icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
จากอดีตสู่ชีวิตใหม่ที่อบอุ่น

จากอดีตสู่ชีวิตใหม่ที่อบอุ่น

ผู้เขียน: Encore
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:161    |    อัปเดตเมื่อ:05/12/2025

สร็จอีกเหรอ? พัชร

่กำลังประคองน้องสาวบุญธรรมของฉันด้วยความห่วงใย ภาพความทร

เพื่อปกป้องพัชราไว้ในอ้อมกอด ปล่อยให้ฉันนอนจมกองเลือดอย่างโดดเดี่ยว แม้แต่ลูกชายแท้ๆ ข

ราไปนั่งพัก" เขาโยนเอกสารทะเบ

แววตาที่เคยโง่เขลาเ

สมรส' ฉันไม่ได้

่อ "พัชรา เจริญ

ช่ไหม? ได้...

ที

นภา

ันมองไปยังกระดาษแผ่นหนึ่งบนโต๊ะ เอกสารสำคัญที่ติดตาตรึงใจฉันตลอดชั่ว

ที่โชคดีได้เข้ามาอยู่ในบ้านของตระกูลเจริญสุขสกุล ฉันพยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักของเขา ช

่อนานมาแล้วแล่น

วบุญธรรมของฉัน ซึ่งเป็นลูกสาวแท้ๆ ของตระกูลเจริญสุขสกุล พัชราแกล้งทำเป

กเลยนะ" เสียงหงุดหงิดของชัชชัยดึงฉันกลับมาจา

ชราหน้าซีดเล็กน้อย แต่แววตาของเธอกลับซ่อน

" พัชราพูดเสียงอ่อน ชัชชัยล

เขาปฏิบัติกับฉันแบบนี้ไม

หรอคะ" พัชราแกล้งถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต

โยนเอกสารมาให้ฉัน "รุ่ง! เธอก็

นระรัว ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เป็นเพราะคว

อ น้ำหนักของมันดูเหม

มพูอ่อนที่ชัชชัยเคยบอกว่าเขาชอบ พัชราชอบแต่งตัวตามรสนิ

้ำเสียงราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันไม่อยา

"เธอจัดการเอกสารไปก่อนนะ ฉั

ฉันต

ยแม้แต่น้อย ไม่มีแม้แต่คำถามว่าฉันส

ที่แล้วยังคงฝังลึกอยู่ในใจฉัน ฉันจำได้ว่าในชีวิตที่แล้วฉันต้อง

นะครับ น้าพัชสวยและแม่ก็ไม่เห็นแก่ตัวเหมือนแม่" คำพูดนั้นเจ

ีปากแน่นจน

อมกลับไปเป็นรุ่ง

า เจริญสุขสกุล" ฉันเขียนชื่อนั้นลงไปอย่างบรรจง ไม่มีคว

าของนายเป็นจริงนะชัชช

มันให้พนักงาน พนักงานตรวจดูเรีย

พียงความรู้สึกโล่งอกที่ท่วมท้น หัวใจของฉันรู้สึกเบาอย่างที่ไม่เคย

บเลี้ยงฉัน เธอเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย พ่อแม่รักและตามใจเธอทุกอย่าง ใ

ชัชชัย ชัชชัยเชื่อทุกคำพูดของ

ัชราเขาร่างกายไม่แข็งแรง หอบง่าย เธอต้องดูแลเขาให้

กับความโง่เขลา

เดินของฉันเอง ฉันจะ

ห้ใครมาเอาเป

งานเขตแห่งนั้น โดยไม่หันก

องฉันเริ่ม

เปิดรับโบนัส

เปิด
จากอดีตสู่ชีวิตใหม่ที่อบอุ่น
จากอดีตสู่ชีวิตใหม่ที่อบอุ่น
“"รุ่ง! เธอยังไม่เสร็จอีกเหรอ? พัชราปวดท้องมากเลยนะ!" เสียงตะคอกของชัชชัยดังลั่นสำนักงานเขต ฉันมองดูชายคนรักที่กำลังประคองน้องสาวบุญธรรมของฉันด้วยความห่วงใย ภาพความทรงจำอันโหดร้ายในชาติที่แล้วไหลย้อนกลับมาตอกย้ำความเจ็บปวด ในวาระสุดท้ายของชีวิตก่อน เมื่อรถพุ่งเข้ามาชนเรา เขากลับเลือกผลักฉันออกไปรับแรงกระแทก เพื่อปกป้องพัชราไว้ในอ้อมกอด ปล่อยให้ฉันนอนจมกองเลือดอย่างโดดเดี่ยว แม้แต่ลูกชายแท้ๆ ของฉันยังพูดใส่หน้าศพแม่ว่า "น้าพัชดีกว่าแม่" ความรักและความภักดีของฉันช่างไร้ค่าสิ้นดี "รุ่ง! รีบๆ เซ็นสิ ฉันจะพาพัชราไปนั่งพัก" เขาโยนเอกสารทะเบียนสมรสใส่หน้าฉันด้วยความรำคาญ ฉันหยิบปากกาขึ้นมา แววตาที่เคยโง่เขลาเปลี่ยนเป็นว่างเปล่า ในช่อง 'ชื่อคู่สมรส' ฉันไม่ได้เขียนชื่อตัวเอง แต่บรรจงเขียนชื่อ "พัชรา เจริญสุขสกุล" ลงไปแทน อยากรักกันมากใช่ไหม? ได้... ชาตินี้ฉันจัดให้”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10