icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ภรรยาที่แสนดีได้ตายไปแล้ว

บทที่ 3 

จำนวนคำ:144    |    อัปเดตเมื่อ:10/12/2025

นิด

ด้ยิน แต่มันกลับทำให้ทุกคนใ

ต็มไปด้วยความโกรธจัด เธอไม่สนใจเ

ีกเหรอ!" เรณูกระแทกส้นรองเท้าเข้

ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้

นเดียว! แกไม่มีสิทธิ์!"

นแล้ว แต่คำพูดมันจุกอยู่ที่ลำคอ

ริ่มแสดงสีหน้าลังเล บางคนเริ

ด้คิดนาน เธอหันไปส่งสายต

ยู่! ไม่เห็นเหรอว่ามั

ีกครั้ง ดวงตาของเธอ

นของฉัน แล้วก็เหลือบมองไปที่ก

้าธรรมดาๆ ไม่มียี่ห้อ ไม่

ยๆ คิดว่าท่านประธานจะสนใจผู้หญิงแบบแก

มือนอากาศไม่พอ หัวใจของ

นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จ

างอย่างกำลังไหลออก

ย็นวาบแล่นไ

พนักงานคนหนึ่งร้องอุ

อง แต่ร่างกายของฉ

งำจิตใจ ฉันรู้ว่

. ลูกของฉัน

ามรู้สึกเย็นเฉียบที่หว่างขา และคว

ซึมออกมาจากร่างของฉัน เ

อย่างแกนี่มันเก่งจริงๆ

อะไรกัน! เลือดประจำเดือนแกเหร

างเงียบกริบ ไม่มี

เอื้อมมือออ

นด้วย..." เสียงของฉัน

้ามาช่วยฉันเลย ทุกคนยืน

พัก เธอดูเหมือนจะสนุ

บโทรศัพท์มือถือของเธ

รียกพยาบาล หรือเรี

ธอเปลี่ยนไปเป็นอ่อนหวา

พอดีมีผู้หญิงคนหนึ่งมาอาละวาดที่บร

้นมองฉันด้วย

้เรณูไปหาเหรอคะ? ได้ค่ะ เ

ลับมามองฉันที่นอนจ

หญิงอย่างแกหรอก!" เธอ

ัวใจของฉันถูกบีบ

ากำลังจะทิ้

นมากขึ้น เธอเหยียบลง

จ็บปวดที่รุนแรงรา

ี่สูง แกก็จะเจอแบบนี้แหละ!" เธอ

ยู่บนโต๊ะขึ้นมา เธอย

ัวที่เข้าครอบงำจิต

ำอะไร เสียงโทรศัพท์ข

วยความหงุดหงิด

ล่าคะ?" เธอพูดด้วยน้ำเสียง

จากโทรศัพท์ "เอกสารที่ฉันสั่งไ

ะ พอดีมันมีปัญหาเล็กน้อยค่ะ เรณูกำลั

จอย่างหงุดหงิด "ฉันรออยู่ท

บมามองฉันด้วยสายตาที

เขากำลั

ไว้! ฉันต้อ

รั้ง เพื่อส่งสัญญาณให้

เข้ม ที่มีคราบแกงมัสมั่

มหวาน ตอนนี้กลับกลายเป็

แต่ร่างกายของฉันมัน

เข้ามาช่วยฉันให้ทันก่อ

ฉันอยู่ที่นี่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ภรรยาที่แสนดีได้ตายไปแล้ว
ภรรยาที่แสนดีได้ตายไปแล้ว
“การรอคอยลูกน้อยมาตลอด 5 ปี จบลงอย่างน่าเวทนาใต้ฝ่าเท้าของเลขาฯ สามี เธอกระทืบท้องฉันจนเลือดไหลนองพื้น ปะปนกับแกงมัสมั่นที่ฉันตั้งใจทำมาเซอร์ไพรส์เขา พี่ภูมาถึงทันเวลาเห็นลูกจากไป แต่มาช้าเกินกว่าจะรักษาหัวใจที่แหลกสลายของฉันได้ ฉันหิ้วปิ่นโตไปหา 'พี่ภู' ที่บริษัท หวังจะบอกข่าวดีเรื่องตั้งครรภ์ที่เราเฝ้ารอมานาน แต่ 'เรณู' เลขาฯ หน้าห้องกลับขวางทางและมองฉันด้วยสายตาเหยียดหยาม ด่าว่าฉันเป็นผู้หญิงชั้นต่ำที่หวังจับท่านประธาน เธอไม่ฟังคำอธิบาย สั่งรปภ.ลากฉันไปขังในห้องประชุม แล้วใช้ส้นสูงขยี้ลงบนหน้าท้องของฉันอย่างเลือดเย็น "ไหนดูซิว่าท้องจริงไหม!" เสียงหัวเราะของเธอดังลั่น ขณะที่ความเจ็บปวดแล่นพล่านและเลือดสีสดไหลทะลักออกมาจากหว่างขาของฉัน วินาทีที่พี่ภูเปิดประตูเข้ามา กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปทั่วห้องผสมกับกลิ่นแกง เขาคลุ้มคลั่งเหมือนสัตว์ป่าเมื่อรู้ความจริง พุ่งเข้าทำร้ายเรณูจนปางตายท่ามกลางเสียงกรีดร้อง แต่สำหรับฉัน... คำขอโทษและน้ำตาของเขามันไร้ค่าเสียแล้ว นิดคนเดิมที่แสนอ่อนหวานและมองโลกในแง่ดี ได้ตายไปพร้อมกับลูกในท้องตั้งแต่วินาทีนั้น ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลด้วยแววตาที่ว่างเปล่าและเย็นชา ความรักที่มีให้สามีมอดไหม้จนหมดสิ้น เหลือเพียงไฟแค้นที่โชติช่วง จากนี้ไป จะไม่มีภรรยาที่แสนดีอีกแล้ว จะมีแต่แม่ผู้เคียดแค้นที่พร้อมจะลากทุกคนที่ทำร้ายลูกของฉันลงนรก”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10