เทพนิยายของฉันพังทลาย ด้วยการหักหลังอันโหดร้ายของเขา

งเขมิกา

กอย่างเสร็จสิ้น ฉันเดินกลับเข้าไ

ือนพิพิธภัณฑ์ชีวิตข

ือเครื่องยืนยันถึงเก้าป

ที่ห้องน

ผ้าอย่างเป็นระบบ ทั้งชุดสูทสั่งตัด

มันไว้

ื้อให้ เครื่องประดับที่เคยรู้สึกเหมือนเป็นสัญลั

ออกเป็นสามกอง ข

ฉันสั่งให้บริษัทรับฝากขายของแบรน

ธอแตะอยู่บนสร้อยคอเพชรที่จุลจักรให้ฉันในวันครบรอบ

เรีย” ฉันพูด เสียงว่า

เป็นของส่ว

รบรอบต่างๆ ข้อความที่เขาเขีย

ไปที่เตาเผาของ

เรา เปลี่ยนใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเร

มีเพียงความชาที่ว

ของฉันคือร้านส

กว่าผืนผ้าใบในสตูดิโอของเขา เลิกคิ้วข

Omnia' - รั

ึ่งเป็นแบบจำลองที่เหมือนเป๊ะ เ

บลายนี้?” ช่างสักถ

้องการนกฟีนิกซ์ อะไรที่

ึ่งๆ และทิ่มแทง ฉันนึก

ายกับความรักในร้

งผิวฉัน “รักแท้ชนะทุกสิ่

นคำโกหก

่น่ายินดี เป็นความรู้สึกทางกายที่ช่วยเ

ไม่ได้ช

่รุนแรง และมันก็ไม่ได้ชนะพิษร้ายท

ฉันจะไม่แบกรับรอยแผลของคำส

ังขึ้นขณะที่ฉัน

นศพ พิธีศพของเลโอจะ

ั้งใหม่ที่คมกริบและ

ันต้องทำ ความผูกพันสุ

ียบเหงา มีเพียงเพื่อนไม

าที่สงบนิ่งของเลโอ พยายามจดจำน้องชายที่ฉั

ตูโบสถ์

มกับเฮเลนที่เกาะแขนเข

ร์ดของเขากระจายตัวอยู่ข้างหล

้องเธอจากพี่สาวผู้โศกเศร้าข

่?” ฉันถาม เสียงต

งชายของคุณ” จุลจักรพูด น้ำเสียงไ

ญเล็กน้อย ราวกับว่าการตายของเลโ

่ม แต่คนที่เล่นเกมโง่ๆ

กำแน่นอยู

ิ่งที่คุณเรียกชีวิตคนเหรอ

า การตัดสินใจที่เลวร้ายของเขาเองต่างหากที่ฆ่าเขา เฮ

ไกลจากความเป็นจริงอย่างน่าเหลือเชื

ตกสลายและบ้าคลั่

ุยสีขาวตัวเล็กๆ ไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าของ

ข่วนเล็กๆ บนข้อมือข

สารเลว เขาคิดว่าคุณเป็นพระเจ้า เขาเคยบอกฉันว่าฉันโชคดีแค่ไหนที่มีคุณ” เสียงของฉ

บนั้น” จุลจักรคำรา

ันตวาด ความเศร้าโศกของฉันแปร

งทำหน้าตา

ายจะวิตกกังวลเวลาอยู่คนเดียว

ูเหมือนจะคลายออก เป็นการเคลื่อนไ

ผัสได้ถึงอิสรภาพ กระโ

ดขึ้นอ

้า อุ้งเท้าของมัน

ทำอะไร มันก็กระโดด

ดังขึ้นพร้อมก

าของน้องชายฉัน กรงเล็บของมันเกี่ยวเข้ากับงานฝีมื

ะดิกหาง ทำลายภาพสุดท้ายท

ฮเลนร้อง เสียงของเธอเจ

่งสัตว์ป่าดังออ

น้า ผลักสุนัขอ

! เอามันออกไ

ลน ไม่สนใจการลบหลู่ที่น

ามากอดอย่างป

ที่รัก มันเป

ไหล่ของเธอ ดวงตาเ

ระคองศีรษะของเลโอ พยายามลูบผมขอ

งน้องชายฉัน เด็กหนุ่มที่เขาต

? ไม่ใช่ว่าไอ้ขยะน