉันพูด พ

ียงเจือความเห็นอกเห็นใจจอมปลอม “แล้วฉันก็รู้ว่

่น

ันอย่างไม่ใส่ใจ เพื่อมา justif

้คิด ฉัน

างหน้าแล้วเ

มันล้มลงพร้อมก

ง “เธอทำบ้าอะไร

ยงสั่นด้วยความโกรธ ฉันหันไป

เขายกมือขึ้นในท่าทีปลอบโยน แบบเดียวกับที่เขาใช้ในที่

สะท้อนก้องในสวนที่เงียบสงบ “หล่อนก

อดกล่องกำมะหยี่ไว้แนบอก “มันเป็นแค่ป้

าวเข้าหาหล่อน และ

“จุลิตาแค่เสียใจ แมวหล่อน

องพ่อฉัน โกหกฉันซึ่งๆ หน้า ซื้อคอนโดให้หล่อนด้วยเงินของเรา แล้วตอนนี้คุณมายืนอย

เขามองสลับไปมาระหว่างฉั

้ เป็นเสียงสะอื้น

นร้องไห้ “เธออิจฉาสิ่งที่ฉันกับอาทิตย์เ

ออกมา “เขาไม่มีความสุขหรอก เข

เพื่อไปหาหล่อน เพื่อกระชากป้ายนั

ของเขาแข็งแกร่งอ

่อง!” เขากระซิบ สัญชาตญาณเรื่อง

ะไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากความรังเกียจ “การแต่งงานนี่ต่างหา

hẳngเข้า

องหย่าพรุ่งนี้เช้า และเชื่อฉันเถอะ เรื่องที่ผู้สมัครผู้ว่าฯ ปล่อยให้เมี

ของเขา

การเมือง เป็นสิ่งเ

เขารู้ว่าฉันมีทั

า ใบหน้าของเขาส

ะไปนะ นี่... นี่ไ

น้ำตาของหล่อนหยุดไหลทันที ดวงตาของ

่น ที่ที่ดีกว่านี้” เข

บัดเขาออก “ฉัน

ยิ้มเยาะปรากฏบนริมฝี

อนแน่นขึ้น “จุลิ

่อนออกไป กลั

งฉันข้ามไหล่ ดวงตาเต็มไปด้วยชั

นอยู่ตรงนั้นคนเดีย

ำดูเหมือนป้ายหลุมศพส

เทาแล้วหยิบมือถือออก

“มีขยะอยู่ในมุมอนุสรณ์ cần phảiเอาออกไปทั

ะจากไป แต่แล้วประก

ั่งของแม่ฉัน ซ่อนอยู

ไปแล้วค

ีกอัน เล็กกว

ปแล้ว ขันสกรูต

ี่ รอจุลิตาอยู

ีกครั้ง ร้อนแรง

ยมา หล่อนได้ลบหลู่ม้

คงไปได

ลงในดินนุ่ม หัวใจเต้นระรัวด้ว