เขาหักหลัง แค้นมาเฟียของฉัน

นดา

ังงุ่มง่ามอยู่กับกระดุมเม็ดบนสุดของเสื้อเชิ้ตข

ทำบ้าอะไร อล

งนี้คืนมา” ฉันพูดโดยไม่ละสายตาไ

องครอบครัวเรา” เสียงของเขาต่ำลง เป็นเสียงคำรามอย่างอันตรายที่ครั้งหนึ่งเ

ญญา “หล่อนกำลังอุ้มท้องลูกของมาร์ค มันเป็นหน้าที่ของฉันท

ด้ หน้าที่...เขาพูดถึงหน้าที่ในขณะที่เขากำลังดูหมิ

แสดงให้เห็นชัดเจนแล้วว่าอะไรสำคัญกว่า งั้น

นโลกของเรา การแต่งงานคือพันธะสัญญาที่ศักดิ์สิทธิ

ะ ฉันคิดว่าเขาอาจจะมองเห็นเหวลึ

มณ์” เขาโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “อยากได้รถใหม่เหรอ? เดี

ำนนของฉันได้ เขาไม่รู้เลยว่าเขากำลังรับมืออยู่กับ

งหล่อนสั่นระริก “โอ้ คุณศรัณย์” หล่อนกระซิบ เสียงสั่นเครือด้วยความโศกเศร้าที่เสแสร้

เหนือชั้น และศรัณย์ก

ใจกับหล่อนอย่างเต็มที่ เขาดึงหล่อนเข้ามากอดอย่างนุ่มนวล “

วงตาเต็มไปด้วยการกล่าวหา เขากำลังป

ายืนกอดปลอบหล่อนหลังจากที่เมื่อคืนคุณนวดเท้าให้หล่อนในห้องครัว

ยบๆ ของหล่อนกลายเป็นเสียงสะอื้นจนตัวโยน “วิอยู่ที่นี่ไม่ได้” หล่อนร้องไห้ซบหน้ากับอกขอ

ะเอาเศษเสี้ยวสุดท้ายของน้องชายที่ตายไปแล้วของเขาไปด้วย มันย

คงอยู่ในห้อง เขาไม่สนใจความเจ็บปวดที่ปรากฏ

หล่อน เสียงของเขาเป็นคำสัญญาที่แผ่วเบา “ที่นี่

เขาได้มอบบ้านของฉัน สามีของ

่อน กระซิบคำปลอบโยนข้างหูหล่อน ในวินาทีนั้น ฉั

ตายจากไป และอลินดา วรโชติ กุหลาบหนามแหลมที่พร้อมจ