จากเบี้ยของเขา สู่ควีนของเธอ

รณ์แบบ ดวงตาของเธอโตและไร้เดียงสาเป็นสีฟ้า เธอสวมชุดเดรสสีขาวเรียบง่ายที

เล็กน้อยอย่างลังเล “คุณคีรติ ฉันเสียใจกับทุ

้องมองเด็กสาวที่ทำลายชี

ทำแพนเค้กบลูเบอร์รี่ของโปรดของหนูไว้แล้ว” เขายิ้มให้เธอด้วยความอบอุ่นที่คีรติไม่เคยรู้จัก เข

ทนที่ด้วยความรำคาญที่เย็นชา “ของของแกยังอยู่ในห้อง ฉันบอกแล้ว

พูด เสียงขอ

่อของเธอถามเสียงดั

เป็นห้องของแม่ พ่อ

สั่ง! แกมันเด็กเหลือขอที่ไม่รู้จักบุญคุณ และนี่คือเหตุผลว่าท

งคีรติเป็นการทำร้ายร่างกาย “ท่านวุฒิชัยคะ อย่าโกรธ

บไปหาเธอ “หนูสมควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุด” เขาจ้อ

ามขบขันหลุดออกมาจากริมฝ

มุ่งหน้าไปที่ปีกสำหรั

หน” เขาตะโก

” เธอพูดโดยไ

งสัปดาห์นะ! แกจะไป

่เพื่องานแต่งงาน นั่นคือข้อตกลงของเรา หนูกำลังทำตามส่วนของหนู ข้อตกลงไม่ได้ร

ี่สดใสและไม่หันกลับมามอง กรงทองของ

สซิเดนเชียลสวีท โดยเรียกเก็บเงินจากบัญชีหลักของครอบครัวว

็ไปช้อปปิ้งอ

อจะไม่มีวันใส่ รองเท้าที่เธอจะไม่มีวันเดิน และเครื่องประดับที่สามารถให้ทุนกับประเทศเล็กๆ ได้ การรูดบัตรเ

ยความโกรธจัด “แกคิดว่ากำลังทำบ้าอะไรอยู่ แก

ังจะถูกขายให้กับผู้ที่ให้ราคาสูงสุดเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองของพ่อ หนู

าวของฉันอีกต่

์” เธอพูดอย่างหวานๆ “ทันทีที่หนูแต่งง

งผ้าไหม หนัง และเพชร เป้าหมายของเธอเรียบง่าย: เพื่อดูดเงินสดทุกหยดจากบัญช

ามสว่างขึ้นบนโทรศัพ

อยู่

ธอ ส่วนที่โง่เขลาและบ้าบอ อยากจะระบายเรื

รับงานแต่งงานของฉั

ม่ตอ

ำเสียงสุภาพแต่หนักแน่นว่าบัตรของเธอถูกปฏิเสธ พ่อของเธออายัดบัญชีแล้

นแท็กซี่และให้ไปส่งที่ใจกลางเมือง เธอมีทรัพย์สินมูลค่

หล่านั้น นี่คือเกราะของเธอสำหรับชีวิตใหม่ในเชียงใหม่ ส

ของเธอ ตลอดชีวิตของเธอ ที่รายล้อมไปด้วยผู้มีอำนาจและอิท

ยู่รอบตัวเหมือนป้อมปราการ ผ้าไหมของชุดเดรสของเธอรู้สึกบางเบาเมื่อปะทะกับลม

เมาเดินโซซัดโซเซมาหาเธอ เ

นพูดเสียงยานคาง สายตาของเขากวา

ยืน คางเชิดส

และก้าวเข้ามาใกล

ะอธิป สุริยวงศ์ ก้าวออกมา เขาไม่ได้มองพวกผู้ชาย เ

าจที่เย็นชาและอันตรายที่แผ่ออกมาจากอธิปมีประสิท

ากวาดมองกระเป๋าเดินทางของเธอ ช

ี่เธอไม่สามารถระบุได้ มันไม่ใช่ความห่วงใย มันคือ...ความรำคาญ ราว

ความหยิ่งทะนงของเธอเจ็บปวด “ฉัน

นไม่ใช่คำขอ

แต่ร่างกายของเธอสั่นเทา และความกลัวจากการเ

ตที่น่าสังเวชและสั้นๆ ของเธอบนท้องถนนไว้เบื้องหลัง เธอรู้สึกถึงคลื่นแห่งความอัปยศอดสูที่รุนแรงจนแทบจะ