การจากลาครั้งที่เก้าสิบเก้า

งของเ

งๆ ที่ขมับ ฉันเดินเข้าไปในงานเลี้ยงจบการศึกษาของ ‘ไท’ เพื่อนๆ แทบจะลากฉันออ

ตและแคทอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนที่กำลังหัวเราะ แขนของเขาโอบรอบเ

่ยังคงหวังว่าเราจะกลับม

ไปมาระหว่างฉันกับคู่รักที่มีความสุขอยู่อีกฟากของห้อง

อย่างเหนื่อยอ่อน “

นและเป็นจริง ไม่เหมือ

เธอคือเจตกับเอลีน่า” ‘เมดิสัน’ พูดราวกับว่ามันเป็นกฎฟิส

เธอเพราะเธอบอกว่าชอบกลิ่น?” โคลอี้รำลึกความหลังด้วยสีหน้า

ุ่นพี่คนนั้นล่ะ เพราะเขาบอกว่าเขา ‘เก็บทุ

ายที่เขาเคยเป็น เด็กผู้ชายที่เคยรักฉันอย่างสุดหัวใจ อดีตเป็นความทรงจำที่สวยง

ราก็เปลี่ยนกันได้” ฉันพยักพเยิดไปทางอีกฟากของห้องอย่างแนบ

้อน เมื่อเขาได้ยินคำประกาศที่สงบนิ่งของฉัน ขากรรไกรของเขาก็เกร็งขึ้

ขาลูบไล้ลงไปที่หลังของเธอ และกระซิบอะไรบางอย่างที่หูข

ละโหดร้ายซึ่งออกแบบมาเพื่อยั่

แล้ว ไม่มีอะไรเ

บหน้า และเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับแผนช่วงซัมเมอร์ เ

หน้าของเขา นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของบทละคร ฉันควรจะไล่ตามเขา อ้อนวอนเขา เตือน

แขนของเขาแน่น ทำหน้ามุ่ยใส่เขา เขาลังเล แล

ดถูกหมุน และบรรยากาศยามค่ำคืนก็ตึงเครียดข

หลม สายตาของเธอจับจ้อ

่ของแคท ยิ้มเยาะ “ฉันท้าให้เธอจูบผู

ยตาในวงหันไปที่เจต เขาคือ ‘ผู้ชายท

ง ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความมุ่งร้าย “เ

ปด้วยความเห็นใจจอมปลอม “เธอเป็นแฟนเก่าข

งสายตาของทุกคนที่จับจ้องมาที่ฉัน รอคอยปฏิกิริยาของฉัน ฉันมองไปที่เจต สายตาของเขาร้อนแ

นไม่ได้ที่จะเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เขาคิดว่าคำคัดค้านเพียงคำเดียวจากฉันก็เพียงพอที่จะยืนยั

เมยที่เยือกเย็น “ฉันจะว่าอะไรได้ล่ะ?” ฉันพูด เสีย

ถื่อนและไม่ผ่านการกรอง ใบหน้าของเขาแข็งทื่อ ขากรรไกรของเขาขบแน่นจนฉันเห็นกล้ามเนื้อกระตุก คว

ใช่ไหม” เขาพูด เสียงของเขานุ่มนวลอย่างอันตราย เขาคว้าใบหน้าของแคทด้วยความร

วามเป็นเจ้าของและความโกรธเกรี้ยวต่อหน้าสาธารณชน เขากำลังจูบเธอ แต่เข

คน รู้สึกถึงความสงสาร ความอยากรู้อยากเห็นที่น่าขยะแขยงของพวกเข

ในที่สุด แคทก็หอบหายใจ

รอยยิ้มร้ายกาจ “แล้วไงเจต? เป

ของเขามืดมน เต็มไปด้วยควา

งดังพอให้ทุกคนได้ยิน “แค