เซ็นหย่าไม่รู้ว่าเสียอะไรไป

ดร

มไว้หายไปในพริบตาเมื่อ

เสียงผมสั่นเค

งแล้ว" ผมพูดต่อ "เรื่องที

าหัวเร

เราะของเ

าะความโง่ของฉันเ

ธอเจ็บปวด

ทิ่