เก้าทางเลือก การจากลาครั้งสุดท้ายเพียงหนึ่งเดียว

น P

กงานนำรถของฉันมา อากาศเย็นๆ

กลับแล

หันกลับไป เธอยืนอยู่ข้างๆ ฉัน ยื่นดอกกุหล

วสบตาเธอ “ฉันไม่ต

เยอะแล้วนะ อลิน เวลาของพีทสี่ปี แต่ไม่ต้องห่วง ตอนนี้ฉ

ไป” ฉันพูดเสียงเ

องเธอเป็นประกายด้วยความร้ายกาจ “เ

กรีดร้อง นั่งร้านก่อสร้างบนตึกฝั่งตรงข้ามพังถล่มลงมา

าซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก สายตาของเขากวา

ูเหมือนความตื่นเต้นมากกว่าความกลัว คานเหล็กหนักๆ โยกเยกอย

หลบ!”

ลักเธอให้พ้นทาง โอบร่างเธอไว้ขณะท

็กเส้นหนึ่ง หลุดออกจากซากปรักหักพังที่พันกันยุ่งเหยิง

ะอุที่ขาของฉันเมื่อมันกระแทกเข้าอย่างจัง ท

โอบกอดโซเฟียที่กำลังตัวสั่นเทาแน่น กระซิบคำปลอบโยนให

ชื้อโรคเต็มจมูกของฉัน ขาของฉันถูกหุ้มด้วยเฝือกหนักๆ ยกสูงอยู่บนกอง

พยายามทำท่าทางเป็นห่วง แต่มันเป็นการแสดงที่ซ้อมม

ข้างเตียงของฉัน จับมือฉันไว้ “อล

ัสจากผิวของเขารู้

หบแห้ง “เธอเ

ยาตอบสนองที่ฝึกฝนมาตลอดสี่ปีของการให้คว

ปรากฏบนใบหน้าของเขา “แค่รอยขีดข่

พลางหันหน้าหนีจาก

าง—อาจจะเป็นความรู้สึกผิด—แต่แล้วมันก็หาย

่าเขาจะ

ะทั่งเขาจากไป ความเงียบที่เขา

กุหลาบที่สีสันสดใสเกินไปสำหรับห้องสีขาวปล

ั่น แล้วเขาก็ไปอีกครั้ง ทิ้งก

กเลยนะคะ” เธอพูดด้วยรอยยิ้มใจดี “เขาเป็นห่วงมากเลย

่อมา มันเป็นรูปถ่ายรูปเดียว พีทกับโซเฟีย นั่งเบียดกันอยู่ในโรงอาหารของโรงพยาบาล แขน

ในใจฉัน ความเจ็บปวดนี้ กระดูกที่หักนี้ มันคือของข

“เราจะให้คุณพักที่นี่อีกสองสามวัน

ของฉันแข็งแกร่งอย่างน่าประหลาด

องของฉั

ยู่ในมือ ใบหน้าของเขาแข็งค้างด้วย